Όταν η επιστημονική ορολογία γίνεται άλλοθι για τον ανορθολογισμό

Η πρόσφατη δημόσια αντιπαράθεση γύρω από τη λεγόμενη «κβαντική ιατρική» πήρε διαστάσεις κεντρικής πολιτικής σύγκρουσης, φέρνοντας στο προσκήνιο μια βαθιά διχογνωμία. Από τη μία πλευρά, η παιδίατρος και πρόεδρος του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», Μαρία Καρυστιανού, υπεραμύνεται των πρακτικών αυτών, καλώντας τους πολίτες να ψάξουν στο διαδίκτυο τον όρο «quantum medicine» και χαρακτηρίζοντάς την ως το «μέλλον». Από την άλλη, ο χειρουργός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Παύλος Πολάκης, ισοπέδωσε τον όρο με τη χαρακτηριστική του φράση πως πρόκειται για «παπαριές μάντολες» που στερούνται κάθε ιατρικής και πανεπιστημιακής βάσης.

Κατά την άποψη μας αυτή η σύγκρουση δεν στερείται βάσης. Είναι μια βαθιά πολιτική και ταξική μάχη ανάμεσα στην τεκμηριωμένη επιστήμη και τον ανορθολογισμό, η οποία διεξάγεται στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων.

Η Μαρία Καρυστιανού επιχειρεί να συνδέσει τις εναλλακτικές θεραπείες βιοσυντονισμού με τις πραγματικές εφαρμογές της κβαντικής φυσικής (όπως τα Laser και οι μαγνητικοί τομογράφοι), υποστηρίζοντας ότι όσοι αντιδρούν απλώς «δεν γνωρίζουν» την εξέλιξη της τεχνολογίας. Ωστόσο, η απάντηση του Παύλου Πολάκη –παρά το οξύ και λαϊκό ύφος της– συμπίπτει απόλυτα με την επίσημη θέση της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας: Δεν υφίσταται κανένας αναγνωρισμένος ιατρικός κλάδος, ειδικότητα ή έγκυρη κλινική μελέτη για την «κβαντική ιατρική».

Το να χρησιμοποιεί κανείς υπαρκτά επιτεύγματα της Ιατρικής Φυσικής (όπως η μαγνητική τομογραφία) για να νομιμοποιήσει αυθαίρετες θεωρίες περί «ενεργειακών πεδίων του σώματος» αποτελεί κλασική μέθοδο καπηλείας της επιστήμης.

Γιατί όμως αυτή η συζήτηση φουντώνει σήμερα στην Ελλάδα; Η απάντηση κρύβεται στην εσκεμμένη, διαχρονική υποβάθμιση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας. Όταν οι δημόσιες δομές καταρρέουν, όταν οι λίστες αναμονής για μια απλή εξέταση κρατάνε μήνες και η πρόσβαση σε εξειδικευμένους γιατρούς γίνεται απλησίαστη για την εργατική τάξη, δημιουργείται ένα τεράστιο κενό. Αυτό το κενό έρχονται να καλύψουν οι κάθε λογής «θαυματοποιοί», έμποροι ελπίδας και εναλλακτικοί θεραπευτές. Ο ανορθολογισμός τρέφεται από την απόγνωση των ανθρώπων που το αστικό κράτος έχει αφήσει ακάλυπτους.

Η μετατροπή της Υγείας σε εμπόρευμα επιτρέπει και τη μετατροπή της ψευδοεπιστήμης σε κερδοφόρα επιχείρηση. Είτε πρόκειται για «κβαντικές διαγνώσεις» είτε για «νανογιλέκα», το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η απομάκρυνση του λαού από την επιστημονικά τεκμηριωμένη θεραπεία και η οικονομική του αφαίμαξη.

Απέναντι στη διχογνωμία αυτή, η θέση της εργατικής τάξης πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Δεν χαρίζουμε την επιστήμη και τον ορθολογισμό στους εμπόρους των «ψευδο-επιστημών». Η κβαντική φυσική ανήκει στα εργαστήρια των φυσικών και στα διαγνωστικά μηχανήματα των δημόσιων νοσοκομείων, όχι στις διαφημίσεις εναλλακτικών ιατρείων.

Το δικαίωμα του λαού στην Υγεία υπερασπίζεται μόνο μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για ένα αποκλειστικά Δημόσιο, Δωρεάν και Σύγχρονο Σύστημα Υγείας, βασισμένο στα πραγματικά επιτεύγματα της επιστήμης και όχι στις «μαγικές» λύσεις του σκοταδισμού.