29 Σεπτέμβριου του 1941. Κίεβο. Και ο Διάβολος ακόμα σώπασε ν’ ακούσει…
«Πάνω απ’ το Μπάμπι Γιαρ μνημείο δεν υπάρχει. Απότομη χαράδρα, σαν επιτύμβιο κακοφτιαγμένο. Μπήκαν στη γη, με τιμές εγκληματίες και πολέμαρχοι… Μου φαίνεται: Είμαι η Άννα Φρανκ, λεπτή σαν του Απρίλη το κλαδάκι. Της μέρες άγριες μετρώ με το στυλό στο χέρι. Εδώ και δυο χρόνια κρύβομαι σ’ ένα κλουβάκι. Μου αρπάξανε τη γη και τη ζωή…». Είναι οι δυνατοί στίχοι από το ποίημα του Γεβγκένι Γετουσένκο «Μπάμπι Γιάρ».

Το Μπάμπι Γιάρ, που σημαίνει η Χαράδρα της Γιαγιάς, βρίσκεται στο Κίεβο. Όταν οι Γερμανοί Ναζί μπήκαν στην Ουκρανία, το Κίεβο είχε 900.000 κατοίκους από τους οποίους περίπου 200.000 ήταν Εβραίοι. Οι Ναζί πάτησαν στο Κίεβο στις 19 του Σεπτέμβρη και δεν πέρασαν 10 μέρες όταν στρατιώτες κάρφωσαν σε κολώνες και τοίχους τούτη την ανακοίνωση: «Όλοι οι Εβραίοι του Κιέβου και των περιχώρων διατάσσονται να παρουσιαστούν στις 8 το πρωί της 29ης Σεπτεμβρίου στη γωνία των οδών Μελνικόφσκι και Ντοκτούροφ, κοντά στο νεκροταφείο. Θα πρέπει να φέρουν μαζί τους οποιοδήποτε έγγραφο που να πιστοποιεί την ταυτότητά τους, καθώς και τα προσωπικά τους είδη. Όποιος παρακούσει τη διαταγή και βρεθεί σε άλλο μέρος της πόλης θα εκτελείται επιτόπου, όπως και κάθε πολίτης που θα εισέλθει σε κατοικία εβραίου και συλληφθεί να κλέβει».

Και οι Εβραίοι υπάκουσαν. Πίστεψαν ότι θα πάνε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μάζεψαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν και μπήκαν στη σειρά. Θα ήταν πάνω από 175.000 ψυχές, που στάθηκαν στην ουρά για μια θέση στον ουρανό…

Οι Γερμανοί το ‘χαν αποφασίσει: «Ξεμπερδεύουμε μ’ αυτούς μια κι έξω». Με πρόφαση τις βομβιστικές επιθέσεις σε επιταγμένα κτήρια των Γερμανών και στο ξενοδοχείο «Κοντινένταλ», κατάλυμα των ανώτερων Γερμανών αξιωματικών, οι Ναζί θα εξολόθρευαν πληθυσμό μιας πόλης ολόκληρης! Ο συνταγματάρχης των SS Πάουλ Μπλόμπελ πήρε τη διαταγή και αποφάσισε να την εκτελέσει με τον καλύτερο τρόπο.

Πάνω από 100.000 άνθρωποι πέθαναν στη Χαράδρα

Οι Εβράιοι – μελίσσι ολόκληρο – γέροι, νέοι παιδιά, γυναίκες μαζεύτηκαν πλάι στους τοίχους του κοιμητηρίου. Κι όταν μαζεύτηκαν αρκετοί, άρχισε το ανθρώπινο καραβάνι να κατευθύνεται προς τη χαράδρα Μπάμπι Γιάρ.

Μόλις έφθαναν, οι τρομαγμένοι άνθρωποι διατάσσονταν να γδυθούν και να στοιβάξουν τα ρούχα και τα υπάρχοντά τους και, στη συνέχεια, σε ομάδες των 10 ατόμων, οδηγούνταν στην άκρη της χαράδρας, όπου τους περίμεναν τα πολυβόλα. Γύρω περιπολούσαν ομάδες των SS και της ουκρανικής αστυνομίας. Η σφαγή κράτησε τέσσερα 24αωρα. Ο αριθμός των εκτελεσθέντων υπολογίζεται σε περίπου 35.000 σύμφωνα με το Ίδρυμα Σίμον Βίζενταλ.

Και η χαράδρα γέμισε θάνατο, κραυγές αγωνίας και αίμα. Πολύ αίμα! Η χαράδρα έγινε τόπος εκτέλεσης και για άλλους που οι Ναζί μισούσαν κι αγαπούσαν να εξολοθρεύουν: Ρομά, ανάπηρους, Σοβιετικούς αιχμαλώτους… Όλοι έπεσαν στην αγκαλιά της χαράδρας της γιαγιάς για να μην σηκωθούν ποτέ! Υπολογίζεται ότι στη Χαράδρα εκτελέσθηκαν πάνω από 100.000 άνθρωποι!

Ο Πάουλ Μπλόμπελ γύρισε το 1943 στο Κίεβο και με εργάτες (ανάμεσα τους και Εβραίοι) ξέθαψε πτώματα και τα έκαψε για να σβήσει τα βαθιά ίχνη του στην Ιστορία… Επί έξι εβδομάδες ξέθαβαν κι έκαιγαν. Ο Μπλόμπελ έπρεπε να φύγει γρήγορα στην Πολωνία όπου επιτηρούσε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης την εξόντωση εκατομμυρίων Εβραίων στους θαλάμους αερίων. Ο Μπλόμπελ μετά την παράδοση των γερμανικών δυνάμεων συνελήφθη και δικάστηκε. Του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για τον θάνατο 59.018 ανθρώπων! Καταδικάστηκε σε θάνατο από το αμερικανικό στρατιωτικό δικαστήριο της Νυρεμβέργης στη δίκη του Einsatzgruppe και κρεμάστηκε στις φυλακές Landsberg λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 7ης Ιουνίου 1951. 

Πηγή: Εθνος