Αύριο η δίκη των συλληφθέντων της πανεκπαιδευτικής πορείας 8/3/2007

Oct 11, 2011 | Κρατική Καταστολή | 0 comments

Αύριο το πρωί στις 9.00 στη Χαλκίδα ξεκινάει η δίκη των 12 συλληφθέντων της πανεκπαιδευτικής πορείας στις 8/03/2007. Ανάμεσά τους και ο Βασίλης Στεργίου που έχει το «επιβαρυντικό» στοιχείο ότι είναι οικοδόμος. Ποινικοποιώντας έτσι την αλληλεγγύη ανάμεσα στα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, του φόρτωσαν βαριές κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος με αποτέλεσμα να προφυλακιστεί και να μείνει στη φυλακή για 6 μήνες.

Προκήρυξη κατηγορούμενων για τα γεγονότα του πανεκπαιδευτικού συλλαλητήριου της 8/3/2007

Την Τρίτη 11 Οκτώβρη στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Χαλκίδας δικαζόμαστε για την ενεργό συμμετοχή μας στο φοιτητικό κίνημα και την έμπρακτη αλληλεγγύη σε αυτό. Συγκεκριμένα βρισκόμαστε κατηγορούμενοι για τη συμμετοχή μας στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 2007, ενάντια στην αναθεώρηση του αρ. 16 και της ψήφισης του τότε νόμου-πλαίσιο για την εκπαίδευση.

Τη μέρα εκείνη δεκάδες χιλιάδες φοιτητές, δάσκαλοι, καθηγητές και αλληλέγγυοι βρισκόμαστε στο δρόμο και την ώρα ψήφισης του νομοσχεδίου είμαστε στη Βουλή όπου και ερχόμαστε αντιμέτωποι  με τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Ξεσπούν συγκρούσεις και άγρια καταστολή, αποτέλεσμα της οποίας είναι δεκάδες τραυματίες στα νοσοκομεία και 61 συλλήψεις. Από την ομάδα των συλληφθέντων διαχωρίζονται από την αστυνομία 12 άτομα, μέσα στα οποία και εμείς, και παραπέμπονται στον εισαγγελέα με κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορίες. Οι 49 από δικάζοντα στο αυτόφωρο και αθωώνονται όλοι τους με το κίνημα αλληλεγγύης να δρα αποτελεσματικά ως ασπίδα προστασίας. Οι υπόλοιποι παραμένουμε στη ΓΑΔΑ, ενώ αργότερα περνάμε από ανακριτή και εισαγγελέα και μας επιβάλλονται χρηματική εγγύηση και περιοριστικοί όροι. Ένας από εμάς, ο Βασίλης Στεργίου, που βρέθηκε αλληλέγγυος στον αγώνα, προφυλακίζεται και παραμένει για έξι μήνες στον Κορυδαλλό, με μοναδικό κριτήριο το ότι δεν ήταν φοιτητής αλλά οικοδόμος.

Είχε γίνει η προσπάθεια, από την τότε κυβέρνηση να επιβληθεί ένα δόγμα “μηδενικής ανοχής”, κάτι το οποίο βλέπουμε στο σήμερα να ολοκληρώνεται από ΕΕ – ΔΝΤ – Τρόικα – Κυβέρνηση. Όταν αμφισβητείται έμπρακτα από ένα κίνημα η αστική νομιμότητα και το μονοπώλιο της βίας του κράτους από την αγωνιζόμενη κοινωνία, η εξουσία βρίσκει τρόπο να στείλει μήνυμα προς όλους, μήνυμα τρομοκρατίας: Οι αντιστάσεις ποινικοποιούνται και η αλληλεγγύη πρέπει να τσακίζεται. Πάνω σε αυτό το μοντέλο, βασίζεται και η δικιά μας δίωξη.

Η επίθεση που γινόταν τότε από μεριάς κράτους – κεφαλαίου με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση βρήκε αντίπαλο το φοιτητικό κίνημα και χιλιάδες αλληλέγγυους από διάφορα κοινωνικά κομμάτια. Το κίνημα που αναπτύχθηκε μέσα από συνελεύσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις και συγκρούσεις στο δρόμο, κατάφερε να αποτελέσει ένα χρονικό ανάχωμα σε αυτή την επίθεση και γέννησε αγωνιστικές συνειδήσεις σε πλήθος κόσμου. Οι προσπάθειες κράτους – κεφαλαίου για  αναδιαρθρώσεις το διάστημα 2006-07 σε εργασιακά, ασφαλιστικό, εκπαιδευτικό, το κίνημα από τα κάτω που ξεσηκώθηκε και η κρατική καταστολή που το συνόδευσε, ήταν μια πρόγευση για ό,τι βιώνουμε σήμερα με τη γενικευμένη επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη, τους εκμεταλλευόμενους.

Η αυξανόμενη κοινωνική οργή οδηγεί χιλιάδες ανθρώπους σε καταλήψεις, διαδηλώσεις και κάθε μορφής αγώνα, ενώ οι βίαιες αντιπαραθέσεις από την πλευρά εξουσίας έχουν μπει σε καθημερινή διάταξη. Για να επιβληθούν τα σκληρότερα μέτρα, να χαθούν κεκτημένα για τα οποία η τάξη μας έχει αγωνιστεί και ματώσει δεκάδες χρόνια, για να συνεχιστεί η κερδοφορία του κεφαλαίου μέσα σε συνθήκες κρίσης που το ίδιο δομικά γεννά, πέφτουν όλες οι μάσκες. Πέφτει έτσι, η μάσκα της δημοκρατίας και φαίνεται το πρόσωπο της πίσω από φράκτες, δακρυγόνα, γκλοπ, πυροβολισμούς.

Σήμερα η κοινωνία καλείται να παλέψει με πολύ χειρότερους όρους. Διαφαίνεται όμως η ελπίδα στους αγώνες που αναπτύσσονται στους χώρους δουλειάς, στη γειτονιά, στο πανεπιστήμιο και στα σχολεία, στο δρόμο. Τασσόμαστε με την μεριά των εκμεταλλευομένων που οργανώνονται ενάντια στην κοινωνική εξαθλίωση. Όπως και πριν, όπως και τότε, έτσι και σήμερα συμμετέχουμε ενεργά στους κοινωνικούς αγώνες. Η στοχοποίηση της κρατικής καταστολής στα πρόσωπα μας δεν φυλακίζει τη δράση μας. Δεν θα μπούμε στο ψεύτικο δίπολο ένοχος-αθώος που γεννά η αστική δικαιοσύνη, οι κοινωνικοί αγώνες δεν μπορούν να μπουν σε αυτή τη ζυγαριά και δεν μπορεί το δικαστήριο τους να τους δικάσει. Οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι, είναι δίκαιοι.

Αν νομίζουν ότι η κρατική τρομοκρατία, με τις δολοφονίες, το ξύλο, τις διώξεις και τις προφυλακίσεις, τους δεκάδες πολιτικούς κρατούμενους θα μας φοβίσουν, ας ξέρουν ότι η αλληλεγγύη ήταν, είναι και θα είναι το όπλο μας. Όποιος σπέρνει τρόμο θα θερίσει οργή.

Καλούμε σε παράσταση αλληλεγγύης όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Χαλκίδας στις 11 Οκτώβρη.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ
 

Παναγιώτης Μουσταφέλλος – Βασίλης Στεργίου

 

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Σαν σήμερα το 1989 πέθανε η Πασιονάρια – Η φλόγα που δεν έσβησε ποτέ

Σαν σήμερα, 12 Νοέμβρη 1989, σταμάτησε να χτυπά η καρδιά της Ντολόρες Ιμπαρούρι, της θρυλικής «Πασιονάρια», της γυναίκας που με το σύνθημα «No pasarán!» — «Δεν θα περάσουν!» — έγινε σύμβολο της αντιφασιστικής πάλης, της εργατικής τάξης και της αλύγιστης πίστης στον...

Βασίλης Γκόνης για τη γιάφκα του Παγκρατίου: «Δεν είμαι τρομοκράτης, είμαι ιστορικός»

Κατηγορίες για τρομοκρατική δράση, οι οποίες στηρίζονται σε ανεπαρκή και αμφισβητούμενα στοιχεία, ο ιστορικός Βασίλης Γκόνης, καταδικάστηκε σε δεύτερο βαθμό από το δικαστήριο σε εννέα χρόνια κάθειρξη χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό για την υπόθεση της...

Εις μνήμην Λαοκόοντα, κατά κόσμον Γιάννη Αναγνώστου – Τέσσερα χρόνια χωρίς τον σύντροφο Γιάννη

Του Γ.Γ Δεν ξέρω αν μπορώ να γράψω κάτι γι’ αυτόν τον ξεχωριστώ άνθρωπο, τον γνήσιο επαναστάτη, τον ατόφιο κομμουνιστή, για τον φίλο Γιάννη που βρεθήκαμε μαζί στην ίδια συλλογικότητα, στην “ΚΟΝΤΡΑ”.  Ηταν ένας σύντροφος που μιλούσε γελαστά, ένας μαχητής πάντα...

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι: Ο μεγαλύτερος ψυχογράφος της ανθρωπότητας (Γεννήθηκε σαν σήμερα το1821)

Σαν σήμερα 11 Νοέμβρη 1821 γεννήθηκε ο μεγαλύτερος ψυχογράφος της ανθρωπότητας, ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Ο συγγραφέας των ρομαντικών, των επαναστατών, των  αναρχικών, των άθεων, των ηλιθίων και των  εγκληματιών, των σκοτεινών ανθρώπων με την  φωτεινή  αλλά μπερδεμένη...

Κοινή δήλωση οργανώσεων και συλλογικοτήτων μπροστά στην 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου συγκινεί εδώ και 53 χρόνια τον λαό και τη νεολαία και αποτελεί έναν σημαντικό αγωνιστικό σταθμό. Ο φετινός «εορτασμός» αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο εξεγερτικός άνεμος που πνέει στη Γαλλία, την Ισπανία, το Βέλγιο, την Αλβανία και την...

Σαν σήμερα 11 Νοέμβρη του 1887, εκτελούνται δι’ απαγχονισμού οι τέσσερις αναρχικοί των γεγονότων στο Χεϊμάρκετ του Σικάγου το 1886, Σπάις, Φίσερ, Πάρσονς και Ένγκελ.

Να θυμηθούμε τι είχε προηγηθεί πριν απ’ την εκτέλεση των αναρχικών αγωνιστών και ειδικά τι συνέβη στην δίκη τους. Στην δίκη του Σικάγο, οι κεφαλαιοκράτες έβαλαν στο στόχαστρο τους την ηγεσία του εργατικού κινήματος για δυο βασικούς λόγους: α) άφηναν ακέφαλα τα...

«Τον ήπιαμε» με το καλώδιο: Όταν ακόμα και οι «δικοί» τους ομολογούν το φιάσκο στην Κάσο!

Δεν το λέμε εμείς, δεν το λέει μόνο η αντιπολίτευση. Το ομολογούν πια ανοιχτά, μπροστά στις κάμερες και τα μικρόφωνα, οι ίδιοι οι θεωρητικοί του συστήματος, οι πρώην σύμβουλοι του Μαξίμου, ακόμα και οι ίδιοι οι βουλευτές της ΝΔ! Η υπόθεση με το περιβόητο υποβρύχιο...

«Είμαι 18 και δεν ξέρω τι θέλω»: 56 χρόνια μετά, οι 18άρηδες παραμένουν κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών! – Σαν σήμερα το 1970 κυκλοφορεί το θρυλικό «I’m Eighteen».

«Είμαι 18 και δεν ξέρω τι θέλω»: 56 χρόνια μετά, οι 18άρηδες παραμένουν κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών! Σαν σήμερα, 11 Νοέμβρη 1970, η μπάντα του Alice Cooper εξαπέλυε έναν από τους πιο ωμούς και αληθινούς ύμνους στην ιστορία της ροκ: το «I’m Eighteen». "I'm...

Δικαιοσύνη δύο ταχυτήτων: Όταν το μερικό αποτύπωμα αρκεί για τη φυλακή, αλλά τα 600 «αόρατα» μοσχάρια περνούν απαρατήρητα

H κρατική μηχανή ποτέ δεν υπήρξε ουδέτερος θεσμός και η λεγόμενη ισοπολιτεία ακούγεται σαν ανέκδοτο. Από τη μία πλευρά, βλέπουμε έναν αστυνομικό και δικαστικό μηχανισμό με εντυπωσιακά αντανακλαστικά και εξαντλητική αυστηρότητα. Έναν μηχανισμό ικανό να εντοπίζει ένα...

Αφιέρωμα: Γιάννης Ρίτσος (Πέθανε σαν σήμερα το 1990): Ο ποιητής που έκανε τον πόνο των ανθρώπων ποίηση, την Αντίσταση τραγούδι και την ελπίδα σημαία αγώνα

Σαν σήμερα, στις 11 Νοέμβρη 1990, σίγησε η καρδιά του Γιάννη Ρίτσου. Δεν σίγησε, όμως, η φωνή του. Γιατί οι ποιητές που έδεσαν τη ζωή τους με τους αγώνες των ανθρώπων δεν πεθαίνουν. Συνεχίζουν να περπατούν μαζί με τους καταπιεσμένους, να τραγουδούν μαζί με τους...

Επιλεγμένα Video