Κάποια πράγματα πήραν την ανηφόρα και δεν σταματάνε με τίποτα. Τα κέρδη, ας πούμε, των τραπεζιτών και βιομηχάνων, οι παπαριές που λένε οι πολικάντηδες, όπως και η εξαθλίωση της εργαζόμενης κοινωνίας. Μια ματιά στις οικονομικές στήλες των φυλλάδων σε κάνει να παραμιλάς. Στο ιστορικό υψηλό επίπεδο των 1.313 εκατ. ευρώ ανήλθαν τα καθαρά κέρδη του Ομίλου της Εθνικής Τράπεζας στο εννεάμηνο του 2007, αυξημένα κατά 66% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2006. Ο όμιλος της ATEbank στους πρώτους εννιά μήνες του 2007 αύξησε τα κέρδη της κατά 93,9% συγκριτικά με πέρυσι. Κατά 111,91%, είδε φέτος να αυξάνονται τα κέρδη της η εταιρία Νηρεύς και ο κατάλογος αυτός δεν έχει τελειωμό.

Με την ευκαιρία, ας θυμηθούμε τι έγραφε σε μια προκήρυξη της η 17 Νοέμβρη: «Σε μια κοινωνία με εκρηκτικές ταξικές αντιθέσεις και πελώρια οικονομικά σκάνδαλα, τύπου μπανάνας, όπου οι μεγαλύτεροι έλληνες καπιταλιστές εκτός από στυγνοί εκμεταλλευτές — κι αφήνοντας κατά μέρος την ευθύνη τους για τους χιλιάδες δολοφονημένους και σακατεμένους στα λεγόμενα «εργατικά ατυχήματα,» — είναι οι μεγαλύτεροι απατεώνες της χώρας και μ’ αυτά ακόμη τα κριτήρια του αστικού νόμου. Κλέβουν τα δάνεια, δηλαδή την εργασία τον λαού, για να χτίσουν δεκάδες πολυτελείς βίλες εδώ και στο εξωτερικό, για να φουσκώνουν τις καταθέσεις τους στις ξένες τράπεζες».

Την ίδια στιγμή που η ανεργία θερίζει την εργατική τάξη, και ενώ η ακρίβεια στην αγορά σου φέρνει πυρετό, κάποιοι στυλοβάτες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που βιώνουμε μιλάν λες και απευθύνονται σε χαχόλους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γκαργκάνας. Και τι δεν δήλωσε! Πρότεινε ενοποιήσεις ταμείων και περικοπές στις πρόωρες συντάξεις, αύξηση ορίων ηλικίας και εισφορών, μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης της σύνταξης επί του βασικού μισθού…

Για να καταλάβατε τι επαφή έχει αυτός ο τύπος με την πραγματικότητα αρκεί να σας αναφέρω κάποιες παλαιότερες διαπιστώσεις του. «Επειδή κάποιοι έμποροι αύξησαν την τιμή στα ραπανάκια δε σημαίνει ότι υπάρχει ακρίβεια στην αγορά», είχε πει ο γίγαντας. Και μετά έριξε την κοτρόνα και μας καράφλιασε εντελώς: «Οι συνταξιούχοι πηγαίνουν και διακοπές και περνούν ωραία και έτσι δεν προσφέρουν στην κοινωνία και την οικονομία».

Εδώ που τα λέμε όμως πολλοί στην θέση του θα έλεγαν τις ίδιες μαλακίες. Ξέρεις τι είναι να τσεπώνεις τον χρόνο 770.000 ευρώπουλα, να διαθέτεις βίλα στο Κουφονήσι, πολυκατοικία στα Βριλήσια, διατηρητέο στη Φιλοθέη και τεράστιους τραπεζικούς λογαριασμούς; Ενας άλλος τραπεζίτης, ο Τ. Αράπογλου, της Εθνικής Τράπεζας, είναι πιο κυνικός στις δηλώσεις του αφού αυτός θεωρεί δεδομένο ότι πρέπει να δουλεύουμε πάνω από 40 ώρες την βδομάδα και συμφωνεί απόλυτα με τις απόψεις Γκαργκάνα. Φτωχαδάκι κι αυτός. Μόνο 607.835 ευρώ δαγκώνει τον χρόνο από τους μισθούς του και καλά που τον τσοντάρουν κάτι έξτρα μπακίρια από παραστάσεις στα Δ.Σ θυγατρικών, δωρεάν χρήση αυτοκινήτων, οι πιστωτικές κάρτες κ.α και μπορεί και τα φέρνει βόλτα. Μπροστά σ’ αυτούς, ο Μητσοτάκης που παντελωνιάζει 10.000 ευρώ σύνταξη τον μήνα είναι φουκαράς. Οπότε δείχνω κατανόηση στις παρόμοιες δηλώσεις του επίτιμου και δεν της σχολιάζω καθόλου.

Σ’ αυτή την αντεργατική λαίλαπα της κυβέρνησης απέναντι στην εργατική τάξη ποια είναι η στάση του λεγόμενου συνδικαλιστικού εργατικού κινήματος;