«Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δόθηκε» – Ηχηρό μήνυμα από τα Προσφυγικά στο 27ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας

Με μια δυνατή πολιτική παρέμβαση και ένα παρατεταμένο χειροκρότημα από χιλιάδες ανθρώπους, μέλη της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικά ανέβηκαν στη σκηνή του 27ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Αθήνας, μεταφέροντας μήνυμα αλληλεγγύης προς την κοινότητά τους και προς τον Άριστο, που εξακολουθεί να νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας έπειτα από τη μακρόχρονη απεργία πείνας.

Στην ομιλία τους τόνισαν ότι ο πολύμηνος αγώνας δεν λύγισε απέναντι στις πιέσεις και την καταστολή, αλλά κατέληξε σε μια σημαντική νίκη, που κατακτήθηκε χάρη στην αλληλεγγύη εκατοντάδων συλλογικοτήτων και χιλιάδων ανθρώπων. Όπως επισημάνθηκε, το μεγαλύτερο μέρος των αιτημάτων της απεργίας πείνας ικανοποιήθηκε, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν χαρίζεται και πως κάθε κατάκτηση είναι αποτέλεσμα οργανωμένου και επίμονου αγώνα.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη Σουζόν, η οποία επέστρεψε στην κοινότητα μετά τη λήξη της απεργίας πείνας, ενώ ο Άριστος εξακολουθεί να δίνει μια άνιση αλλά γενναία μάχη για τη ζωή του στη ΜΕΘ, έχοντας πληρώσει βαρύ τίμημα για να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια, την αυτοοργάνωση, τη συλλογική μνήμη και το δικαίωμα μιας κοινότητας να υπάρχει και να αγωνίζεται.

Το μήνυμα ανέδειξε ότι οι δύο απεργοί πείνας δεν αγωνίστηκαν μόνο για τους ίδιους, αλλά για αξίες που αφορούν ολόκληρη την κοινωνία: την ελευθερία, την αλληλεγγύη, την αντίσταση απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία και τη συλλογική αξιοπρέπεια.

Συγκλονιστική ήταν η στιγμή που από τη σκηνή ακούστηκε η φράση που συμπυκνώνει το νόημα κάθε κοινωνικού αγώνα: «Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δόθηκε».

Η παρέμβαση έκλεισε με κάλεσμα να δυναμώσει ακόμη περισσότερο το κίνημα αλληλεγγύης και οι κοινωνικοί αγώνες απέναντι στην καταστολή, τις εκκενώσεις και κάθε πολιτική που επιχειρεί να τσακίσει τις αυτοοργανωμένες κοινότητες.

Τα συνθήματα που ακολούθησαν δόνησαν τον χώρο του φεστιβάλ και έγιναν δεκτά με παρατεταμένα χειροκροτήματα:

«Η αλληλεγγύη το όπλο μας!»

«Αντίσταση – Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη!»

«Ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε!»

Για ακόμη μία φορά αποδείχθηκε ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι που αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι, η αλληλεγγύη παραμένει η πιο ισχυρή απάντηση στην καταστολή. Και ότι κανένας αγώνας που δίνεται συλλογικά δεν μπορεί να θεωρηθεί μάταιος.

Υ.Γ: Το παρακάτω βίντεο είναι από διαδικτυακή παρουσία του partizan_greece