Του Γ. Γ.
Στην ιστοσελίδα μας μπορείτε να βρείτε ένα αφιέρωμα που υπάρχει για την κατάπτυστη συμφωνία της Βάρκιζας.
Εδώ επίσης μπορείτε να διαβάστε την κάθετη διαφωνία που είχε ο Αρης Βελουχιώτης με αυτή τη συμφωνία.
Διαβάστε ένα δημοσίευμα για το κύμα συλλήψεων και τρομοκρατίας εναντίον των οπαδών του ΕΑΜ και εδώ ένα ιστορικό κείμενο για το πώς φτάσαμε από τη Βάρκιζα στον Εμφύλιο.
Θα σταθώ σε ένα προσωπικό βίωμα . Ο γέρος μου, -τώρα έχει γίνει μεζές στα σκουλήκια-, υπήρξε αντάρτης του ΕΛΑΣ. Κάποια στιγμή, συνελήφθη, δικάστηκε από στρατοδικείο της εποχής σε θάνατο και μετά από 7 χρόνια φυλακές και εξορίες βρέθηκε ελεύθερος υπογράφοντας την γνωστή δήλωση «αποκηρύσσω τον κομμουνισμό και τας παραφυάδας αυτού».
Ηταν πότης ο γέρος μου (Απ’ αυτόν πήρα κι εγώ). Πάντα, λοιπόν, πάνω στην φτιάξη του ήθελε να ακούσει το τραγούδι του Τζουανάκου «Σταλαγματιά, Σταλαγματιά».
Εγώ πιτσιρικάς τότε, ακούγοντας το συγκεκριμένο άσμα είχα υποθέσει ότι στο παρελθόν κάποια αισθηματική σχέση είχε σημαδέψει, τον πατέρα μου.
Πριν κάποια χρόνια όμως, ένα βράδυ κάναμε μια «ζωντανή» μεταμεσονύχτια εκπομπή στο διαδικτυακό μας ραδιοφωνικό σταθμό, εγώ μαζί με τον σύντροφο Βασίλη.
Το θέμα μας ήταν η ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, τα όσα επακολούθησαν στα πέτρινα χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο και πώς αυτό εκφράστηκε μέσα από τραγούδια δημοκρατικών δημιουργών, οι οποίοι μέσα από αλληγορικούς στίχους προσπάθησαν να τα προβάλουν στο ευρύτερο κοινό.
Εκεί έπαθα ένα ψιλοσόκ όταν σε κάποιο βιβλίο διάβασα ότι το τραγούδι “Σταλαγματιά -σταλαγματιά” γράφτηκε αμέσως μετά τον εμφύλιο.
Κυκλοφόρησε το 1950 και «υιοθετήθηκε» αμέσως από αρκετούς αγωνιστές που θεώρησαν ότι προδόθηκαν από την ηγεσία του ΚΚΕ μετά την συμφωνία της Βάρκιζας.
Τότε κατάλαβα γιατί ήταν το αγαπημένο τραγούδι του πατέρα μου, και έφτιαξα το παρακάτω βίντεο.
Σταλαγματιά, σταλαγματιά
στάζουν τα δάκρυά μου
γιατί προδόθηκαν σκληρά
τα τόσα όνειρά μου.
Προδόθηκα, προδόθηκα
σε ό,τι είχα πιστέψει
τώρα τι άλλο στη ζωή
μπορεί να με μαγέψει.
Σταλαγματιά, σταλαγματιά
στάζει η καρδιά μου αίμα
αχ, στη ζωή με πλάνεψε
το μαγεμένο ψέμα.
Η Βάρκιζα ήταν το επιστέγασμα…Ο αγώνας για λαϊκή εξουσία με σοσιαλιστική-κομμουνιστική κατεύθυνση είχε ήδη προδοθεί με τις συμφωνίες Λιβάνου και Καζέρτας…