Πηγή: Της Χρύσας Κακατσάκη – Documento

«Ένας επιτυχημένος άντρας δεν μπορεί να κοιτάξει το φεγγάρι δίχως να υπολογίσει την απόσταση. Δεν μπορεί να κοιτάξει το δέντρο δίχως να κοστολογήσει την αξία του ξύλου. Δεν μπορεί να κοιτάξει τον κατάλογο δίχως να μετρήσει τις θερμίδες» έγραψε ο Εδουάρδο Γκαλεάνο στο «Ένας κόσμος ανάποδα».

Σύμφωνα λοιπόν με τα κριτήρια του Ουρουγουανού συγγραφέα, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ένας αποτυχημένος πρόεδρος. Ξεκίνησε έναν πόλεμο χωρίς να έχει σκεφτεί πώς θα τον τελειώσει. Δεν υπολόγισε το οικονομικό κόστος για την ίδια του τη χώρα. Δεν διανοήθηκε ότι τα φέρετρα που καταφθάνουν έχουν μέσα νεκρούς που όσο και να τους μακιγιάρουν για να έχουν ροδαλά μάγουλα δεν μπορούν να είναι ευτυχισμένοι.

Δεν του πέρασε από το μυαλό ότι τα αμερικανικά προτεκτοράτα στην περιοχή του Κόλπου και οι βάσεις που φιλοξενούν θα γίνουν παρανάλωμα του πυρός. Πιθανόν να μην έχει δει ούτε καν τον χάρτη του Ιράν και τη μορφολογία του εδάφους του. Για την Ιστορία του ούτε λόγος. Όταν οι Πέρσες δημιουργούσαν πολιτισμό, εκείνος δεν ήξερε ούτε από τι φτιάχνεται το κέτσαπ που βάζει στα χάμπουργκερ.

Στο καθεστώς του Ιράν μπορούμε να προσάψουμε όλα τα αρνητικά επίθετα της ελληνικής γλώσσας: θεοκρατικό, αυταρχικό, στυγνό, απάνθρωπο, αιμοχαρές, αιμοδιψές κ.λπ., σίγουρα όμως όχι απροετοίμαστο. Αιφνιδιασμένος επομένως ο πλανητάρχης από τα καίρια πλήγματα των Ιρανών, καταφεύγει σε αντιφάσεις και παλινωδίες που επιτείνουν τη γελοιότητά του. Ο πόλεμος τελείωσε γιατί πετύχαμε τον σκοπό μας, αλλά θα συνεχιστεί. Τα ίδια βέβαια έλεγε και τον προηγούμενο Ιούνιο.

Προς το παρόν ο απολογισμός είναι εναντίον του. Δεν επετεύχθη αλλαγή καθεστώτος. Δεν τόλμησε χερσαίες επιχειρήσεις, μολονότι δεν τις απέκλειε. Δεν κινητοποίησε τους Κούρδους, που θυμούνται ότι τους πούλησε. Δεν διέρηξε την κοινωνική συνοχή των διαφορετικών εθνοτήτων. Νόμιζε ότι οι πύραυλοι είχαν εξαντληθεί, αλλά συνεχίζουν να πέφτουν. Δεν ήθελε να πιστέψει ότι θα κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ ή διαβεβαίωνε ότι θα διασφάλιζε την ελεύθερη διέλευση, αλλά οι εγγυήσεις του μοιάζουν με zero coupon perpetual bonds (μηδενικού επιτοκίου διηνεκή ομόλογα) του αμερικανικού υπερχρεωμένου δημοσίου.

Κατέρρευσε επίσης η καμπάνια εκδημοκρατισμού γιατί παρέβλεψε την ψυχολογία ενός λαού που αντιστέκεται και που λόγω θρησκείας είναι διατεθειμένος να εφαρμόσει το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων» και να ζώσει τα εκρηκτικά για μια θέση στον Παράδεισο. Να ανατινάξει τις διαδρομές πετρελαίου, τη ναυσιπλοΐα, τις τιμές των ενεργειακών προϊόντων και την παγκόσμια οικονομία.

Το Ιράν μοιάζει σήμερα με ένα από τα τελευταία οχυρά υπεράσπισης της εθνικής ανεξαρτησίας έναντι σε μια παγκοσμιοποιημένη τάξη ισχύος, που μετατρέπει τον κόσμο σε έναν ομογενοποιημένο «χυλό» αγορών, καταναλωτικών προτύπων και πολιτισμικών αντιγράφων. Οι εθνικισμοί εκεί κάτω δεν είναι εμπορικό φαινόμενο ώστε με μια επέμβαση να παράγει γρήγορα κέρδη και έξοδο με ελάχιστο κόστος. Οι πόλεμοι δεν κερδίζονται με ομαδικές προσευχές στο Οβάλ Γραφείο, με πάστορες στη θέση των μουλάδων, ούτε κρεμάζοντας το κεφάλι του Χαμενεΐ ως τρόπαιο.

Η Τεχεράνη, το Τελ Αβίβ και η Βηρυτός δεν φαίνονται από τους καπνούς των εκρήξεων. Ορατότης μηδέν για την έκβαση και την παγκόσμια χύτρα που σκάει με κρότους και λυγμούς.