Χτες, Τετάρτη 3 Ιούνη 2026, λίγο πριν από το τζάμπολ του πρώτου τελικού της Stoiximan Basket League ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό στο κατάμεστο ΣΕΦ, ο Γιώργος Μπαρτζώκας γνώρισε μία από τις πιο θερμές και χαρακτηριστικές αποθεώσεις της προπονητικής του διαδρομής.

Πρωταγωνιστής της στιγμής ήταν ο γνωστός φίλος του Ολυμπιακού Τάκης Τσουκαλάς, ο οποίος ύψωσε ένα πλακάτ με τη φράση «Σκάκι δεν ζητούσατε;», προκαλώντας κύμα ενθουσιασμού στις εξέδρες. Γέλια, χειροκροτήματα και συνθήματα συνόδευσαν το εύστοχο μήνυμα, που παρέπεμπε στο προσωνύμιο «Σκακιστής» με το οποίο εδώ και χρόνια χαρακτηρίζεται ο προπονητής των «ερυθρολεύκων».

Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβει κανείς τον συμβολισμό. Ο Μπαρτζώκας έχει ταυτιστεί με την ψυχραιμία, τη στρατηγική σκέψη, την υπομονή και την ικανότητα να σχεδιάζει τους αγώνες σαν πολύπλοκες σκακιστικές παρτίδες, όπου κάθε κίνηση είναι μελετημένη και κάθε λεπτομέρεια μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Μέσα στο πανηγυρικό κλίμα που εξακολουθεί να επικρατεί μετά την κατάκτηση της EuroLeague, το πλακάτ λειτούργησε ως ένας ευφυής συνδυασμός πειράγματος, αναγνώρισης και ειλικρινούς αγάπης προς τον άνθρωπο που οδήγησε τον Ολυμπιακό ξανά στην κορυφή της Ευρώπης.

Με αφορμή αυτή τη στιγμή, αξίζει να θυμηθούμε και μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ζωής του προπονητή, την οποία ο ίδιος δεν έχει πάψει ποτέ να τιμά. Ο πατέρας του, Ανδρέας Μπαρτζώκας, υπήρξε μια εμβληματική μορφή του κομμουνιστικού κινήματος και η διαδρομή του αποτελεί πηγή βαθιάς υπερηφάνειας για τον Γιώργο Μπαρτζώκα.

Ο ίδιος, μιλώντας στην εκπομπή «The Coaching Experience» της ισπανικής τηλεόρασης, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Είμαι πολύ περήφανος για τον πατέρα μου. Πάλεψε για την ανθρωπότητα, για τα πιστεύω του, για τον σοσιαλισμό». Αντίστοιχες αναφορές και εκδηλώσεις σεβασμού προς την ιστορική διαδρομή του πατέρα του έχει κάνει και σε άλλες δημόσιες παρεμβάσεις του.

Και δεν πρόκειται για μια οποιαδήποτε διαδρομή. Ο Ανδρέας Μπαρτζώκας συγκαταλεγόταν στους 27 κομμουνιστές πολιτικούς κρατούμενους, βαρυποινίτες και υπόδικους που πρωταγωνίστησαν σε μία από τις πιο τολμηρές και μυθιστορηματικές αποδράσεις της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας: τη θρυλική απόδραση από τις υψίστης ασφαλείας Φυλακές Βούρλων, την Κυριακή 17 Ιουλίου 1955.

Μια απόδραση που έγραψε ιστορία, όχι μόνο για την τόλμη και την οργάνωσή της, αλλά και γιατί αποτέλεσε μια ηχηρή απάντηση στο μετεμφυλιακό κράτος διώξεων και καταστολής απέναντι στους κομμουνιστές και τους αγωνιστές της Αριστεράς.