Γράφει ο mitsos175
«Ιστορική στιγμή! Η ΔΑΣ πρώτη δύναμη στο 39ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ!! Συνδικάτα ταξικά, όχι κυβερνητικά!»
«Η ΔΑΣ για πρώτη φορά στα 100 χρόνια ιστορίας της ΑΔΕΔΥ ανακηρύχθηκε πρώτη δύναμη!»
Η φάπα που έριξαν οι δημόσιοι υπάλληλοι στο Μητσοτάκη ήταν ανεπανάληπτη.
Εδώ κι έναν αιώνα οι δημόσιοι υπάλληλοι έβγαζαν εκπροσώπους που κάθε άλλο παρά κοιτούσαν τα συμφέροντα των υπαλλήλων.
Φέτος όμως, παρά τις μεθοδεύεις, βγήκε πρώτη δύναμη η παράταξη που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ.
Η ΔΑΣ πέρασε τη ΔΑΚΕ και πήρε 25,6% από 21,3%. Οι νεοδημοκράτες πανικόβλητοι προσπαθούν να δικαιολογήσουν την ήττα τους.
Οι ΑΡΔ πήραν γραμμή να μην αναφέρονται καν στο γεγονός.
Η πρωτιά είναι σίγουρα ένα ελπιδοφόρο μήνυμα. Τι σημαίνει αυτό; Περισσότερες διεκδικήσεις.
Βέβαια είναι σίγουρο πως όλοι οι άλλοι θα ενωθούν κατά των Κομμουνιστών, αλλά το νερό μπήκε στ’ αυλάκι. Τέρμα η παθητικότητα.
Ο δρόμος του αγώνα είναι δύσκολος, αλλά είναι ο μοναδικός που μπορεί να αλλάξει τη ζοφερή κατάσταση που έφερε τους εργαζόμενους η χουντική συμμορία η οποία μας έκατσε στο σβέρκο και λεηλατεί τα πάντα.
Είναι πολύ εύκολο να απαντήσουμε γιατί έγινε αυτή η ιστορική ανατροπή:
Λεφτά υπάρχουν μόνο για όπλα και λαμόγια. Για τους εργαζόμενους, περισσότερη δουλειά, μεγαλύτερες τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης.
Από κοντά η διαφθορά, η σαπίλα που καταστρέφει συστηματικά ό,τι απέμεινε όρθιο από τα Μνημόνια.
Οι υπάλληλοι είπαν «ως εδώ!». Θεώρησαν πως δεν μπορούν πια να είναι ο σάκος του μποξ για τα στραβά που δημιουργεί η πολιτική της απαξίωσης και διάλυσης του δημόσιου (κι όχι μόνο) τομέα.
Χαιρετίζουμε το αποτέλεσμα που ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή – του δίκαιου αγώνα των αγροτών και δείχνει πως υπάρχει μια γενικότερη αλλαγή.
Ευχομαι η ταση να συνεχιστει και εξαπλωθει και καποτε -μακαρι συντομα- το ΚΚΕ να συμμετασχει και στην διακυβερνηση της χωρας. Να δειτε την γλυκα του να εισαι μες στο γηπεδο και οχι αφ’υψηλου κριτικος στην κερκιδα. Και ο Πελετιδης στην Πατρα ακουει καθε μερα τα ανηκουστα αλλα προχωραει κανοντας την πολη και τον κοσμο καλυτερα.Αυτο σημαινει “προσφερω στην πραξη”, η διαμαρτυρια δεν φτανει..