Σαν σήμερα, πριν από 25 χρόνια, στις 8 Νοέμβρη 2000, η ιαπωνική αστυνομία συλλαμβάνει στη Τακατσούκι της Οσάκα την Φουσάκο Σιγκενόμπου, ιδρύτρια και ηγέτιδα του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού (Japanese Red Army – JRA). Μια γυναίκα που, από τα φοιτητικά της χρόνια στην μεταπολεμική Ιαπωνία, επέλεξε τον δρόμο του ένοπλου αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον καπιταλισμό και την κατοχή, αφιερώνοντας ολόκληρη τη ζωή της στην απελευθέρωση του παλαιστινιακού λαού.

Η Φουσάκο, γεννημένη το 1945 στο Τόκιο, κόρη ενός πρώην αξιωματικού του αυτοκρατορικού στρατού που έγινε μανάβης μετά τον πόλεμο, μεγάλωσε σε μια Ιαπωνία πληγωμένη από τις ατομικές βόμβες και την αμερικανική κατοχή.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’60, ως φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Μεϊτζί, εντάσσεται στο κομμουνιστικό φοιτητικό κίνημα, διαμαρτυρόμενη για τα δίδακτρα και τον ιμπεριαλισμό. Γίνεται μέλος της Κομμουνιστικής Ένωσης (Second Bund) και το 1969 ηγετικό στέλεχος της Φράξιας Κόκκινου Στρατού (Sekigun-ha), της ένοπλης πτέρυγας του Νέου Αριστερού κινήματος.

Το 1971, αντιμετωπίζοντας σεξισμό και εσωτερικές διαφωνίες στην ιαπωνική Αριστερά, η Φουσάκο μεταβαίνει στη Μέση Ανατολή. Στο Λίβανο, ιδρύει τον Ιαπωνικό Κόκκινο Στρατό ως διεθνή επαναστατική οργάνωση, με στόχο την ανατροπή της ιαπωνικής μοναρχίας, την παγκόσμια επανάσταση και την αλληλεγγύη με τους καταπιεσμένους λαούς. Συνδέεται άμεσα με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), εκπαιδεύεται σε παλαιστινιακά στρατόπεδα και συμμετέχει σε κοινές επιχειρήσεις. Για εκείνη, η Παλαιστίνη δεν είναι απλώς ένας αγώνας – είναι το προπύργιο της παγκόσμιας αντιιμπεριαλιστικής επανάστασης. “Η αποστολή μας ήταν να εδραιώσουμε τη διεθνή επαναστατική συμμαχία ενάντια στους ιμπεριαλιστές του κόσμου”, δήλωνε.

Ο Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός, αν και ποτέ δεν είχε πάνω από 40 μέλη, γίνεται σύμβολο διεθνούς αλληλεγγύης. Συνεργάζεται με το PFLP σε επιχειρήσεις όπως η επίθεση στο αεροδρόμιο Λοντ (1972, 26 νεκροί), η κατάληψη της γαλλικής πρεσβείας στη Χάγη (1974), αεροπειρατείες και βομβιστικές ενέργειες ενάντια σε ιμπεριαλιστικούς στόχους.

Η Φουσάκο, γνωστή ως “Κόκκινη Αυτοκράτειρα”, ζει κρυμμένη στη Βηρυτό, γεννά την κόρη της Μέι το 1973 και γράφει βιβλία για τον παλαιστινιακό αγώνα.

Η σύλληψή της το 2000, μετά από παράνομη επιστροφή στην Ιαπωνία με πλαστό διαβατήριο, σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής. Μεταφέρεται στο Τόκιο, υψώνει τις χειροπέδες και φωνάζει: “Θα συνεχίσω τον αγώνα!”. Καταδικάζεται σε 20 χρόνια για συνωμοσία στην Χάγη.

Αποφυλακίζεται το 2022, στα 76 της, ζητώντας συγγνώμη για αθώα θύματα, αλλά υπερασπιζόμενη τον διεθνισμό.

Η Φουσάκο Σιγκενόμπου δεν ήταν “τρομοκράτισσα” όπως την βάφτησαν τα ιμπεριαλιστικά ΜΜΕ. Ήταν μια επαναστάτρια που θυσίασε τα πάντα για την Παλαιστίνη, σε εποχές που ο διεθνισμός δεν ήταν λόγια, αλλά πράξεις. Σήμερα, με τον παλαιστινιακό λαό να αντιστέκεται στη γενοκτονία, η κληρονομιά της φωτίζει.