Της Ματίνας Παπαχριστούδη – “Δρόμος”

Από τον Τόλη Βοσκόπουλο ως τον Τάσο Μαντέλη και τον Άκη Τσοχατζόπουλο είναι μια ανάσα τηλεοπτικός χρόνος. Στα μοναδικά εξαίσια σόου, που στήνονται το τελευταίο διάστημα στα τηλεοπτικά παράθυρα, σοκαρισμένοι Τν αστέρες με περιουσίες και αμοιβές Εκατομμυρίων ευρώ, αθέατοι ορισμένοι σε κρυφές λίστες διαφθοράς ή φοροδιαφυγής, ζητάνε να πέσουν τα κεφάλια όσων ονοματίστηκαν στην αρένα της πολιτικής διαφθοράς.

 Η ίδια η επιχειρηματική ή πολιτική διαφθορά, οι μηχανισμοί παραγωγής και αναπαραγωγής που είναι η μήτρα του πολιτικού συστήματος δεν αγγίζεται στο ελάχιστο.

Αντιθέτως, συστηματικά και αριστοτεχνικά, υποκρύπτονται. Από το παρελθόν, αποκόπτονται με χειρουργικό τρόπο ορισμένα μόνο πρόσωπα, τα οποία και διαπομπεύονται στο ικρίωμα της αστικής κάθαρσης. Στόχος είναι να ικανοποιηθεί προς στιγμήν η οργή των πολιτών για το σύστημα τους.

Παράγωγο της τακτικής αυτής, όμως, είναι η εξυπηρέτηση του κεντρικού στόχου.
Ο αποπροσανατολισμός, η σιωπή, η εξαπάτηση: Για τη χούντα του ΔΝΤ στην Ελλάδα και των μέτρων που είχαν προαποφασιστεί από την τρόικα και την ελληνική κυβέρνηση. Για την πειρατική, δολοφονική επίθεση του κράτους του Ισραήλ στο Στολίσκο της Ελευθερίας, στη Γάζα. Για τις οργισμένες αντιδράσεις του κόσμου, ακόμη και των μελών του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ για το ασφαλιστικό. Για τις σαρωτικές αλλαγές που φέρνει το ασφαλιστικό στην εργασία, για την επιχείρηση ξεπουλήματος της χώρας.

Τα ίδια ακριβώς πρόσωπα, που πριν από ορισμένα χρόνια, στα ίδια παράθυρα των δελτίων τους, εξυμνούσαν το σύστημα Σημίτη και τον εκσυγχρονισμό, δεμένοι με πολλούς, φανερούς αλλά και κρυφούς, τρόπους με το σύστημα ΠΑΣΟΚ, σήμερα λοιδορούν και απαιτούν να ρεύσει αίμα.
Όχι για την κάθαρση, όπως υποκριτικά και ψεύτικα φωνασκούν, αλλά μεμονωμένα, μόνο για όσους επιλέχθηκε να θυσιαστούν.

 Τα ενσωματωμένα «παπαγαλάκια» της ελληνικής δημοσιογραφίας κάνουν αυτό που έμαθαν καλά σε όλη τη διαδρομή τους. Και αυτοί που ανήκουν στην ελίτ των ενσωματωμένων στο σύστημα πολιτικής και κοινωνικής χειραγώγησης και οι άλλοι, αυτοί που ανήκουν στη μεγάλη απαίδευτη μάζα των δημοσιογράφων-ρεπόρτερ, που αναμασά χωρίς καμία αντίσταση ή ερώτημα τα κυβερνητικά δελτία Τύπου, τις διαρροές, τις πληροφορίες.

Προσωποποιούν την όποια είδηση ή γεγονός -στην περίπτωση αυτή τις μίζες και τη διαφθορά-, αποκόπτουν τα γεγονότα από το σύνολο και τις εξελίξεις παρελθόντος ή παρόντος, «γράφουν» το σενάριο της ενημέρωσης του κοινού πάνω στον επιλεχθέν προς θυσία πρωταγωνιστη, δραματοποιούν στο έπακρον ορισμένα στοιχεία, αποκρύπτουν λεπτομέρειες, μεγενθύνουν άλλες. Στο μίξερ παραγωγής θεαματικού αποπροσανατολιστικού σόου όλα και όλοι χωράνε.
Ακόμη και η διαφορετική έως και αιρετική άποψη, η οποία αφήνεται να ακουστεί για λίγα μόνο δευτερόλεπτα στον αέρα. θα λειτουργήσει όπως και το πιπέρι, θα δώσει γεύση, αλλά δεν θα αλλάξει τη δομή του σόου.