Η κρατική τρομοκρατία και η δικαστική αυθαιρεσία σε όλο τους το μεγαλείο. Το αστικό κράτος, πιστό στην τακτική της κατασκευής ενόχων και της πολιτικής εκδίκησης, συνεχίζει να κρατά ομήρους στα μπουντρούμια του.

Με το υπ’ αριθμόν 3763/2026 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, οι δικαστικές αρχές απέρριψαν με συνοπτικές διαδικασίες την προσφυγή της 46χρονης αγωνίστριας, η οποία είχε συλληφθεί μέσω Interpol, διατάσσοντας την παραμονή της πίσω από τα κάγκελα της προσωρινής κράτησης.

Πρόκειται για μια προκλητική απόφαση-ντροπή που βασίζεται σε ένα παντελώς διάτρητο και ανύπαρκτο κατηγορητήριο.

Δεκαέξι χρόνια μετά την τραγωδία της Marfin, το σύστημα επιχειρεί να στήσει ένα επικοινωνιακό και δικαστικό σόου, παραβλέποντας προκλητικά ακόμα και το δεδικασμένο του 2022. Ο στόχος είναι προφανής: η παραγωγή «ενόχων» προς τέρψη των ακροδεξιών ακροατηρίων και η τρομοκράτηση όσων αντιστέκονται.

Η υπεράσπιση καταγγέλλει ανοιχτά την παντελή έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων και ταυτοποίησης. Η προφυλάκιση μετατρέπεται για άλλη μια φορά σε εργαλείο εξόντωσης και προκαταβολικής τιμωρίας.

Δεν τρέφουμε αυταπάτες για την αστική δικαιοσύνη. Οι μνήμες από τις μεθοδεύσεις του παρελθόντος και τους αγώνες συντρόφων όπως ο Νίκος Ρωμανός ενάντια στην κρατική εκδικητικότητα είναι νωπές

Η δήλωση του δικηγόρου Κώστα Παπαδάκη:

«Με το υπ. αριθμ. 3763/2026 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών απορρίφθηκε η προσφυγή της 46χρονης κατηγορούμενης για την υπόθεση Μarfin εναντίον του εντάλματος προσωρινής κράτησης, που προφυλακίστηκε χωρίς η ανακρίτρια και ο εισαγγελέας, που την αποφάσισαν, να λάβουν υπ’ όψη τους το απαλλακτικό δεδικασμένο του 2022, την ομολογημένη από τη ΔΕΕ/ΕΛΑΣ έλλειψη ταυτοποίησης της με το πρόσωπο που εικονίζεται ως ύποπτο, και την τεράστια καταστροφή στη ζωή της ίδιας, και της πεντάχρονης κόρης της, που προξενείται.

Η εισαγγελική πρόταση που είχε προηγηθεί ήταν απορριπτική για την προσφυγή, κάτι που ήταν αναμενόμενο αφού επιλογές ανωτέρων της είναι εκείνες που έχουν αναλάβει την νομική ευθύνη για την ανάσυρση της δικογραφίας και την άσκηση της ποινικής δίωξης. Τα επιχειρήματά της απαντήθηκαν αναλυτικά με υπόμνημα που κατατέθηκε στις 2.9.2026 υπ όψη του Συμβουλίου, αλλά δεν προκύπτει από το περιεχόμενο του βουλεύματος ότι ελήφθη υπ όψη.

Αξιοσημείωτη είναι η καθυστέρηση ανάμεσα στην ημερομηνία διάσκεψης (10.9.2026) και την ημερομηνία έκδοσης του βουλεύματος (25.9.2026). Και ακόμα περισσότερο το ότι με διαφορετική επιχειρηματολογία και επίκληση νομικών διατάξεων από την εισαγγελέα το συμβούλιο επιχειρεί να παρακάμψει την ύπαρξη δεδικασμένου. Η διαφοροποίηση από την εισαγγελική πρόταση επιβεβαιώνει την αβεβαιότητα και τη σύγχυση για τη νομιμότητα της δίωξης και παρά το δυσμενές διατακτικό δικαιώνει και μόνο εξ αυτού τις αντιρρήσεις μας. Σχετικά με την έλλειψη ταυτοποίησης το Συμβούλιο δεν διατυπώνει ιδιαίτερες κρίσεις. Επαφίεται στην εισαγγελική πρόταση και σιωπά στα, εναντίον της, επιχειρήματα του υπομνήματός μας και της τεχνικής έκθεσης του κ. Καραθανάση, την ύπαρξη των οποίων, ούτε καν αναφέρει.

Τελικό συμπέρασμα είναι ότι τα αρμόδια δικαστικά όργανα δεν έχουν ακόμα ξεπεράσει το σοκ από τον πρόσφατο επικοινωνιακό βομβαρδισμό κυβέρνησης και ΜΜΕ και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που αργεί ακόμα να διαλυθεί, παρά το γεγονός ότι όλον αυτόν τον καιρό δεν υπήρξε κάποιος από την κυβέρνηση η την αστυνομία, για να διαψεύσει όσα έχουμε καταγγείλει.

Ετσι η 46χρονη παραμένει θύμα της κατάστασης αυτής, προφυλακισμένη άδικα, χωρίς στοιχεία εναντίον της, χωρίς ταυτοποίηση και κατά παράβαση δεδικασμένου και αντιμετωπίζει την καταστροφή της ζωής της και την αποκοπή της από την πεντάχρονη κόρη της μέχρι νεωτέρας. Ενώ η ανάκριση δεν έχει προχωρήσει ούτε καν στην ανεύρεση του αποστολέα του ανώνυμου μέηλ που προκάλεσε τη δίωξη. Μόνο στις προφυλακίσεις !

Είναι αυτονόητο ότι θα εξαντλήσουμε κάθε νόμιμο μέσο μέχρι τη δικαίωση»