Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Ο μεγάλος Μάιλς Ντέιβις έλεγε πως όση σημασία έχει μια καλά παιγμένη νότα άλλη τόση έχει η παύση ανάμεσα σε δυο νότες. Κάπως έτσι άφησε τη μαγική μουσική του παρακαταθήκη στους αιώνες.

Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι ο πιανίστας Νικόλας Φαραντούρης ακολουθεί τη συμβουλή του Μάιλς. Η παύση του δεν είναι καλλιτεχνική επιλογή αλλά κίνηση απελπισίας.

Αναφερόμαστε στη σιωπή του για τη δήλωση Καρυστιανού για το δικαίωμα της γυναίκας στην άμβλωση, που πρέπει να τεθεί σε… δημόσια διαβούλευση. Ο πιανίστας έπαιξε την πρώτη νότα, θέτοντας επί της ουσίας υποψηφιότητα για το μόρφωμα της Καρυστιανού, τον ξωπέταξε πυξ-λαξ ο Φάμελλος, η Καρυστιανού τον εξαίρεσε, ως μέρος του «παλιού πολιτικού συστήματος» και έκτοτε ο πιανίστας ακολουθεί παρατεταμένη παύση.

Προφανώς, ψάχνει ακόμα την επόμενη νότα, ίδιον κακού μουσικού. Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν. ‘Η ο πιανίστας έχει πέσει σε βαθιά κατάθλιψη, διαπιστώνοντας ότι κανένας δεν τον θέλει, ή ότι προσπαθεί να αναθερμάνει τις σχέσεις του με την Καρυστιανού, πείθοντάς την ότι θα της είναι πολύτιμος, ως… αριστερός πόλος του νέου μορφώματος.

Εκτός αν «βλέπει» κατά ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ μεριά, όπου ο κραταιός Νικόλας (συνονόματός του) ζορίζεται και άρχισε να αναζητά new entries, καθώς ο Πετράν και η Ράνια δεν του πρόσφεραν τίποτα. Μεταξύ μας, δεν νομίζουμε ότι ο πιανίστας Νικόλας θα του κακόπεφτε του κραταιού Νικόλα.

Στο κάτω-κάτω, μουσικά μιλώντας, είναι κλάσεις ανώτερος από τον ντράμερ Αντρέα, που τον μάζεψε ο «τι γκόμενος είσ’ εσύ;» Κούλης κι ας κοπανάει τα drums θυμίζοντας το «αλλού βαράν τα όργανα κι αλλού χορεύει η νύφη».