Ενα απ’ τα πιο φρικτά εγκλήματα που διέπραξαν οι ναζί κατακτητές σε συνεργασία με τα ντόπια γερμανοντυμένα καθάρματα της “ΠΑΟ” και άλλους ντόπιους συνεργάτες τους έγινε σαν σήμερα στις 23 Απρίλη του 1944 στους Πύργους (Κατράνιτσα) Εορδαίας.
Σε ένα χωρίο που αρκετοί κάτοικοι του είχαν ενταχθεί στο ΕΑΜ, άλλοι βγήκαν στο βουνό πολεμώντας τους κατακτητές ενώ υπήρχε οργανωμένος πυρήνας κατοίκων του, που τροφοδοτούσε τους αντάρτες του ΕΛΑΣ.
Η στρατιά αυτή των καθαρμάτων αφού κύκλωσαν το χωριό ξεκίνησε σφαγή αμάχων, τη δεύτερη μεγαλύτερη που έγινε μετά από αυτήν των Καλαβρύτων.
Συνολικά 359 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, εκτελέστηκαν μαζικά ή πυρπολήθηκαν μέσα σε σπίτια ή αχυρώνες.
Στην συνέχεια ξεκίνησαν το πλιάτσικο και τους βιασμούς γυναικών με πιο κτηνώδη συμπεριφορά να δείχνουν τα τομάρια της ΠΑΟ.
Οπως αναφέρει το βιβλίο των Χρίστου Βασιλόπουλου – Δημήτρης Πετρόπουλος, “Ένοχοι και Αθώοι” οι «Πουλικοί» ήταν ένοπλα τάγματα με λιγοστούς, αλλά αδίστακτους Έλληνες εθελοντές, που πρόδωσαν την πατρίδα και υπηρέτησαν στον γερμανικό στρατό κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Έπαιρναν εντολές από τη Βέρμαχτ, φορούσαν γερμανικές στολές και διακρίθηκαν για τη βιαιότητα και τη σαδιστική συμπεριφορά τους σε βάρος αμάχων συμπατριωτών τους. Πήραν το όνομά τους από τον απότακτο Έλληνα συνταγματάρχη Γεώργιο Πούλο…. Οι άνδρες της ΠΑΟ φέρεται να κατέφευγαν σε εκτεταμένη χρήση ναρκωτικών ουσιών.
Δείγμα της θηριωδίας αυτών των τομαριών ήταν ότι έπρεπε να περάσει πάνω από μια βδομάδα για να επιτρέψουν στους συγγενείς των νεκρών να θάψουν τα πτώματα των πυρπολημένων και δολοφονημένων.
Αντιγράφουμε από το βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου: «Η αυτολογοκριμένη Μνήμη. Τα τάγματα ασφαλείας και η μεταπολεμική Εθνικοφροσύνη» (σελ. 109-110), για έναν εγκληματία της συμμορίας του Πούλου, που το μεταδεκεμβριανό κράτος τον έκανε βουλευτή:
Το 1963 ο Κ. Παπαδόπουλος –σ.σ απ’ τους ιδρυτές και τους αρχηγούς της ΠΑΟ– βρίσκεται βουλευτής και θα γίνει πρωταγωνιστής ενός πασίγνωστου κοινοβουλευτικού επεισοδίου, με πέτρα του σκανδάλου – κι εδώ – την κατοχική του δράση.
Αντικείμενο της συζήτησης ήταν ένα νομοσχέδιο για την τροποποίηση του Ν.Δ. 4324/62 (του νομοθετήματος, δηλαδή, που αντικατέστησε το Ν.509/47). Στην αγόρευσή του, ο Παπαδόπουλος δηλώνει ότι «επέρασε η εποχή του σφαξίματος και της κονσέρβας» και απειλεί την ΕΔΑ ότι «θα την εκκαθαρίσει» (ή, σύμφωνα με μιαν άλλη εκδοχή των ρεπορτάζ της επομένης, ότι «ήρθε ο καιρός να σας σφάξουμε», για ν’ ακολουθήσει ο παρακάτω διάλογος:
«Ένας βουλευτής: Χάιλ Χίτλερ!
Κ. Χιωτάκης: Στην Κατοχή τι έκανες;
Γρ. Λαμπράκης:Ήσουν αξιωματικός των Ες – Ες!
Κ. Παπαδόπουλος: Σκάσε π…!
Η. Ηλιού: Ο κ. Παπαδόπουλος μπόρεσε να βάλει στην ναφθαλίνη την στολή του Γερμανού αξιωματικού, την οποίαν έφερε, δεν μπόρεσε όμως να βάλει στην ναφθαλίνην την χιτλερικήν νοοτροπίαν του».
Κατάληξη της κοινοβουλευτικής αυτής «αναμόχλευσης παθών» ήταν η μετατροπή των εδράνων σε αρένα: ο Παπαδόπουλος χειροδίκησε κατά του βουλευτή της ΕΔΑ Αντώνη Μπριλλάκη, για να δεχτεί κατάμουτρα τη γροθιά του Γρηγόρη Λαμπράκη, ο οποίος με τη σειρά του έγινε στόχος ομάδας βουλευτών της ΕΡΕ κι ενός κλητήρα της Βουλής.
Η συνεδρίαση διακόπηκε και, με απόφαση του προεδρείου, οι επίμαχες φράσεις σβήστηκαν από τα επίσημα πρακτικά.
Καρικατούρα, του δωσίλογου βουλευτή Παπαδόπουλου και των ομοίων του και οι σημερινοί ακροδεξιοί και νεοναζί.
0 Comments