Οι φήμες εντείνονται, οι συζητήσεις πυκνώνουν και οι δημοσιογραφικές διαρροές αποκτούν ρυθμό ντουντούκας: ο Αντώνης Σαμαράς ετοιμάζεται να ιδρύσει νέο κόμμα. Όχι ως ελιγμός εσωκομματικής πίεσης στη Νέα Δημοκρατία, αλλά ως ανοιχτή κίνηση διάσπασης και επιστροφής του “βαθέος σαμαρικού πυρήνα” στην επιφάνεια. Και αυτό σε μεγάλο βαθμό τρομοκρατεί το Μέγαρο Μαξίμου. Πρόσφατη έρευνα της GPO (Ιούλιος 2025) δείχνει ότι περίπου 7,9% των ερωτηθέντων θα στήριζε ένα νέο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά, ενώ παρόμοια εικόνα προκύπτει και από την Real Polls, όπου το σενάριο Σαμαρά λαμβάνει 7,1% πιθανής ψήφου. Σε κάθε περίπτωση και 4-5% να λάβει το ενδεχόμενο μόρφωμα Σαμαρά θα είναι τεράστιο πλήγμα για το κυβερνητικό κόμμα

Η ίδια η ΝΔ – σύμφωνα με τον σημερινό «Βηματοδότη» – φέρεται να το θεωρεί πλέον δεδομένο. Και ίσως έχει λόγους. Γιατί ο Σαμαράς ποτέ δεν έκρυψε ότι δεν αναγνωρίζει ούτε τον φιλελευθερισμό Μητσοτάκη, ούτε την ψευτοκεντρώα “διεύρυνση” με ΠΑΣΟΚογενείς. Ο ίδιος βλέπει τον εαυτό του, ως τον αυθεντικό εκφραστή του «εθνικού κορμού», της “αντισυστημικής” δεξιάς, του πατριωτικού αφηγήματος της μεταμνημονιακής εποχής.

Και η συγκυρία τον ευνοεί:

➤ Με την ακροδεξιά πολυδιασπασμένη (Βελόπουλος, Νίκη, Σπαρτιάτες, Κασιδιάρης υπό παρακολούθηση),

➤ Με τον Μητσοτάκη προβληματισμένο από την κατρακύλα σε βασικά κοινωνικά μέτωπα (υγεία, ακρίβεια, σκάνδαλα),

➤ Και με το ΠΑΣΟΚ ανίκανο να εκπέμψει οτιδήποτε άλλο πέρα από γενικόλογες ατάκες για «κοινωνικό κράτος», ο Σαμαράς φαντάζει, στα μάτια ορισμένων συντηρητικών ψηφοφόρων, ως η «συνεπής εθνική φωνή» που έλειπε.

Ένα τέτοιο πολιτικό μόρφωμα δεν θα είναι “νέα φωνή” αλλά ανακύκλωση της πιο παλιάς, σκοτεινής, κρατικοδίαιτης και ακροδεξιάς Δεξιάς. Η “Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια”, η σκληρή καταστολή, το δόγμα «νόμος και τάξη», οι θεωρίες για “λαθρομετανάστες” και “προδοσίες” επιστρέφουν, όχι πια από τα περιθώρια, αλλά με κοινοβουλευτικό προσωπείο και ίσως και κρατική στήριξη.

Ο Σαμαράς έχει πείρα:

⏩ Είτε ως ο πρωθυπουργός που έθαψε την ΕΡΤ μέσα σε μια νύχτα,

⏩ Είτε ως ο πατέρας της θεωρίας των «δύο άκρων» και του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου,

⏩ Είτε ως ο ιδεολογικός πρόγονος του Καρατζαφέρη, του Άδωνη και του Βορίδη.

Το κόμμα Σαμαρά δεν έχει στόχο να κυβερνήσει. Ούτε να “σώσει την πατρίδα”. Στόχος του είναι η πίεση και ο εκβιασμός. Να διαπραγματευτεί ρόλους, να κόψει την πολυτέλεια του Μητσοτάκη να παριστάνει τον «ευρωπαϊστή» και να τραβήξει πίσω τη ΝΔ στην ιδεολογική γραμμή του εθνικισμού, του αντικομμουνισμού, της βαθιάς ακροδεξιάς.

Ενδεχομένως να λειτουργήσει και ως δορυφόρος στα επόμενα σενάρια “εθνικής ανάγκης”, σε μια χώρα που κυβερνάται από λόμπι, funds και δημοσιογράφους με ακουστικά στ’ αυτί.

Αν επαληθευτούν οι πληροφορίες που κυκλοφορούν και ο Σαμαράς φτιάξει κόμμα, αυτό δεν θα είναι ένα “παρατράγουδο”, αλλά το preview του τι έρχεται. Η “εθνολαϊκιστική δεξιά” δεν πέθανε: ανασυντάσσεται. Και όσο ο λαός νιώθει προδομένος, ακυρωμένος, φτωχοποιημένος, τόσο ο δεξιός αυταρχισμός θα του πουλάει πατριωτικές ψευδαισθήσεις αντί για λύσεις.

Η μόνη απάντηση είναι μια μαχητική, λαϊκή, ενωτική και βαθιά αντικαπιταλιστική Αριστερά. Που θα πει καθαρά: όχι σε Σαμαράδες, όχι σε Μητσοτάκηδες, όχι σε παρακράτος και τσιφλικάδες.

Ο φασισμός δεν επιστρέφει με στολές. Επιστρέφει με γραβάτες, «ιδρύματα», think tanks και χαμόγελα στα κανάλια. Και ο Σαμαράς – πάντα εκεί ήταν. Απλώς ετοίμαζε την επιστροφή του.