
Πηγή: Νίκος Παπαδογιάννης – Documento
Οι πύραυλοι σφυρίζουν πάνω από τα κεφάλια των Ιρανών, των τριγύρω λαών, των Ισραηλινών, αλλά και όσων είναι εν δυνάμει στόχοι των αντιμαχόμενων στρατών, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Τα κανάλια γέμισαν με τον πολεμοχαρή πριαπισμό στρατόκαυλων αξιωματικών, παρουσιαστών, Αγγελοσυρίγων και ρεπόρτερ, η όποια ξενοιασιά αφήνει τη θέση της στον τρόμο και τα πορτοφόλια αδειάζουν ακόμα περισσότερο, αφού οι τιμές του πετρελαίου και των καυσίμων θα εκτοξευτούν στη στρατόσφαιρα για να κάνουν παρέα με τα drone.
Γελωτοποιός πολυτελείας μέσα στον χαλασμό, ο Έλληνας πρωθυπουργός καυχιέται για τις φρεγάτες και τα αεροπλανάκια που αγόρασε για να κάνει κονσομασιόν στους τουρκοφάγους ψηφοφόρους του και εμπλέκει τη χώρα στον πόλεμο, καθώς ο σιδερόφραχτος «Κίμων» πλέει προς την Κύπρο για να υπερασπιστεί τις βάσεις των Βρετανών στο νησί. Πώς είπατε; Όχι, δεν αποτελεί κυπριακό έδαφος μία βάση ξένου κράτους στην Κύπρο. Ούτε οι Κίμωνες εκστρατεύουν για να προστατεύουν «τη μαρτυρική Μεγαλόνησο» και κάποια «χαμένη πατρίδα». Σημειωτέον, ότι ο πραγματικός Κίμων, γιος του Μιλτιάδη, πέθανε στο Κίτιον της Κύπρου, όπου είχε πάει για να εκδιώξει τους …Πέρσες.
Εάν η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν στόχο, αυτό οφείλεται στο σταδιακό ξεπούλημα της εθνικής κυριαρχίας και στην αέναη υποδούλωση κυβερνήσεων βασιλικότερων του βασιλέως. Ο Νετανιάχου γνωρίζει ότι αν χρειαστεί θα βρει καταφύγιο στην Ελλάδα που τον έχει κορώνα στο κεφάλι της επειδή βλέπει στο πρόσωπό του έναν δυνητικό σύμμαχο σε περίπτωση πολέμου, λέει, με την Τουρκία, ενώ ο Τραμπ συμπεριφέρεται στη χώρα μας σαν αυτή να είναι γιουσουφάκι με τσαρούχια, φουστανέλα και αστερόεσσες. Που …είναι.
Φταίει ο… Ομπάμα

«Είμαστε σε ετοιμότητα για να αντιμετωπίσουμε πιθανό τρομοκρατικό χτύπημα με αφορμή όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή», διαβεβαιώνει η Ελληνική Αστυνομία, που ακόμα και σε καιρό ειρήνης και νηνεμίας δεν είναι σε θέση να μοιράσει δύο γαϊδουριών άχυρα. Τα κανάλια μετρούν προσεκτικά την εμβέλεια των ιρανικών όπλων, ανακαλύπτουν έντρομα ότι η Ελλάδα βρίσκεται –έστω οριακά- μέσα στο βεληνεκές των πυραύλων και σπέρνουν φόβο γλείφοντας τα ματωμένα δάχτυλά τους. Και τι άλλο να πουλήσουν, άλλωστε; Τέμπη, υποκλοπές ή ΟΠΕΚΕΠΕ; …
Αγιατολάχ και μουλάδες

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης θρήνησαν εν χορώ τους τρεις στρατιώτες των ΗΠΑ που έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο, αλλά σφύριξαν αδιάφορα μπροστά στα ερείπια του σχολείου με τις εκατοντάδες νεκρές μαθήτριες στο Ιράν και φυσικά πανηγύρισαν τη δολοφονία του Aλί Χαμενεΐ και της συζύγου του. Όταν γράφω «δυτικά», εννοώ φυσικά και τα δικά μας, όπου πολλαπλασιάζεται σαν ηχώ και υπογραμμίζεται με κάπως πιο κόσμια διατύπωση το ερώτημα που πλημμύρισε ξαφνικά τα social media: «Δηλαδή, εσύ είσαι με τους μουλάδες;»
Λες και είναι άτοπο να αντιτίθεται κανείς τόσο στον σκοταδισμό των αγιατολάχ όσο και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των Αμερικανοϊσραηλινών. Αυτό που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση, υποβιβάζεται σε αστερίσκο επειδή έτσι το θέλησε ο διεθνής χωροφύλακας.
Τι ακριβώς θα εμποδίσει μεθαύριο όποιον Τραμπ ή Πούτιν ή Νετανιάχου ή Ερντογάν ή Χίτλερ αποφασίσει να μπουκάρει από αέρος στη χώρα μας και να δολοφονήσει τον Έλληνα πρωθυπουργό ή πρόεδρο της Δημοκρατίας, επειδή έτσι γουστάρει; «Δεν είναι εποχή να μιλάμε για διεθνή νομιμότητα», θα γράφουν στην ούγια οι πύραυλοι που θα προσγειωθούν στο Σύνταγμα και στο Μέγαρο Μαξίμου.
Στο κάτω κάτω, όσο θεοκρατία είναι το Ιράν, άλλο τόσο είναι –τηρουμένων των αναλογιών- και η Ελλάδα. Μπορεί να μην έχουμε μουλάδες, έχουμε όμως παντόφλες Παΐσιου, γονυπετείς προσκυνητές στη Μεγαλόχαρη, περιφορές του σκηνώματος πεθαμένων αγίων, επίσημη θρησκεία του κράτους σε πείσμα των εκατοντάδων χιλιάδων αλλοθρήσκων πολιτών, ζωντανές μεταδόσεις θείας λειτουργίας από την κρατική τηλεόραση, υποχρεωτική παρουσία του ράσου σε κάθε δημόσια εκδήλωση, ανεξέλεγκτο παπαδαριό που δεν λογοδοτεί σε κανέναν και μία ζάπλουτη Εκκλησία που αποτελεί κράτος εν κράτει, συχνά ισχυρότερη από την κοσμική εξουσία. Με το χριστεπώνυμο πλήρωμα να της προσφέρει ιδιότυπη και αδιαπέραστη ασυλία οσάκις τα προνόμιά της απειλούνται…

0 Comments