Κραυγή Νίκου Ρωμανού μέσω του Documento: «Δεν θα αποδεχτώ να γίνω ένας μόνιμος κάτοικος φυλακών»

Dec 2, 2024 | Κρατική Καταστολή, Μπάτσοι | 0 comments

Πηγή: Κατερίνα Κατή – Documento

«Δεν θα αποδεχτώ να γίνω ένας μόνιμος κάτοικος των φυλακών, ένας οιονεί κρατούμενος, οιονεί ένοχος. Θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις για την πλήρη απαλλαγή μου από αυτό το άδικο, έωλο και αστήρικτο κατηγορητήριο, το οποίο αρνούμαι στο σύνολό του».

Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει από τη φυλακή, μέσω του Documento, ο Νίκος Ρωμανός,ο «συνήθης ύποπτος» της… νεότερης γενιάς, λίγες μόλις ημέρες μετά την απόφαση εισαγγελέα και ανακρίτριας να του επιβληθεί το επαχθέστερο των μέτρων, η προφυλάκιση.

Για ένα και μοναδικό εύρημα-αδειανό πουκάμισο, όπως είναι το μισό αποτύπωμα σε μια σακούλα σκουπιδιών, που εντοπίστηκε… άθικτη σε ένα «βομβαρδισμένο τοπίο» (διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους) και η οποία φέρει επάνω της τα αποτυπώματα και πολλών άλλων, ο παρακολουθούμενος στενά όλα αυτά τα χρόνια Ν. Ρωμανός συνελήφθη, «εντάχθηκε» σε τρομοκρατική οργάνωση και «πακεταρίστηκε» με αποστολή τις φυλακές Κορυδαλλού, με μια απόφαση προσωρινής κράτησης κόντρα στις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος για την επιβολή της.

Ούτε οι ενδείξεις ενοχής του είναι σοβαρές (ο ίδιος Αρειος Πάγος έχει αποφανθεί για την επισφάλεια των αποτυπωμάτων ως στοιχείων ενοχής) ούτε είναι ύποπτος φυγής, πόσο μάλλον τέλεσης αδικημάτων, με ορδές ένστολων να επιτηρούν, επί 24ώρου βάσεως, το σπίτι που μόλις πρόσφατα είχαν νοικιάσει με τη σύντροφό του και δεν είχαν καν προλάβει να εγκατασταθούν, ακόμη και το πατρικό του στο Νέο Ψυχικό.

Και τώρα που ο ίδιος μετρά μία προς μία βασανιστικές ημέρες ανελευθερίας, οι δικαστικές αρχές δηλώνουν ότι διεξάγουν έρευνες κάνοντας το πρωτοφανές τόσο για τη λογική όσο και για το κράτος δικαίου. Ψάχνουν να βρουν τον χρόνο κατασκευής της περίφημης σακούλας όπου έχει καταγραφεί το ένα και μοναδικό αποτύπωμα του Ν. Ρωμανού.

Για όσους γνωρίζουν την ιστορία της Αντιτρομοκρατικής στη χώρα και τις μεθόδους που μετέρχεται, ειδικά όταν καλείται να συνδράμει την αλλαγή της πολιτικής ατζέντας, η υπόθεση Ρωμανού δεν είναι κεραυνός εν αιθρία.

Είναι ένα ακόμη «κατοστάρι» της υπηρεσίας στον ερεβώδη μαραθώνιο της ενοχοποίησης προσώπων προς εξυπηρέτηση του εκάστοτε κυβερνητικού αφηγήματος. Η χρονική συγκυρία είναι εκείνη που καθορίζει ποιος ή ποια θα είναι κάθε φορά το ή τα πρόσωπα που θα οδηγηθούν στον επικοινωνιακό βωμό.

Το σενάριο της πολιτικής εκμετάλλευσης του κινδύνου της τρομοκρατίας είναι χιλιοπαιγμένο. Γράφεται και ξαναγράφεται και προβάλλεται κατά το δοκούν, εδώ και δεκαετίες, υπό την επίβλεψη της πλειοψηφίας των πολιτικών προϊσταμένων των διωκτικών αρχών.

Δυστυχώς γι’ αυτούς, ο κουρνιαχτός από τις άδικες φυλακίσεις αργά ή γρήγορα εξαφανίζει τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα που σκάνε πάντα στις πλάτες των μη αρεστών στο σύστημα. Το έχει αποδείξει η ιστορία των συλλήψεων στη βάση των κάθε λογής… αποτυπωμάτων.

Τα αποτυπώματα στη «γιάφκα Καλαμά»

Ηταν 1η Οκτώβρη του 1987 όταν ο αναρχικός Μιχάλης Πρέκας έπεφτε νεκρός σε μπαλκόνι πολυκατοικίας στην Καλογρέζα έπειτα από καταιγισμό αστυνομικών πυρών.

Το «συμβάν» καταγράφηκε από τον φωτογραφικό φακό αλλά και τις τηλεοπτικές κάμερες κι όλη η χώρα είδε το αιμόφυρτο σώμα του Πρέκα σχεδόν να σέρνεται στα χέρια αστυνομικών κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Σε λιγότερο από 24 ώρες η πρώτη «ομάδα τρομοκρατών» είχε ήδη δημιουργηθεί. Αμέσως μετά τη συμπλοκή της Καλογρέζας οι διωκτικές αρχές εμφανίζουν τη «γιάφκα Καλαμά» και την επομένη ημέρα συνελήφθησαν ο Μάκης Μπουκουβάλας και η Βαγγελιώ Βογιατζή, σύντροφος του Μιχάλη Πρέκα, μαζί με το επτά μηνών τότε βρέφος τους. Ηταν από τους δαχτυλοδεικτούμενους συνήθεις υπόπτους εκείνης της δεκαετίας.

Η φράση «συνήθεις ύποπτοι» χρησιμοποιείται έκτοτε για όλους τους στοχοποιημένους πολίτες, κυρίως αναρχικούς, από την Ασφάλεια. Προέρχεται από τη φράση «να συλληφθούν οι συνήθεις ύποπτοι» που έλεγε ο «Μπόγκι» στην «Καζαμπλάνκα» και τη χρησιμοποίησε ο Μπουκουβάλας όταν συνελήφθη.

Τα αποτυπώματα, που συν τω χρόνω αναδείχθηκαν ως η προσφιλέστερη μέθοδος ενοχοποίησης των… ταραχοποιών αναρχικών στοιχείων, κι ένα χειρόγραφο ήταν τα «στοιχεία ενοχής» που στάθηκαν ικανά για την άσκηση κακουργηματικών διώξεων και για πολύμηνες προφυλακίσεις.Η… σοβαρή ένδειξη εμπλοκής του Μ. Μπουκουβάλα σε τρομοκρατική δράση ήταν ένα αποτύπωμα παράμεσου σε σταθερό σημείο και συγκεκριμένα στην πόρτα της κουζίνας στην Καλαμά. Ο Μ. Μπουκουβάλας έμεινε στη φυλακή ως προσωρινά κρατούμενος για περίπου 15 μήνες. Στην πρώτη κιόλας δίκη αθωώθηκε παμψηφεί μετά και την αθωωτική εισήγηση του εισαγγελέα της έδρας.Οπως επισήμανε στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας, ακόμη κι αν ο Μ. Μπουκουβάλας είχε πάει στη «γιάφκα Καλαμά», τίποτε δεν αποδείκνυε πως γνώριζε ότι τα κιβώτια που υπήρχαν εκεί είχαν μέσα τους οπλισμό. Πόσο μάλλον, όπως συνεπάγεται από το σκεπτικό του εισαγγελέα, ότι ο Μ. Μπουκουβάλας ήταν μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης.

Το δεδικασμένο αυτής της απόφασης σχετικά με τα αποτυπώματα, ότι δηλαδή είναι μια απλή ένδειξη και δεν αποδεικνύουν σχέση με εγκληματική δράση, με δεδομένο μάλιστα ότι είναι ένα στοιχείο μεταφερόμενο και μπορεί να «φυτευτεί» οπουδήποτε, έχει χρησιμοποιηθεί έκτοτε και σε άλλες παρόμοιες υποθέσεις όπου εμφανίστηκαν ως μοναδικό στοιχείο ενοχής, οδηγώντας στην αθώωση των κατηγορουμένων, δυστυχώς όμως όχι σε όλες.

Πανηγυρικά όμως κατέπεσε και η σκευωρία σε βάρος της Βαγγ. Βογιατζή η οποία αθωώθηκε από τις βαριές κατηγορίες που της είχαν «φορεθεί», αφού όμως πρώτα είχε μείνει προφυλακισμένη για ενάμιση χρόνο.

Το στοιχείο… ενοχής σε βάρος της ήταν ένα χειρόγραφο σημείωμα που δεν αφορούσε… σχέδια επί χάρτου για τρομοκρατική δράση και το οποίο ο γραφολόγος της Ασφάλειας είχε γνωματεύσει ότι είχε γραφτεί από τη σύντροφο του Μ. Πρέκα.

Στη δίκη η Βαγγ. Βογιατζή ζήτησε να διορίσει το δικαστήριο και δεύτερο γραφολόγο. Το αίτημα έγινε δεκτό και ο έτερος πραγματογνώμονας γραφολόγος υποστήριξε ότι δεν προέκυπτε με βεβαιότητα ότι το επίμαχο σημείωμα είχε γραφτεί από τη Βαγγ. Βογιατζή.

Μια από τα ίδια και στη «γιάφκα Μαυρικίου»

Ηταν Νοέμβρης του 1990 όταν μετά τον τραυματισμό από έναν πυροκροτητή του Κυριάκου Μαζοκόπου, συλλαμβάνονται εκτός από τον ίδιο και οι Σπύρος Κογιάννης, Ροζίνα Μπέρκνερ και Γιάννης Μπουκετσίδης.

Με τις συλλήψεις τους, που έγιναν με βάση αποτυπώματα που βρέθηκαν σε κινητά αντικείμενα της αποκαλούμενης «γιάφκας της οδού Μαυρικίου», οι αρχές «θεμελίωσαν» την «τρομοκρατική οργάνωση» και όσες βαριές κατηγορίες συνόδευσαν την υποτιθέμενη δράση τους σε αυτήν.

Τα αποτυπώματα των τριών βρέθηκαν μες στη γιάφκα σε κινητά μέρη όπως βιβλία, χαρτιά, σακούλες κ.λπ. τα οποία θα μπορούσαν και να είχαν μεταφερθεί. Για παράδειγμα σε ό,τι αφορά τη Ροζ. Μπέρκνερ, η ένδειξη ενοχής της που τη φόρτωσε με βαριά κακουργήματα ήταν ένα μερικό αποτύπωμα σε γαλλικό διαφημιστικό εγχειρίδιο για όπλα (κυκλοφορούσε νόμιμα), το οποίο βέβαια έφερε και τα αποτυπώματα πολλών άλλων.

Οι «συνήθεις ύποπτοι» αυτής της δικογραφίας κρατήθηκαν για τρεις μήνες στην απομόνωση και προχώρησαν σε απεργία πείνας μέχρι τα όρια του θανάτου.

Το αίτημά τους; Να λάβουν γνώση των στοιχείων της δικογραφίας που είχε σχηματιστεί σε βάρος τους. Ναι, έτσι ακριβώς. Η τότε κυβέρνηση του πατρός Μητσοτάκη είχε νομοθετήσει εκτάκτως, αφαιρώντας από τους κατηγορούμενους αυτής της κατηγορίας το δικαίωμα να έχουν γνώση των στοιχείων με βάση τα οποία τους συνέλαβαν, τους φόρτωσαν τον μισό Ποινικό Κώδικα και τους πέταξαν σ’ ένα κελί. Τους αφαιρούσε δηλαδή το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Πρώτη αποφυλακίστηκε η Ροζ. Μπέρκνερ, η οποία όμως συνέχισε να απεργεί μέχρι την αποφυλάκιση του Μπουκετσίδη και του Κογιάννη που αρνούνταν κάθε ιατρική παρακολούθηση. Στη δίκη που έγινε τον Ιούνη του 1992, και παρά την αγριότητα της εποχής, ο εισαγγελέας πρότεινε την αθώωση και των τριών.

Με τη δικαστική απόφαση να τους δικαιώνει κρίθηκε ότι τα αποτυπώματα δεν αποτέλεσαν ισχυρό αποδεικτικό στοιχείο καταδίκης.

Κι ενώ κανείς θα περίμενε ότι έπειτα από τέτοιας εμβέλειας αποτυχίες η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία αλλά και οι δικαστικές αρχές, κυρίως αυτές, θα ήταν πιο προσεκτικές με την αξιολόγηση αποδεικτικών υλικών τύπου… αποτυπωμάτων, μερικού γενετικού προφίλ και με παρόμοιας επισφάλειας ευρήματα, η κατάσταση συν τω χρόνω δυστυχώς έγινε ακόμη χειρότερη και οι δικλίδες του κράτους δικαίου «απασφαλίζουν» η μια μετά την άλλη.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Όταν η σάτιρα «κόβεται» από τους “αρίστους” της κομματικής ορθότητας.

Η απουσία του Χριστόφορου Ζαραλίκου από το φετινό Φεστιβάλ της ΚΝΕ - Οδηγητή δεν είναι απλώς μια ξαφνική καλλιτεχνική «αλλαγή πλεύσης». Είναι μια είδηση που προκαλεί βαθύ προβληματισμό και αφήνει μια εξαιρετικά πικρή γεύση σε όσους έχουν συνηθίσει να βλέπουν το...

Από τις «χρυσές φακές» στο γραφείο Τύπου του Υπουργείου Υγείας

Η υπόθεση του Σταμάτη Πουλή και της συζύγου του, Ανδρονίκης Θεοφιλάτου, αποτελεί χαρακτηριστικό επεισόδιο μιας πολιτικής διαδρομής όπου οι καταγγελίες, οι δικαστικές διαμάχες και οι πολιτικές διασυνδέσεις συνυπάρχουν με την κυβερνητική επιβράβευση. Και σήμερα, ο...

25 Σεπτεμβρίου 1974: Το πρώτο νόμιμο φύλλο του «Ριζοσπάστη»

Ήταν 25 Σεπτέμβρη του 1974. Μόλις δύο εικοσιτετράωρα είχαν περάσει από την επίσημη κατάργηση του φασιστικού Νόμου 509 και τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ από την κυβέρνηση «εθνικής ενότητας». Εκείνη τη μέρα, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ κρατούσαν στα χέρια τους κάτι που τους είχε...

Από τους αυλικούς στους γελωτοποιούς. Το πολιτικό θέαμα ως αμορτισέρ της κοινωνικής οργής

Η διαπίστωση ότι η αστική δημοκρατία στην Ελλάδα παράγει διαρκώς «αυλικούς» και «γελωτοποιούς» δεν είναι απλώς μια εύστοχη δημοσιογραφική ατάκα· είναι η αποτύπωση μιας βαθιάς δομικής σήψης. Τυπικά, η χώρα ξεμπέρδεψε με το παλάτι και τις αυλές του στο δημοψήφισμα του...

Το «γαλάζιο» πάρτι των απευθείας αναθέσεων, ο Πατούλης και οι «χρυσές» δουλειές της Medi Derma

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις των ιστοσελίδων iEidiseis και «Εφημερίδα των Συντακτών» ξεσκεπάζουν για άλλη μια φορά τη βαθιά σαπίλα του αστικού πολιτικού κατεστημένου και τον προκλητικό τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τον ιδρώτα του ελληνικού λαού. Στο επίκεντρο του νέου...

Το «αίτημα» της «Συμμαχίας Ελλήνων» και τα νομικά τείχη απέναντι στον νεοναζισμό

Το Γραφείο Τύπου του μορφώματος που συνδέεται πολιτικά με τον Ηλία Κασιδιάρη διακινεί ανακοίνωση-αίτημα, με την οποία ζητά να συμπεριληφθεί στις δημοσκοπήσεις που διενεργούνται. Στο κείμενό τους επικαλούνται τη «νόμιμη ίδρυση» του κόμματος από τον Σεπτέμβριο του 2025,...

Η θεατρική μεταφορά των «Δωσίλογων» του Μενέλαου Χαραλαμπίδη από την ομάδα Elephas tiliensis: Η ατιμωρησία που θεμελίωσε το μεταπολεμικό κράτος

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα και επιδραστικά ιστορικά βιβλία των τελευταίων χρόνων, οι «Δωσίλογοι» του Μενέλαου Χαραλαμπίδη, μεταφέρεται για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή από την πρωτοπόρα ομάδα Elephas tiliensis. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία και δραματουργική...

Εκδήλωση αφιερωμένη στον αγωνιστή γιατρό Κωστή Νικηφοράκη

Ο πολιτικός και πολιτιστικός χώρος Εξάντας που βρίσκεται στην οδό Βαθέος 20 στους Αμπελόκηπους, κοντά στον σταθμό του μετρό Αμπελοκήπων, οργανώνει την Τρίτη 29/9, μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση, αφιερωμένη στον αγωνιστή γιατρό Κωστή Νικηφοράκη, που χάσαμε τον Φλεβάρη του...

Το Αρλεκιν στην εποχή του εμφυλίου

Του Γ. Γ. Οπως το συνηθίζω, σχεδόν καθημερινά, επισκέπτομαι μια ιστοσελίδα στην οποία υπάρχουν δημοσιεύματα εφημερίδων περασμένων εποχών. Βασικά το κάνω για να ενημερώνω το αρχείο μου για ιστορικά γεγονότα, αλλά και γιατί από την ανάγνωση τέτοιων δημοσιευμάτων...

Νικηταράς (Πέθανε σαν σήμερα το 1849): Ενας από τους μεγαλύτερους ήρωες της επανάστασης του ’21 που το κράτος τον “αντάμειψε” με φυλακίσεις και μια άδεια επαιτείας

Του Γ. Γ. Ενα μικρό ιστορικό ανάγνωσμα με αφορμή ότι σαν σήμερα το 1849 πέθανε μια μεγάλη μορφή της επανάστασης του ’21. Αναφερόμαστε στον Νικήτα Σταματελόπουλο, που έμεινε στην ιστορία ως Νικηταράς ο Τουρκοφάγος. Το έχει η “μοίρα” αυτού του τόπου οι αγωνιστές που...

Επιλεγμένα Video