Η πολιτική αλητεία της «ηθικής»: Όταν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τσακώνονται για το ποιος λεηλάτησε καλύτερα το Δημόσιο

May 14, 2026 | Πολιτική | 1 comment

Η σημερινή επίθεση του Άδωνις Γεωργιάδης στον Νίκος Ανδρουλάκης ήρθε να αποκαλύψει, για ακόμη μια φορά, το πραγματικό πρόσωπο του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Όχι βέβαια επειδή ακούσαμε κάτι που δεν γνωρίζαμε, αλλά γιατί οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές του συστήματος ξεγυμνώνουν δημόσια ο ένας τον άλλον, όταν διακυβεύονται πολιτικά συμφέροντα και εκλογικοί συσχετισμοί.

Ο υπουργός της ΝΔ κατήγγειλε ότι λίγο πριν από το πρώτο Μνημόνιο, επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ του Γιώργος Παπανδρέου, το Κτηματολόγιο μίσθωσε ακίνητο που ανήκε στην οικογένεια Ανδρουλάκη με εξωφρενικό – όπως καταγγέλλεται – ενοίκιο, ενώ προχώρησε και σε ανακαινίσεις με δημόσιο χρήμα. Σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν, το Ελληνικό Δημόσιο έχει καταβάλει μέχρι σήμερα περίπου 1.200.000 ευρώ, χρήματα που – όπως τονίζεται – βρίσκονται κατατεθειμένα σε τράπεζες του εξωτερικού.

Ο Γεωργιάδης αναρωτήθηκε δημόσια αν όλα αυτά είναι νόμιμα. «Μάλλον ναι», απάντησε ο ίδιος. «Είναι όμως ηθικά; Σίγουρα όχι». Και κάλεσε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να κοιταχτεί στον καθρέφτη πριν εμφανιστεί ως τιμητής της πολιτικής ζωής.

Μόνο που εδώ αρχίζει το πραγματικό θέατρο της υποκρισίας.

Διότι ο ίδιος πολιτικός χώρος που εμφανίζεται σήμερα εξοργισμένος για τις μισθώσεις και τις “δουλειές” του ΠΑΣΟΚ, δεν βρίσκει τίποτα μεμπτό όταν υπουργοί της κυβέρνησης διαθέτουν εκατομμύρια σε ξένες τράπεζες ή όταν αποκαλύπτονται αλλεπάλληλα σκάνδαλα γύρω από κρατικό χρήμα, επιδοτήσεις και απευθείας εξυπηρετήσεις ημετέρων.

Μόλις πριν από λίγες ημέρες, χρήστης του Χ υπενθύμιζε δημόσια στην Νίκη Κεραμέως στοιχεία από το πόθεν έσχες της: πάνω από 1.158.578 ευρώ σε κοινό επενδυτικό λογαριασμό στη Deutsche Bank. Και φυσικά, τότε δεν ακούστηκε καμία κραυγή περί «ηθικής τάξης», κανένα δάκρυ για τον λαό που στενάζει, κανένα κάλεσμα αυτοκριτικής.

Πώς γίνεται λοιπόν να καταγγέλλεις τον «διεφθαρμένο» αντίπαλο και να αγνοείς τα αντίστοιχα φαινόμενα μέσα στο ίδιο σου το κόμμα;

Η απάντηση είναι απλή: γιατί όλοι υπηρετούν το ίδιο σύστημα.

Ένα σύστημα όπου το κράτος αντιμετωπίζεται ως λάφυρο. Όπου οι δημόσιες συμβάσεις, τα ενοίκια, οι ανακαινίσεις, οι επιδοτήσεις και οι τραπεζικοί λογαριασμοί δεν αποτελούν εξαιρέσεις, αλλά οργανικό κομμάτι μιας εξουσίας φτιαγμένης για να υπηρετεί πολιτικά και οικονομικά τζάκια.

Επί ΠΑΣΟΚ βλέπαμε χρυσοφόρες μισθώσεις και δημόσιο χρήμα να ρέει αφειδώς προς “ημέτερους”.

Επί ΝΔ βλέπουμε υπουργούς με τεράστιες καταθέσεις, σκανδαλώδεις υποθέσεις ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, ασυλία σε ημέτερους επιχειρηματίες και διαρκείς προσπάθειες θωράκισης απέναντι σε κάθε σοβαρό έλεγχο.

Και την ίδια ώρα, ο λαός καλείται να κάνει «θυσίες». Να πληρώνει φόρους, χαράτσια, ακρίβεια, ιδιωτικοποιήσεις και μνημονιακές πολιτικές. Οι εργαζόμενοι να ζουν με μισθούς πείνας και η νεολαία να μεταναστεύει, ενώ οι πολιτικές ελίτ εξασφαλίζουν ακίνητα, συμβάσεις, επενδυτικούς λογαριασμούς και οικογενειακές διευκολύνσεις.

Το πιο προκλητικό όμως είναι άλλο: Όταν ξεσπά ένα σκάνδαλο, η μία πλευρά δεν επιτίθεται στην άλλη από αγάπη για τη διαφάνεια ή για τη δικαιοσύνη. Το κάνει για να κερδίσει πόντους στην κάλπη και να διατηρήσει τον έλεγχο της ίδιας σαπισμένης εξουσίας.

Δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» διαχειριστές αυτού του συστήματος. Υπάρχει ένα ενιαίο πολιτικό καθεστώς που αλλάζει πρόσωπα, αλλά όχι ουσία. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Άδωνις Γεωργιάδης, η Νίκη Κεραμέως και όσοι εναλλάσσονται στις κυβερνητικές καρέκλες αποτελούν διαφορετικές εκδοχές της ίδιας πολιτικής παρακμής.

Μιας παρακμής που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία, στα Μνημόνια, στη φτωχοποίηση και στην πλήρη υποταγή των κοινωνικών αναγκών στα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας.

Η πραγματική διέξοδος δεν βρίσκεται στην ανακύκλωση των ίδιων κομμάτων και των ίδιων πολιτικών προσώπων. Βρίσκεται στη ριζική ανατροπή ενός συστήματος που γεννά διαφθορά, πελατειακές σχέσεις και κοινωνική λεηλασία.

Σε μια πολιτική όπου η δημόσια περιουσία θα ανήκει πραγματικά στον λαό και όχι στις παρέες υπουργών, εργολάβων και τραπεζιτών.

Μέχρι τότε, θα συνεχίζουμε να παρακολουθούμε το ίδιο κακοπαιγμένο έργο: τους ίδιους ανθρώπους να αλληλοκατηγορούνται μπροστά στις κάμερες και να συνεννοούνται πίσω από κλειστές πόρτες για το ποιος θα αρπάξει το μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα της εξουσίας.

Υ.Γ: Ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ στήριξε τα λεγόμενα του σε δημοσίευση της ιστοσελίδας mononews.gr Από την πλευρά του το ΠΑΣΟΚ απαντάει ότι «Ουδέποτε πήρε ο κ. Ανδρουλάκης ένα ευρώ από το Δημόσιο για ανακαίνιση», χαρακτηρίζει «επαγγελματία λασπολόγο σε εντεταλμένη υπηρεσία» τον Άδωνι Γεωργιάδη, ενώ ο Ανδρουλάκης προαναγγέλλει ότι θα καταθέσει μήνυση και αγωγή σε βάρος του υπουργού Υγείας.

1 Comment

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Το «αρπακτικό» που απολύθηκε: Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, τα ιδιωτικά τζετ και η «αγία» οικογένεια των καπιταλιστών – εφοπλιστών

Ιδιωτικά τζετ, πολυτελή ξενοδοχεία, χριστουγεννιάτικες διακοπές σε ελβετικά θέρετρα και στενές επαφές με Έλληνες μεγιστάνες. Η υπόθεση της Αμερικανίδας πρέσβειρας φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις σχέσεις ανάμεσα στη διπλωματία, το μεγάλο κεφάλαιο και τα ενεργειακά...

Εκτεθειμένη για άλλη μια φορά η δημοσκοπική εταιρεία Interview

Στις 29 Σεπτέμβρη είχαμε  δημοσιεύσει το άρθρο «Η “βιομηχανία” των στημένων γκάλοπ: Η Interview, ο κουμπάρος του Άδωνη και η δημοσκόπηση-εξπρές που παραδόθηκε πριν καν… γεννηθεί!», αναδεικνύοντας την καταγγελία του δικηγόρου Άρη Παπαδόπουλου σχετικά με τη διακίνηση...

Ράβδοι χρυσού, λίστα Λαγκάρντ και Παπασταύρου: Η Ζωή Κωνσταντοπούλου επαναφέρει μια παλιά κοινοβουλευτική υπόθεση

Μια αποστροφή της Ζωής Κωνσταντοπούλου για τον Σταύρο Παπασταύρου, τον Άδωνη Γεωργιάδη, την Ευγενία Μανωλίδου και τις ράβδους χρυσού επαναφέρει στο προσκήνιο το σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ. Αυτή είναι μια από τις υποθέσεις που το πολιτικό σύστημα θα προτιμούσε να...

Από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στον Τσίπρα: Όταν τα «δικά μας παιδιά» γίνονται ξαφνικά αποπαίδια!

Η αστική  πολιτική υποκρισία έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: όταν τα πράγματα ζορίζουν, οι μέχρι χθες έμπιστοι συνεργάτες μετατρέπονται εν μία νυκτί σε ανεπιθύμητους. Οι άλλοτε πολύτιμοι συνοδοιπόροι εξαφανίζονται από τις λίστες, οι στενοί συνεργάτες ανακαλύπτεται ότι...

Μας “εγκατέλειψε” πρόωρα, πριν τέσσερα χρόνια, σαν σήμερα, ένας αξιόλογος άνθρωπος, ένας αθλητής κόσμημα, ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης

Μόλις στα 42 του χρόνια “έφυγε”, σαν σήμερα, πριν 4 χρόνια, μετά από από διετή μάχη με το καρκίνωμα NUT ένας αθλητής κόσμημα. Τότε ο θάνατος του Αλέξανδρου Νικολαΐδη ενός αθλητή που κατέκτησε δύο αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια στο άθλημα του Τάε Κβον Ντο, ενός δημοκρατικού...

Χαρτζουλάκης Δ. – Χοτζόγλου Χρ.: Στο στόχαστρο για τη συνδικαλιστική δράση – Η αλληλεγγύη θα νικήσει στις 23/10!

Οι δύο εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν κατηγορίες που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και στην οριστική παύση. Συνδικαλιστικές οργανώσεις ζητούν την πλήρη απαλλαγή τους και την απεργιακή κάλυψη της κινητοποίησης. Του Γιώργου Κ. Καββαδία Για μία ακόμη φορά, οι αγωνιστές...

Για μια νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά | Παρουσίαση Θέσεων | Σάββατο 17/10 στο Πάντειο

Για μια νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά! Πόλεμοι και εξοπλισμοί, ακρίβεια, εξαντλητική εργασία, ιδιωτικοποιήσεις και επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα συνθέτουν μια ολοένα πιο ασφυκτική πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή, από τους αγώνες για την Παλαιστίνη και τα...

Χάσαμε την Κίμπερλι, στοπ.

Γράφει ο mitsos175 “Την παραίτησή της από τη θέση της πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα υπέβαλε επίσημα η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, αποδεχόμενη το σχετικό αίτημα του Λευκού Οίκου, στον απόηχο των αποκαλύψεων για φερόμενη ανάρμοστη συμπεριφορά” “Αν ισχύουν όσα...

13 Οκτώβρη 1909: Η κρατική δολοφονία του Φρανθίσκο Φερέρ – Όταν η χειραφετητική παιδεία γίνεται όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης

Σαν σήμερα, στις 13 Οκτώβρη 1909, οι σφαίρες του ισπανικού αστικού κράτους στο φρούριο του Μοντζουίκ στη Βαρκελώνη έκοβαν το νήμα της ζωής του Φρανθίσκο Φερέρ. Η εκτέλεση του Καταλανού αναρχικού και επαναστάτη παιδαγωγού ήταν μια συνειδητή πολιτική επιλογή της...

Ο Ρουβίκωνας δικάζεται ως συμμορία

Ο Ρουβίκωνας, στην υπερδεκαετή ιστορία του, βρίσκεται ξανά και ξανά με «θρησκευτική» ευλάβεια σε δύο κατηγορίες σημείων. Από τη μία στα μικρά και μεγάλα μέτωπα των λαϊκών αγώνων και αναγκών, και από την άλλη στα δικαστήρια αντιμετωπίζοντας διώξεις. Εκτός από τις...

Επιλεγμένα Video