Τους τελευταίους μήνες δικάζονται με τον λεγόμενο αντιτρομοκρατικό νόμο οι προφυλακισμένοι για την οργάνωση «Πυρήνες της Φωτιάς» είτε έχουν αποδεχτεί είτε όχι τη συμμετοχή τους. Στην ουσία ο νόμος αυτός ανάγει τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στο άρθρο 187 περί εγκληματικής οργάνωσης σε κακουργήματα με ιδιαίτερα επιβαρυντικές διατάξεις.

Για πρώτη φορά παρατηρείται όμως κι άλλο ένα φαινόμενο: δικάζονται ταυτόχρονα οι ίδιοι άνθρωποι σε διαφορετικά δικαστήρια με τις ίδιες κατηγορίες. Ρωτήσαμε τη δικηγόρο Αννυ Παπαρρούσου, συνήγορο κάποιων από τους κατηγορούμενους, αν και κατά πόσον αυτή η ποινική μεταχείριση είναι θεμιτή και σύμφωνη με τον ισχύοντα ποινικό κώδικα.

«Εξι δίκες με κατηγορίες συμμετοχής στην οργάνωση ΣΦΠ διεξάγονται ταυτόχρονα ενώπιον διαφορετικών δικαστηρίων στο Εφετείο Αθηνών. Πολλοί κατηγορούμενοι δικάζονται ταυτόχρονα ενώπιον περισσότερων δικαστηρίων αντιμετωπίζοντας την πιο πάνω ίδια κατηγορία η οποία συνοδεύεται από επί μέρους αδικήματα, με ενδεικτικό παράδειγμα κατηγορούμενου ο οποίος αντιμετωπίζει την ίδια κατηγορία (187 Α του ΠΚ – συμμετοχή στη ΣΦΠ) ενώπιον πέντε δικαστηρίων που δικάζουν ταυτόχρονα. Παράλληλα, ασκούνται νέες διώξεις από τους ειδικούς εφέτες ανακριτές, οι οποίες περιλαμβάνουν και πάλι την ίδια κατηγορία, δηλαδή της συγκρότησης και ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση.

Η κατάσταση αυτή αποκλίνει σημαντικά από τη βασική αρχή του δικαίου “non bis in idem”, που σημαίνει ότι είναι ανεπίτρεπτο να δικάζεται ένα πρόσωπο για τα ίδια πραγματικά περιστατικά που εκτυλίσσονται στον ίδιο χρόνο. Αυτό ακριβώς συνιστά το ανεπίτρεπτο φαινόμενο της εκκρεμοδικίας, η οποία αποτελεί συνθήκη και κατάσταση μη ανεκτή από το δίκαιο. Αλλά αυτή είναι ενδεχομένως μία διαπίστωση η οποία αφορά τους αδικηματίες του κοινού ποινικού δικαίου. Παραγνωρίζεται και αποσιωπάται όταν κρίνονται κατηγορούμενοι που βαρύνονται με την κατηγορία του 187 Α, οπότε διαμορφώνεται στην πράξη και σε κάθε αντίθεση με τα νόμιμα ισχύοντα ένα ειδικό καθεστώς εξαίρεσης, που συνεπάγεται την κατάργηση των συνταγματικών και ποινικών δικονομικών κανόνων».

Ανάμεσα στις άλλες δίκες γίνεται και αυτή που αφορά τους φερόμενους ως δράστες στη ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης. Είναι χαρακτηριστικό της συνεδρίασης της 4/2 ότι οι αυτόπτες μάρτυρες, πέρα από τις ποσοστιαίες αναγνωρίσεις ορισμένων, αναφέρθηκαν στην αδυναμία τους να αναγνωρίσουν στην Ασφάλεια τα πρόσωπα των κατηγορουμένων που «ήταν τόσο παραμορφωμένα από το ξύλο», αναφέρθηκαν στην «ηπιότητα» στη διάρκεια της ληστείας, στη μη ύπαρξη απειλών απέναντι στους πελάτες της τράπεζας και ακόμα ότι:

«Από τις κουβέντες που είπαν οι δράστες παραξενεύτηκα και σκέφτηκα ότι δεν ήταν κοινοί ληστές. Αυτό με καθησύχασε. Αυτοί που τα βάζουν με το σύστημα δεν πειράζουν κόσμο». Η δίκη αυτή συνεχίζεται στις 14/2. Οι κατηγορούμενοι αυτών των δικών στην πλειονότητά τους δεν παρουσιάζονται στο δικαστήριο και επιλέγουν να δημοσιεύουν δηλώσεις-κείμενα στο διαδίκτυο.

Πηγή:  ης Άντας Ψαρρά – “Εφημερίδα των Συντακτών”