Η νέα συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά δεν είναι «πολιτική παρέμβαση». Είναι καταγγελία. Είναι κανονικά πυρά εκ των έσω εναντίον του σημερινού καθεστώτος Μητσοτάκη, που πλέον ούτε τα παραδοσιακά του στηρίγματα δεν μπορεί να κρατήσει εντός γραμμής.

Ο πρώην πρωθυπουργός, βγαλμένος από τα σπλάχνα της δεξιάς εξουσίας, ξεμπροστιάζει ευθέως τον άνθρωπο που παρίστανε τον εκσυγχρονιστή και τον μεταρρυθμιστή: τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και το κάνει όχι μόνο επειδή έχει προσωπικές φιλοδοξίες (που έχει), αλλά επειδή βλέπει ότι το οικοδόμημα της Δεξιάς σαπίζει από μέσα και θα καταρρεύσει.

Ο Σαμαράς δεν μάσησε τα λόγια του. Με αφορμή την ντροπιαστική ψηφοφορία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου η κυβέρνηση προσπαθούσε να θάψει τις ευθύνες Αυγενάκη με νυχτερινές μεθοδεύσεις, δηλώνει ξεκάθαρα: «Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η κυβέρνηση λίγο-λίγο ακυρώνει τη θεσμική ομαλότητα της Μεταπολίτευσης».

Αυτά δεν είναι απλώς “σκληρά λόγια”. Είναι κατηγορία για εκτροπή. Είναι δημόσια καταγγελία ότι η κυβέρνηση λειτουργεί αντισυνταγματικά, αυταρχικά, ενορχηστρωμένα, διασύροντας και τη Βουλή και τους ίδιους τους βουλευτές της. Και το λέει ένας πρώην πρόεδρος της ΝΔ – όχι κάποιος αριστερός αγωνιστής ή πολιτικός αντίπαλος της κυβέρνησης.

Η συνέντευξη αυτή έρχεται λίγες μόνο μέρες μετά το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, όπου το Μαξίμου επιχείρησε να συγκαλύψει τη σαπίλα του ΟΠΕΚΕΠΕ, τρομοκρατώντας βουλευτές, αλλάζοντας ώρα ψηφοφορίας, “μαγειρεύοντας” απουσίες και στήνοντας παρωδία κοινοβουλευτικής διαδικασίας.

Αυτή η ξεφτίλα, που πλέον δεν μπορούν να κουκουλώσουν ούτε τα δικά τους στελέχη, είναι το αποκορύφωμα της αποσύνθεσης. Είναι μια εξουσία που δεν κυβερνά, επιβάλλεται. Δεν νομοθετεί, καταστέλλει. Δεν απαντά, εκβιάζει.

Είναι φανερό ότι ο πρώην πρωθυπουργός μετράει ήδη τα κουκιά για τη δημιουργία νέου φορέα. Η υποκριτική απάντηση «Δεν έχω κάτι άλλο να σας πω για τώρα» απλώς επιβεβαιώνει το αυτονόητο: ο Σαμαράς περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να ρίξει τη “δεξιά κυβέρνηση” από δεξιά.

Η Διακήρυξη των 91, στην οποία εκφράζει την πλήρη συμφωνία του, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια πολιτική πλατφόρμα προαναγγελίας διάσπασης – ντυμένη με “εθνικά” και “πατριωτικά” κλισέ. Μια συσπείρωση στελεχών που βαδίζουν προς μια νέα πολιτική κατασκευή του δεξιού χώρου, εξίσου συστημική, εξίσου επικίνδυνη, αλλά με αντι-μητσοτακική ταυτότητα.

Η κοινωνική βάση της Δεξιάς διαλύεται – Η “Νέα Δημοκρατία” είναι πια νεκρή

Ο Σαμαράς το λέει με τον δικό του τρόπο: «Η ΝΔ έχει μετατραπεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό… παραγγέλνεις ΝΔ και σου έρχεται στο πιάτο Ποτάμι, Σημιτικό ΠΑΣΟΚ και… ολίγη από ΝΔ».

Ουσιαστικά παραδέχεται ότι η κομματική ταυτότητα έχει εξαϋλωθεί και ότι η ΝΔ πλέον δεν είναι ούτε συντηρητικό κόμμα ούτε πατριωτικό. Είναι ένα υβρίδιο τεχνοκρατών, επικοινωνιολόγων και παραγόντων του καθεστώτος, χωρίς λαϊκή βάση, χωρίς αρχές, χωρίς στρατηγική.

Και οι κυλιόμενες δημοσκοπήσεις που δείχνουν τη ΝΔ κάτω από το 20%, το επιβεβαιώνουν. Ο λαός, ακόμα και η παραδοσιακή της βάση, τους γυρνά την πλάτη.

Τι απομένει; Ολοκλήρωση της ρήξης και αποκαθήλωση του μητσοτακισμού

Η Δεξιά τρώει τις σάρκες της, και καλά κάνει. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν θα πέσει από τους αγώνες του Σαμαρά – αλλά οι εσωτερικές της ρωγμές είναι πλέον ορατές και καταστροφικές.

Όμως για τον λαό, την εργατική τάξη, τους ανέργους, τους νέους, τις γυναίκες, τους καταπιεσμένους, κανένας “νέος φορέας” της Δεξιάς δεν είναι λύση. Όλοι όσοι υπηρέτησαν και συντήρησαν το σημερινό σύστημα είναι μέρος του προβλήματος.

Αυτό που χρειάζεται είναι σύγκρουση με όλο το μπλοκ της εξουσίας – δεξιά, κέντρο και ακροδεξιά μαζί. Μετωπικός αγώνας από τα κάτω, οργάνωση και ανατροπή.

Ο καθεστωτικός καβγάς Μητσοτάκη-Σαμαρά μας αφορά μόνο για να τον εκμεταλλευτούμε – όχι για να πάρουμε θέση υπέρ κανενός τους.