Γράφει ο mitsos175
Γιατί κλαις Καλλιόπη;
«Για την αδικία! Η Ελλάδα ισοφαρίστηκε ενώ μπορούσε να κερδίσει».
Ε, συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο. Δε λήγει μέχρι το τελικό σφύριγμα.
«Αχ Μήτσο μου, τι θα κάνουμε τώρα;»
Θα συνεχίσουμε τη ζωή μας; Άλλωστε δεν τα πήγε κι άσχημα η Εθνική. Πρώτη είναι, η Ολλανδία είναι πολύ καλή ομάδα…
«Μήτσο, τι έγινε με τη Γερμανία που την κέρδισε στην έδρα της;»
Πήρε τους βαθμούς της νίκης; Γιατί ούτε τα τρόφιμα φθήνυναν, ούτε είδαμε κάποιο άλλο καλό.
«Άστα αυτά, το κάναμε!»
Α ναι…
«Σου ανυψώθηκε το ηθικό! Τώρα πάλι πεσμένος είσαι…»
Βρε Καλλιόπη!
«Μήτσο μου, μια νίκη περιμένω κι εγώ να πάρω τους 3 βαθμούς».
Καλλιόπη δεν έχει σχέση, απλά έτυχε.
«Α όχι! Δεν έτυχε. Δεν έτυχε καθόλου, ευχαριστήθηκες που την έφαγε η Γερμανία, κι αναστήθηκε ο Λάζαρος!»
Ρε τι έπαθα.
«Δεν έπαθες και το χειρότερο δεν έπαθα κι εγώ. Θέλω πάθος!»
Κι εγώ μουσακά. Πως περιμένεις να χορέψει νηστικό αρκούδι;
«Έχω αντίδωρο, σου κάνει;»
Δεν είναι το ίδιο. Πάλι αντίδωρο;
«Δε λες καλά που έχουμε κι αυτό…»
Όχι δεν το λέω. Γιατί κάποια πράγματα έπρεπε να τα έχουν όλοι. Φαγητό, νερό, στέγη…
«Να πας στην Κούβα να στα δώσουν! Εμένα ποιος θα μου δώσει αυτό που θέλω!»
Ο παπάς που είναι και καλοταϊσμένος.
«Πάω! Αλλά όταν γυρίσω, θα τα ξαναπούμε»
Μια νίκη ρε παιδιά, μια νίκη. Όχι τίποτε άλλο, να γλυτώσω τη γκρίνια…
0 Comments