Του Νίκου Μπογιόπουλου “Ριζοσπάστης

Αυτή είναι η φρίκη, η κτηνωδία, ο μισανθρωπισμός του ναζισμού. Αυτά είναι τα εγκλήματα που αποτυπώθηκαν στις φωτογραφίες. Που καταγράφηκαν στην ιστορική μνήμη. Που καθορίζουν τη συλλογική συνείδηση όσων θέλουν να μετέχουν σε αυτό που ονομάζουμε «ανθρωπότητα».

*

Αλλά, σύμφωνα με τα χιτλερικά αποβράσματα της Χρυσής Αυγής, αυτά τα εγκλήματα… «δεν υπάρχουν». Οπως είπαν στη Βουλή τα ναζιστόμουτρα, το «Ολοκαύτωμα δεν υπήρξε». Που σημαίνει πως οι Ελληνες Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, των Ιωαννίνων, της Βέροιας ούτε αυτοί υπήρξαν κι ούτε ποτέ εξοντώθηκαν από τους ναζί…

*

Μπορεί, μάλιστα, να μην υπήρξαν ούτε τα Καλάβρυτα. Ούτε το Δίστομο. Ούτε η Βιάνος. Ούτε το μπλόκο της Καλογρέζας. Ούτε το μπλόκο της Κοκκινιάς. Ούτε καν ο τοίχος της Καισαριανής…

Αυτός είναι ο «πατριωτισμός» της χρυσαυγίτικης ναζιστικής συμμορίας.

«Ο πατριωτισμός των φασιστών – έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις – έχει τόση σχέση με την πατρίδα, όση σχέση μπορεί να έχουν με τον πατριωτισμό τα άλογα επειδή συμμετέχουν στις παρελάσεις»…

*

Τα ναζιστόμουτρα του συστήματος έχουν από καιρό πετάξει τις μάσκες. Αλλωστε, ποτέ δεν είχαν. Οσο κι αν κάποιοι από το λεγόμενο «συνταγματικό τόξο» επιμένουν να παριστάνουν τους «έκπληκτους».

Το σύστημα της συνταγματικά κατοχυρωμένης εκμετάλλευσης, το κεφαλαιοκρατικό σύστημα της απανθρωπιάς, το σύστημα που πίσω από τη βιτρίνα του, τη βιτρίνα της «Δημοκρατίας» για τους λίγους, απλώνονται τα έλη του βούρκου, της σαπίλας, της παρακμής, της διαπλοκής, των τρωκτικών, τέτοια φίδια παράγει. Τα πολιτικά φίδια του καπιταλισμού, ο εσμός του φασιστών και του ναζισμού, είναι τόσο «αντισυστημικά» όσο είναι και τα πολιτικά τρωκτικά του.

Τα φίδια, όπως και τα τρωκτικά του συστήματος των μονοπωλίων, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

*

Τόσο «αντισυστημικά» είναι τα φίδια, όσο «αντισυστημική» είναι η «Ζήμενς» του Χριστοφοράκου. Η «Ζήμενς» του 21ου αιώνα, η ίδια με τη «Ζήμενς» του 20ού αιώνα, που έλυνε και έδενε επί Μεταξά, που με πρόταση και χρηματοδότηση του επικεφαλής της στην Αθήνα συγκροτήθηκαν επί του γερμανοντυμένου «πρωθυπουργού» Ράλλη τα Τάγματα Ασφαλείας.

*

Τόσο «αντισυστημικά» είναι τα φίδια της Χρυσής Αυγής, όσο «αντισυστημική» είναι η «Ντόιτσε Μπανκ». Η «Ντόιτσε Μπανκ» της Μέρκελ, του Σόιμπλε και του 21ου αιώνα, η ίδια με την «Ντόιτσε Μπανκ» του 20ού αιώνα, που χρηματοδότησε τη δημιουργία και λειτουργία των ναζιστικών φούρνων του Αουσβιτς, οι οποίοι για τα χρυσαυγίτικα αποβράσματα «δεν υπήρξαν»…

*

Τόσο «αντισυστημικά» είναι τα χρυσαυγίτικα φίδια, όσο «αντισυστημική» είναι και η πολυεθνική «Κρουπ». Η «Κρουπ» του 21ου αιώνα, αυτή που εξαγόρασε και διέλυσε τα ελληνικά ναυπηγεία, η ίδια με την «Κρουπ» του 20ού αιώνα, τότε, που σε ειδική «τελετή» στο εξοχικό του «κυρίου Κρουπ», ανακηρύχτηκε καγκελάριος από τα μονοπώλια, από τους βιομήχανους και από τους τραπεζίτες ο Χίτλερ.

Αυτός, δηλαδή, τον οποίο υμνούν οι χρυσαυγίτες. Οπως ακριβώς τον υμνούσαν οι γερμανοτσολιάδες, οι Χίτες, οι κουκουλοφόροι και οι δοσίλογοι. Οι δοσίλογοι της Κατοχής. Και της κάθε εποχής.

Κάποιοι νιώθουν «έκπληκτοι» και «ξαφνιασμένοι» που, εν έτει 2013, οι χρυσαυγίτες αρνούνται το Ολοκαύτωμα.

Μόνο που οι χρυσαυγίτες έχουν φροντίσει να διαφημίσουν τι πρεσβεύουν, ήδη από το 1993.

«”Ολοκαύτωμα”: Μύθος ή πραγματικότητα;», αναρωτιούνταν σε ένα από τα εμβριθέστατα κείμενά τους στο ομώνυμο έντυπό τους («Χρυσή Αυγή», σελ. 6, 27/31 Μαρτίου 1993). Και φυσικά – γι’ αυτούς – το Ολοκαύτωμα είναι ένας… μύθος.

Οπως γράφουν:

Το κυανιούχο αέριο «Zyklon» που χρησιμοποιούσαν οι ομοϊδεάτες τους Γερμανοί ναζί στους φούρνους αερίων δεν ήταν παρά «ένα αέριο κατάλληλο για την καταπολέμηση των ψειρών» (σ.σ.: δηλαδή οι Γερμανοί ναζί, όπως λένε οι ναζί της Χρυσής Αυγής, όχι μόνο δεν εξόντωναν τους Εβραίους και τους άλλους έγκλειστους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά φρόντιζαν και για την… υγιεινή τους).
Το Ολοκαύτωμα συνιστά «μύθο που πλάστηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης».
    Το Ολοκαύτωμα είναι «η μεγαλύτερη προπαγανδιστική απάτη του αιώνα», πρόκειται για «εβραϊκή προπαγάνδα» κ.ο.κ.

Αυτά λένε τα νεοναζιστικά φίδια. Αλλά μόλις τώρα η (αστική) Δημοκρατία «ξύπνησε», και θέλει – λέει – να αντιμετωπίσει τη μαυρίλα. Αλλά πώς αντιμετωπίζεται η ναζιστική μαυρίλα και η ιστορική παραχάραξη; Διά… νόμου; Και μάλιστα διά νόμου φτιαγμένου από το οικονομικό και πολιτικό σύστημα των μονοπωλίων, που εκτρέφει το φασισμό και το ρατσισμό και διακονεί την ιστορική αφασία;

Οι απαγορεύσεις του αστικού καθεστώτος, αυτό το «συγχωροχάρτι» για το σύστημα που γεννά Χίτλερ, Μουσολίνι, Λεπέν και χρυσαυγίτες, εκείνο που κάνουν, πέρα από το να εμφανίζουν τους φασίστες σαν «υπέρμαχους της δημοκρατικής διακίνησης των ιδεών (τους)», είναι να εξοπλίζουν το αστικό κράτος με όπλα όχι εναντίον των Φρανκενστάιν που το ίδιο δημιουργεί. Αλλά με όπλα που με πρώτη ευκαιρία θα τα στρέψει εναντίον των εχθρών του. Των πραγματικών εχθρών του. Εκείνων που παλεύουν να βγει ο ναζισμός «εκτός νόμου» στις συνειδήσεις του λαού. Και ο μόνος, τελικά, τρόπος γι’ αυτό είναι ο αγώνας για μια κοινωνία όπου θεμελιώδης και απαράβατος νόμος θα είναι το δίκιο του εργάτη.

Αυτός είναι, ο οργανωμένος και μαζικός αγώνας, που δεν επιτρέπει να βρει πουθενά χώρο η αθλιότητα του ρατσισμού, του ναζισμού, της απανθρωπιάς και της ιστορικής αφασίας για την οποία θα υπάρχει πάντα ειδική πτέρυγα στο «Μουσείο της ηλιθιότητας».

Αυτός ο αγώνας είναι ο μόνος ικανός να τσακίσει το φασισμό όπου τον συναντάει. Στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στη γειτονιά, στις παρέες, στο σχολείο.

Και να ξαναστείλει τα φίδια στα έγκατα του βούρκου τους