Πηγή: Από την Σπίθα στην Φλόγα
“Δεν θεωρώ ότι αυτό που κάνω είναι πιο δύσκολο συγκριτικά με κάποιον που δουλεύει οκτάωρο στην οικοδομή. Αυτό που κάνει ένας οικοδόμος ίσως είναι πιο δύσκολο από αυτό που κάνω εγώ, άρα γιατί να το παίξω κάποιος; Ο κολλητός μου δουλεύει σε φούρνο, στα Γρεβενά. Ξέρω ότι είναι δύσκολη δουλειά, όλες οι δουλειές είναι δύσκολες. Σέβομαι όποιον προσπαθεί και δεν θέλω να το παίξω ιστορία”.
Μίλτος Τεντόγλου (Μάρτης 2024)
Ξεκινάμε με αυτή την τοποθέτηση του Μίλτου Τεντόγλου για να δείξουμε το ταξικό ήθος που τον διέπει.
Εμμανουήλ Καραλής και Μίλτος Τεντόγλου, δύο περιπτώσεις αθλητών που μας έκαναν υπερήφανους.
Υπερήφανους ως κομμάτι της άλλης Ελλάδας, αυτής της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, των μεταναστών που δεν παίρνουν χαρτιά αλλά μένουν εδώ, όσων πονούν κάθε μέρα γιατί δεν θέλουν να βρεθούν στον άδικο ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΗΠΑ ΝΑΤΟ ΕΕ που μας σέρνει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και η αξιωματική της αντιπολίτευση.
Υπερήφανους, γιατί η παρουσία τους βαθαίνει το χάσμα με την άλλη Ελλάδα, των φασιστών, των παρακρατικών, της εξαρτημένης άρχουσας τάξης και του κράτους της.
Ο πρώτος, προπονείται από τον κομμουνιστή Γκεόργκι Πομάσκι, έχοντας καταδείξει και οι δύο από κοινού τις τεράστιες ελλείψεις του ερασιτεχνικού αθλητισμού, την στιγμή που το εξαρτημένο κράτος των αστών προτιμάει την αγορά μεγάλου πολεμικού εξοπλισμού και την γιγάντωση του κρατικού κατασταλτικού μηχανισμού.
Ο δεύτερος, παιδί Έλληνα πατέρα και προσφύγισσας από την Ουγκάντα μητέρας, βίωσε από μικρός τον ρατσισμό του αστικού εθνικισμού και του παρακρατικού φασισμού, μέχρι και από τον ίδιο τον προπονητή του (Δημήτρης Κυτέας).
Εκφράζουμε τα θερμότερα συγχαρητήρια μας, γιατί μας κάνουν υπερήφανους ως εργάτες και εργάτριες, φτωχούς, μετανάστες, νέους και νέες αυτής της Δεύτερης Ελλάδας, που παλεύει να αναδειχθεί σαν η μοναδική και η κυρίαρχη Ελλάδα, δηλαδή της Ανεξαρτησίας, της Λαϊκής Δημοκρατίας και της προκοπής στον δρόμο του Σοσιαλισμού – Κομμουνισμού, με αιχμή του δόρατος της και τον λαϊκό αθλητισμό, από τον λαό για τον λαό!
0 Comments