Γράφει ο mitsos175

«Γεια και χαρά σου Μήτσο!».

Διαολάκι, πάλι εδώ; Βλέπω έχεις κέφια.

«Πώς να μην έχω; Μέρες νηστείας! Και προσευχής!»

Γιατί γελάς; Δεν σιχαίνεστε εσείς, οι σατανάδες, τη νηστεία και την προσευχή;

«Χα – χα – χα – χα! Πλάκα έχεις Μήτσο! Θα σου κάνω μια ερώτηση: Ποια είναι η αγαπημένη αμαρτία του Διαβόλου; Έλα, την ξέρεις έχεις, δει την ταινία με το Αλ Πατσίνο. Καταπληκτικός διάολος, μέχρι κι ο Εωσφόρος το παραδέχτηκε».

Λοιπόν, αν θυμάμαι καλά, είναι η Ματαιοδοξία. Τι κερδίζω;

«Ένα μπράβο! Είναι καλό παιδί κατά βάθος και δέρνει χωρίς ερωτήσεις».

Τι να τον κάνω εγώ τον μπράβο; Άστο, να μένει. Αρχίζω όμως να καταλαβαίνω.

«Ωραία. Να νηστεύουν οι χριστιανοί και να προσεύχονται. Ιδιαίτερα οι Χιώτες που θέλουν νεκρούς αθώους. Θα πάνε στον Παράδεισο. Χα – χα – χα – χα!
Να νηστεύουν όσοι κάνουν κακό σε παιδιά. Δεν είναι μόνο ο Μίχοι, είναι πολλοί. Ο άλλος στη Γαστούνη έδειρε ένα παιδάκι. Θα καλοπεράσει κι αυτός. Και οι μπάτσοι φυσικά, που αντί να πιάσουν το κάθαρμα, έπιασαν 13 Ρομά! Θα τους σώσει η νηστεία!
Αμ οι μαυραγορίτες; Πίνουν το αίμα του κοσμάκη, αλλά μετά με μια νηστεία εεε;
Οι αφέντες κι οι δούλοι που δε σκέφτονται άλλον από το τομάρι τους. Να νηστέψουν κι αυτοί, να συνηθίζουν. Έτσι κι αλλιώς στην κόλαση μόνο “αγγούρια” θα έχει.
Όλοι αυτοί οι “χριστιανοί”, οι θεούσες, με πρώτους και χειρότερους φυσικά τους παπάδες. Τους περιμένουμε πως και πως! Νηστικούς, γιατί “θα φάνε καλά” εκεί κάτω.
Βέβαια ο Χριστός είπε πως η τελική Κρίση θα γίνει βάσει της συμπεριφοράς προς το συνάνθρωπο. Αλλά τι ξέρει τώρα ο Χριστός; Οι παπάδες ξέρουν. Αυτούς ν’ ακούτε.
Όπως αυτούς που γλείφουν ξετσίπωτα τους πολιτικούς. Νηστεία ρε! Και προσευχή. Όταν κάνουν τα εγκλήματα.
Α! Πέρασε η ώρα. Πάω να ταΐσω μια «θεούσα». Ένα τράγο που, όσο ζούσε, ήταν κάθαρμα, υποκριτής! Θα φάει λοιπόν του σκασμού! Ό,τι θέλει: Ξύλο, σκατά… Έχουμε ειδικό μενού. Γεια σου Μήτσο! Νήστευε κι εσύ λίγο ρε».

Εμείς νηστεύουμε αναγκαστικά διαολάκι. Το μπράβο που έλεγες…

«Ναι;»

Πες του να ρίξει μερικές στον τραγόπαπα από μένα.

«Αυτός είσαι Μήτσο! Τα λέμε!»