Γράφει ο Seyit Aldogan

Το Ισραήλ επιτέθηκε δεύτερη φορά στην Συρία χτυπώντας στρατιωτικούς στόχους και σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδονται υπάρχουν 300 νεκροί και τραυματίες.

Το υπουργείο εσωτερικών της Συρίας στην σχετική ανακοίνωση τόνισε ότι οι επιθέσεις του Ισραήλ ισοδυναμούν με κήρυξη πολέμου.

Δυτικές πηγές και Μ.Μ.Ε. τονίζουν ότι το Ισραήλ με αυτή την πράξη προσπαθεί να εμποδίσει  για  να μην καταλήξουν τα όπλα του Ιράν που πάνε μέσω Συρίας στη Χεσμπουλάχ, όπως επίσης στην ίδια κατεύθυνση με τις ανακοινώσεις της κινείται και η Αμερική, καθώς ο Ομπάμα δήλωσε ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να εμποδίσει τον εξοπλισμό της Χεσμπουλάχ.

Καταρχήν το τελευταίο χρονικό διάστημα υπάρχει μια συστηματική προπαγάνδα από την Αμερική, το Ισραήλ, την Τουρκία,την Αγγλία και απο άλλες δυνάμεις, ότι η Συρία χρησιμοποιεί χημικά όπλα ενάντια στην αντιπολίτευση. Αυτή η δικαιολογία ανακοινώνεται ταυτόχρονα με τις προετοιμασίες μιας γενικής επίθεσης ενάντια στην Συρία.

Μέχρι τώρα η συγκυρία στην περιοχή δεν ευνοούσε και πολύ μια τέτοια επίθεση. Όμως η τελευταία επίσκεψη του Ομπάμα στο Ισραήλ δείχνει ότι μια άμεση επίθεση είναι ένα ενδεχόμενο γεγονός και μάλιστα άμεσο.

Πριν από λίγο χρονικό διάστημα, όταν το Ισραήλ είχε ζητήσει συγγνώμη από την κυβέρνηση του Ερντογάν, αυτό είχε θεωρηθεί μια διπλωματική επιτυχία της Τουρκίας αλλά ταυτόχρονα και αποτέλεσμα της αδιάλλαχτης πολιτικής της. Ταυτόχρονα  η συγγνώμη του Ισραήλ δεν είχε σχέση με το συγκεκριμένο γεγονός αλλά πιο πολύ  με την γενική συγκυρία στην περιοχή. Ύστερα από αυτήν την εξέλιξη η Τουρκία και το Ισραήλ ξεκίνησαν συνεργασία σε κάθε επίπεδο με τη διαιτησία του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Κατά κάποιο τρόπο το Ισραήλ εξασφάλισε την ασφάλειά του και η Αμερική εξασφάλισε την στρατηγική συμμαχία του Ισραήλ και της Τουρκίας ενάντια στους λαούς της περιοχής και όχι μόνο.

Καταρχήν είναι γνωστό ότι η Τουρκία πριν από τον πόλεμο στην Συρία είχε στην κατοχή της κάθε είδους στρατιωτικές και διπλωματικές  πληροφορίες ενώ εδώ και καιρό κατηγορείται ότι οργανώνει την Συριακή αντίσταση μαζί με την Αμερική, το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία. Συνεχώς δίνει όπλα στους αντικαθεστωτικούς και ανοίγει την πόρτα  στις συμμορίες του πολέμου έχοντας ταυτόχρονα πάρα πολλούς πράκτορες μέσα στην Συρία.

Διεθνείς αναλυτές αλλά και μια σημαντική μερίδα των Μ.Μ.Ε. δικαιολογημένα τονίζουν ότι οι συγκεκριμένες στρατιωτικές επιθέσεις του Ισραήλ δεν μπορούσαν να γίνουν χωρίς τη συνεργασία σε επίπεδο των μυστικών υπηρεσιών και άλλων διακρατικών  συνεργασιών.

Ο Ερντογάν που πριν ένα χρόνο αποκαλούσε την Ισραηλινή κυβέρνηση δολοφόνο των παιδιών τώρα δικαιολογεί την επίθεση του Ισραήλ προς τον Συριακό λαό.
Από την άλλη μεριά η κατάσταση του Ιράν ευνοεί τις επιθέσεις του Ισραήλ γιατί οι εκλογές, η οικονομική κατάσταση και το εμπάργκο έχουν καθιστερήσει  και περιοριορίσει  αρκετά τις κινήσεις του Ιράν. Από την άλλη μεριά ο άλλος άξονας των ενδοϊμπεριαλιστικών ισορροπιών φαίνεται δεν έχει καμία ελπίδα στο πρόσωπο του Ασάντ. Ο Ασάντ είναι αδιάλλακτος με την αντιπολίτευση αλλά από την άλλη μεριά δεν δίνει και ελπίδα στον Ρωσικό και Κινεζικό άξονα. Το χτύπημα της Συρίας ταυτόχρονα είναι μεγάλο πλήγμα στον κύριο σύμμαχο του Ασάντ τη Χεσμπουλάχ.

Η ιερή συμμαχία της Αμερικής με την Τουρκία, το Ισραήλ και  τις άλλες εξαρτημένες κυβερνήσεις δίνουν την ευκαιρία να πλησιάζει όλο και περισσότερο το τελικό χτύπημα προς τη Συρία. Το επόμενο χρονικό διάστημα είναι κατάλληλο για τις επιθέσεις αυτής της συμμαχίας από θάλασσα και αέρα.  Ο συνεχής εξοπλισμός των αντικαθεστωτικών με σύγχρονα όπλα δείχνει  ότι η επέμβαση από την ξηρά θα είναι έργο των αντικαθεστωτικών. Από ό, τι φαίνεται οι στρατηγικοί «σύμμαχοι» της Αμερικής είναι περισσότερο έτοιμοι απ’ ό, τι ήταν μέχρι χτες. Και σίγουρα βαδίζουμε προς νέες εξελίξεις στην περιοχή.

 * Ο Seyit Aldogan είναι ανταποκριτής στην Ελλάδα της ημερήσιας εφημερίδας Evrensel