Α.Ψ.
Πλήθος ανθρωπιστών δημοσιογράφων και αναλυτών έγραψαν χθες για την «επαίσχυντη», «τιμωρητική» και «αντιχριστιανική» στάση που κράτησαν οι ιθύνοντες στο ζήτημα Κατίδη.
Από τον προπονητή του, που τον χαρακτήρισε περίπου πολιτικά ηλίθιο, μέχρι τους δημοκράτες, που τρόμαξαν κυρίως μπροστά στη διεθνή κατακραυγή για τον ναζιστή παίκτη, ένα και μόνο επιχείρημα ακούστηκε: «Ενα εικοσάχρονο παιδί είναι…»
Βέβαια η ορίτζιναλ κάτι παραπάνω μοιάζει να γνωρίζει, αλλά αυτό είναι δικό τους θέμα. Δικό μας θέμα, όμως, είναι η πάγια ναζιστική πρακτική τού «εγώ δεν είδα, δεν άκουσα, δεν ήμουν, δεν κατάλαβα», όταν πρόκειται να υποστεί κάποιος τις συνέπειες μιας επιλογής του.
Αλλα εικοσάχρονα παιδιά, όμως, με άλλες επιλογές -είτε διαφωνεί κάποιος με αυτές είτε όχι- βγαίνουν και τις υπερασπίζονται με διακύβευμα όχι μόνο μια αθλητική καριέρα αλλά ολόκληρο τον ποινικό κώδικα στο κεφάλι τους και με την απειλή πολυετών καθείρξεων.
Εικοσάχρονα είναι κι αυτά, αλλά γι’ αυτά τα εικοσάχρονα δεν γράφτηκαν από τις ίδιες δημοσιογραφικές πένες εκκλήσεις στο όνομα της ανεκτικότητας της δημοκρατίας!
Μην ξεχνάμε ότι και εικοσάχρονα παιδιά οδηγήθηκαν κάποτε στο Άουσβιτς από και εικοσάχρονους ναζιστές δολοφόνους.
Α.Ψ.
(ΕφΣυν 20/3/2013)
0 Comments