Οι ανισότητες είναι τεράστιες, και η συγκέντρωση του πλούτου σε τόσα λίγα χέρια έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Τι γίνεται άραγε αν κάποιος ολιγάρχης πάει φυλακή για κάποια απάτη;

Τότε, ακόμα και μια [μικρή έστω] χώρα καταρρέει, και καταλήγει στα “δόντια” του ΔΝΤ, διότι ο ολιγάρχης αυτός που συνελήφθη (και χρηματοδοτούσε εκτός των άλλων και το κόμμα των Δημοκρατικών, αλλά και το κόμμα των Ρεπουμπλικάνων, όπως κάθε ολιγάρχης που σέβεται τον εαυτό του) ήταν ο μεγαλύτερος εργοδότης της χώρας, καθώς είχε καταφέρει να θέσει υπό τον έλεγχο του ένα τεράστιο κομμάτι της παραγωγής ολόκληρης της χώρας.

Άρα, αν πάει φυλακή ο μοντέρνος αυτός φεουδάρχης, τότε όλη η χώρα-μοντέρνο φέουδο καταρρέει. Πώς άραγε λέγεται ένα πολίτευμα που όλη η παραγωγή ελέγχεται από ένα άτομο σε τόσο μεγάλο βαθμό, που χωρίς αυτόν καταρρέει; Να που στον καπιταλισμό γίνονται και αυτά:

Ενας ΔΙΣ… κομπιναδόρος στέλνει μια χώρα στο ΔΝΤ

Ποτέ άλλοτε όσο τώρα σε περίοδο βαθιάς οικονομικής ύφεσης που συμπιέζει επικίνδυνα τη μεσαία τάξη (για τους εργάτες καμιά κουβέντα ρε παιδιά;), η συγκέντρωση του πλούτου σε λίγους δεν ήταν τόσο έντονη. 225 Κροίσοι κερδίζουν όσο 2,4 εκατ. φτωχοί, πλούτος που μπορεί ακόμα και να οδηγήσει κράτη στην? αγκαλιά του ΔΝΤ.

Αυτό τουλάχιστον έγινε με την Αντίγκουα και τον Αλεν Στάνφορντ, Τεξανό επιχειρηματία ο οποίος είχε την έδρα των επιχειρήσεών του στην Αντίγκουα.

Ο Στάνφορντ, που προβαλλόταν ως φιλάνθρωπος και προστάτης του αθλητισμού και συγκεκριμένα του κρίκετ, χρηματοδοτούσε φιλανθρωπικές δραστηριότητες, αθλητικούς αγώνες και συνεστιάσεις της υψηλής κοινωνίας.

Το «Forbes»

Το περιοδικό «Forbes» τον είχε κατατάξει 205ο πλουσιότερο άνθρωπο στον πλανήτη, με περιουσία 2 δισ. δολαρίων, η οποία προερχόταν από την επενδυτική τράπεζα Stanford International Bank. Από το 2009 όμως βρίσκεται σε φυλακή στο Χιούστον, κατηγορούμενος μεταξύ άλλων, για κατάχρηση ύψους 8 δισ. δολαρίων και ξεπλύματος χρήματος από εγκληματική δραστηριότητα.

Ο όμιλός του είχε ενορχηστρώσει μια απάτη δισεκατομμυρίων δολαρίων, «βασισμένη σε ψεύτικες υποσχέσεις και κατασκευασμένα στοιχεία».

Στην ουσία, ήταν μια επενδυτική «πυραμίδα» που είχε στήσει μέσω του ομίλου, αντίστοιχη με αυτήν του έτερου μεγαλοεπενδυτή Μπέρναρντ Μέιντοφ. Διαχειριζόταν χρήματα από 70 χιλιάδες πελάτες, μεταξύ των οποίων και η κυβέρνηση της Αντίγκουα, την οποία ουσιαστικά εξουσίαζε.

Η αποκάλυψη της απάτης χτύπησε την Αντίγκουα σαν τσουνάμι, ακριβώς την εποχή που είχαν αρχίσει να πέφτουν τα έσοδα από τον τουρισμό, λόγω της ύφεσης, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση, να αναγκαστεί να ζητήσει δάνειο από το ΔΝΤ ύψους 117 εκατ. δολαρίων, προκειμένου να αναστηλωθεί η οικονομία της χώρας.

Η εποχή μετά τον «μεγαλοεπενδυτή»
Αφησε πίσω του ερείπια και 30% ανεργία

Ο Στανφορντ ήταν ο ιδιοκτήτης της μοναδικής εφημερίδας της Αντίγκουα και της γης που βρίσκεται το κύριο αεροδρόμιο της χώρας και ο δεύτερος μεγαλύτερος εργοδότης, μετά το Δημόσιο, με 864 εργαζομένους (ο πληθυσμός είναι 72 χιλιάδες), ενώ κατά μέσο όρο κάθε κάτοικος είχε δανειστεί από την τράπεζά του 1.000 δολάρια.

Η κυβερνηση τού είχε δώσει, μέσω συμβολαίων για έργα υποδομής και τουρισμού, 72 εκατ. δολάρια, με αντάλλαγμα να προσλάβει 1.000 ακόμα άτομα στο πολυτελές θέρετρο που θα έχτιζε και να καταβάλει σε φόρους 1 δισ. δολάρια τα επόμενα 30 χρόνια.

Η καταρρευση της «πυραμίδας» του Στάνφορντ παρέσυρε και την οικονομία της χώρας με αποτέλεσμα η ανεργία να εκτοξευθεί στο 30%

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ
Χορηγός πολιτικών με πρακτικές μαφιόζου

Η κυβέρνηση της Αντίγκουα, μέλος της Κοινοπολιτείας, είχε υποδεχτεί με ανοιχτές αγκάλες τον Στάνφορντ. Εφτασε στην Καραϊβική το 1985, σε ηλικία 36 ετών, με ένα σκοτεινό παρελθόν: το γυμναστήριο που είχε στο Τέξας είχε χρεοκοπήσει, έχοντας χρέη 13 εκατ. δολαρίων.

Στη συνέχεια δημιούργησε μια offshore τράπεζα στο νησί Μοντσεράτ, που βρίσκεται στην Καραϊβική Θάλασσα.

Το 1990, βρέθηκε αντιμέτωπος με κατηγορίες για ξέπλυμα, πριν όμως ξεκινήσουν επίσημες έρευνες, διέλυσε την τράπεζα και πήγε στην Αντίγκουα που θεωρείται… παράδεισος για τους εμπόρους ναρκωτικών και γενικώς κάθε λογής απατεώνων. Χαλαροί τραπεζικοί κανόνες βόλεψαν μια χαρά τον Στάνφορντ που άρχισε να «επενδύει» και ουσιαστικά να ασκεί πιέσεις, σχεδόν τρομοκρατικού χαρακτήρα, σε όσους ντόπιους αντιτίθονταν στα επεκτατικά του σχέδια, όπως εξαγορά μαγαζιών και ντόπιων επιχειρήσεων.

Στις ΗΠΑ φρόντισε να τα έχει καλά με το πολιτικό κατεστημένο, δίνοντας χρήματα στις προεκλογικές καμπάνιες πολλών πολιτικών, όπως του Τζον ΜακΚέιν και του Μπαράκ Ομπάμα. Μετά την αποκάλυψη της απάτης αμφότεροι υποσχέθηκαν να επιστρέψουν τα χρήματα που έλαβαν. Σήμερα βρίσκεται προφυλακισμένος και ξυλοκοπήθηκε τόσο άγρια από τους συγκρατούμενούς του, που έχασε την όρασή του από το αριστερό μάτι και τον έλεγχο της αριστερής πλευράς του προσώπου του. Η δίκη έχει οριστεί για τις 24 του μηνός.