Τρία περιστατικά που δείχνουν πώς κινείται η Αστυνομία. Η εξέλιξη των συγκεκριμένων υποθέσεων πρέπει να μας προβληματίσει για την ποιότητα των ερευνών που κάνει, οφείλει όμως να απασχολήσει και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου και τη Δικαιοσύνη που καλείται να αποφασίζει με βάση τα στοιχεία που της προσκομίζουν οι διωκτικές αρχές.

Πρώτο περιστατικό: Την αποφυλάκιση του 30χρονου άνδρα, που η ΕΛ.ΑΣ. αποκαλεί με το προσωνύμιο «Ινδιάνος», αποφάσισε με βούλευμα που εξέδωσε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών. Ο προφυλακισμένος βρέθηκε για επτά μήνες στη φυλακή αντιμετωπίζοντας την κατηγορία για απόπειρα ανθρωποκτονίας του αστυνομικού που τραυματίστηκε στις 9 Μαρτίου (2021) κατά τη διάρκεια επεισοδίων στη Ν. Σμύρνη. Η απόφαση εκθέτει την ΕΛ.ΑΣ. και προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις που βασίστηκαν στις αντιφατικές καταθέσεις του βασικού μάρτυρα κατηγορίας του, ο οποίος είναι πρώην γαμπρός του.

Ο «Ινδιάνος», στην αίτηση αποφυλάκισης που είχε καταθέσει πριν από πέντε μήνες στην 13η τακτική ανακρίτρια, επικαλούνταν οπτικοακουστικό υλικό σύμφωνα με το οποίο το επίμαχο διάστημα βρισκόταν στην Ελευσίνα. Ο άνθρωπος έμεινε επτά μήνες στη φυλακή. Θα αναλάβει κάποιος την ευθύνη για την ταλαιπωρία που υπέστη; Μην έχουμε αυταπάτες. Τα μέσα ενημέρωσης που πανηγύριζαν για την επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ. θα είναι πιο προσεκτικά στο μέλλον; Ευσεβείς πόθοι. Οι αστυνομικοί συνδικαλιστές που έβγαιναν στα κανάλια και αποθέωναν τους συναδέλφους τους για τη γρήγορη αντίδρασή τους θα ανακαλέσουν; Μακάρι, αλλά δεν θα συμβεί.

Δεύτερο περιστατικό: Ηταν 8 Νοεμβρίου 2019, όταν ο Λάμπρος Γούλας οδηγούνταν ενώπιον εισαγγελέα με χειροπέδες, κολάρο, εμφανή τραύματα και κουτσαίνοντας. Είχε συλληφθεί την προηγούμενη μέρα στα Εξάρχεια. Η εισαγγελέας δεν διερεύνησε τα τραύματά του, ασχολήθηκε μόνο με το κατηγορητήριο που είχε συνταχθεί στη ΓΑΔΑ και τον παρέπεμψε σε δίκη για τρία πλημμελήματα: βία κατά υπαλλήλων, εξύβριση και απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος αστυνομικού.

Αθωώθηκε πανηγυρικά ο άνθρωπος που βρέθηκε στα καλά καθούμενα στριμωγμένος σε μια γωνία σε πάρκινγκ στα Εξάρχεια από ομάδα αστυνομικών που τον ξεγύμνωσαν, τον βασάνισαν και τον συνέλαβαν, λέγοντάς του πως «έτσι γαμάνε οι χακί… Στα Εξάρχεια έχουμε χούντα ρε, το κατάλαβες; Οποιος δεν δέχεται φάπα και πούτσα, δεν θα μπαίνει στα Εξάρχεια». Συμπέρασμα: Στα Εξάρχεια θα μπαίνουν μόνο οι αστυνομικοί, θα κάνουν ό,τι γουστάρουν, θα συλλαμβάνουν όποιον δεν τους γεμίζει το μάτι, θα τον ανακρίνουν με… σύγχρονες μεθόδους, θα τον τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί, και θα τον παραπέμπουν για τα περαιτέρω στη Δικαιοσύνη. Αν το κατηγορητήριο καταρρεύσει δεν τρέχει τίποτα. Η ζωή συνεχίζεται. Και η καταστολή.

Τρίτο περιστατικό: Για τις 29 Οκτωβρίου διέκοψε τη δίκη κατά δύο μελών του «Ρουβίκωνα», που κατηγορούνται για δολοφονία εμπόρου ναρκωτικών. Οι Γιώργος Καλαϊτζίδης και Νίκος Ματαράγκας κατηγορούνται για ηθική και φυσική αυτουργία στη δολοφονία του εμπόρου ναρκωτικών με το προσωνύμιο «Χαμπίμπι», το 2016 στα Εξάρχεια. Τόσο τα μέλη του Ρουβίκωνα όσο και η υπεράσπισή τους έχουν καταγγείλει εξ αρχής ότι το κατηγορητήριο είναι στημένο. Η βασική μάρτυρας υποστήριξε ότι κατά την αρχική της κατάθεση ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών, είχε συλληφθεί την προηγούμενη ημέρα με την κατηγορία της διακίνησης, ενώ δήλωσε ευθέως «μη βασιστείτε σε εμένα, εγώ δεν υπέδειξα κανέναν».

Σε άλλο σημείο της κατάθεσης σημείωσε: «Δεν έπρεπε να είμαι καν εδώ. Δεν γνωρίζω τίποτα. Δεν θεωρώ ότι τα έχω πει έτσι ακριβώς όπως είναι στην κατάθεση. Η Αστυνομία μού είπε ότι αν βοηθήσω θα αφεθώ ελεύθερη. Ημουν την ίδια εποχή κατηγορούμενη για διακίνηση. Δεν θυμάμαι τίποτα, δεν μπορώ να κατηγορήσω έναν άνθρωπο έτσι. Τα λόγια μου δεν είναι ακριβώς αυτά που γράφονται στο χαρτί. Δεν μπορώ να πω με απόλυτη σιγουριά ότι τα έχω πει αυτά». Είναι χαρακτηριστικός ο διάλογος με τον συνήγορο υπεράσπισης των κατηγορουμένων:

Κώστας Παπαδάκης: Η αιτία που συλληφθήκατε είχε σχέση με διακίνηση ναρκωτικών;

Μάρτυρας: Ναι

Κώστας Παπαδάκης: Την ίδια ημερομηνία με εσάς έχουν καταθέσει άλλοι οκτώ μάρτυρες για την ίδια υπόθεση, που σήμερα απουσιάζουν. Ηταν συγκατηγορούμενοί σας;

Μάρτυρας: Ναι, ήταν στην ίδια υπόθεση με εμένα. Είχαμε συλληφθεί μαζί στις 12 του μήνα. Στις 13 καταθέσαμε για την ανθρωποκτονία.

Κώστας Παπαδάκης: Γνωρίζετε τι έχουν απογίνει;

Μάρτυρας: Δεν έχω καμία επαφή με κανέναν. Κάποιοι είναι ακόμα φυλακή, αλλά όσοι βγήκαν δεν ξέρω τι πορεία ακολούθησαν.

Κώστας Παπαδάκης: Η κατάθεσή σας είναι πολυσέλιδη και δεν διακόπτεται από ερωτήσεις. Ήσασταν σε θέση να πείτε τέσσερις σελίδες πράγματα χωρίς ερωτήσεις;

Μάρτυρας: Οχι, δεν ήμουν.

Κώστας Παπαδάκης: Οταν διατυπώθηκε η κατάθεση, πριν υπογράψετε τη διαβάσατε;

Μάρτυρας: Οχι.

Δηλαδή, με λίγα λόγια η μάρτυρας ισχυρίζεται ότι οι αστυνομικοί την υποχρέωσαν να πει και να υπογράψει αυτά που της υπαγόρευσαν. Δεν πρέπει και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου και η Δικαιοσύνη να διατάξουν έρευνα;

Ανάγωγα

«Δεν μπορούμε να τα βάλουμε με τον Θεό», μας είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Το ερώτημα είναι: μήπως τα έχει βάλει ο Θεός μαζί μας, γιατί αυτοί που μας κυβερνούν δεν έχουν τον Θεό τους;

Πηγή: Τάσος Παππάς – ¨ΕφΣυν”