«Το παιδί ξεβρόμισε το χώρο. Καθάρισε το κτίριο που ήταν σε άθλια κατάσταση. Το παιδί ήταν εξαιρετικό, δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα», είπαν οι γείτονες. Το παιδί είναι επικίνδυνο, γείτονες και γειτόνισσες. Το παιδί διαθέτει συγκροτημένη σκέψη και διεκδικεί το αυτονόητο: μια στέγη. Το παιδί απαιτεί την αξιοποίηση των δημοσίων κτιρίων που σαπίζουν ανεκμετάλλευτα. Το παιδί αυτό δεν αναζητεί σωτήρες αλλά λύσεις. Υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από αυτό;

Η γαλήνη και η τάξη επανήλθαν στην όμορφη πόλη των Χανίων. Η αστυνομική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή για την έξωση ενός 35χρονου αστέγου από το εγκαταλελειμμένο κτίριο ιδιοκτησίας του Πολυτεχνείου στέφθηκε με επιτυχία: Ο άστεγος πετάχτηκε στο δρόμο, η πρυτανεία αντέδρασε με πυγμή, ενώ η δημοτική αρχή αμέριμνη συνέχισε να ποιεί την νήσσαν. Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Πάνος, ο 35χρονος άστεγος ο οποίος τόλμησε να επιβουλευτεί την εγκαταλελειμμένη ιδιοκτησία του Πολυτεχνείου κοινοποιεί επιστολή του. «Η ευρωπαϊκή ανάπτυξη με έχει οδηγήσει στην οικονομική εξαθλίωση με κύρια αιτία την αυξανόμενη ανεργία. Στις 31 Ιανουαρίου του 2014 έμεινα άστεγος και μην βλέποντας άλλη λύση και προκειμένου να μείνω στο δρόμο, πήρα την απόφαση και την ευθύνη να στεγαστώ στο εγκαταλελειμμένο κτίριο (…) ιδιοκτησίας του Πολυτεχνείου Κρήτης. Το εν λόγω κτίριο δωρίστηκε το 1993 στο Πολυτεχνείο και από τότε κατοικείται από περιστέρια και μόνο. Η κατάσταση που το βρήκα ήταν χειρότερη και από κοτέτσι, τα δε παράθυρα ήταν ακάλυπτα με αποτέλεσμα τα νερά της βροχής με τον καιρό να σαπίσουν τελείως τα ξύλινα πατώματα όπως και αυτά των δυο κάτω ορόφων άλλης επίσης εγκαταλελειμμένης οικίας. Το χειρότερο όμως είναι η εκτεταμένη υγρασία που δημιουργήθηκε στους τοίχους του παρακείμενου ισογείου που κατοικείται. Από τότε έως και σήμερα δίνω αγώνα για να καθαρίσω, στεγανοποιήσω και να επισκευάσω το κτήριο ώστε να γίνει πιο ανεκτή η διαβίωση μου. (…) Το πρωινό της Τρίτης 28/1 δέχτηκα την επίσκεψη εκπροσώπου του πολυτεχνείου, συνοδεία της αστυνομίας όπου και μου ανακοινώθηκε διορία για να εγκαταλείψω το εν λόγω κτήριο (…) προκειμένου να γίνει κάποια μελέτη. Θεωρώντας λοιπόν πως αφού η πολιτική αδιαφορία, η οικονομική ασυδοσία και ο περιορισμός της ελευθερίας έχουν φτάσει στο απροχώρητο, πρέπει εμείς οι ταλαιπωρημένοι αλλά αξιοπρεπείς και συνειδητοποιημένοι πολίτες να σταματήσουμε να αναζητούμε σωτήρες και να αναλάβουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Δικό μου βήμα και ελάχιστο είναι η κατάληψη αυτού του κτιρίου και καλώ τον κόσμο που βρίσκεται σε αντίστοιχη θέση να πράξει ανάλογα…»

Κατά την αστυνομική επιχείρηση έξωσης του επικίνδυνου για τις ιδέες του αστέγου, η συμπαράσταση των γειτόνων και των κατοίκων της περιοχής εκδηλώθηκε άμεσα και αυθόρμητα: «Το παιδί ξεβρόμισε το χώρο. Καθάρισε το κτίριο που ήταν σε άθλια κατάσταση. Το παιδί ήταν εξαιρετικό, δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα». Το παιδί είναι επικίνδυνο, γείτονες και γειτόνισσες. Το παιδί διαθέτει συγκροτημένη σκέψη και διεκδικεί το αυτονόητο: μια στέγη. Το παιδί απαιτεί την αξιοποίηση των δημοσίων κτιρίων που σαπίζουν ανεκμετάλλευτα. Το παιδί αυτό δεν αναζητεί σωτήρες αλλά λύσεις. Υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από αυτό.

Η πρυτανική αρχή ως στιβαρή, όπως οφείλει, αρχή έπραξε τα δέοντα και προ δύο ετών κάνοντας χρήση του ίδιου επιχειρήματος περί τεχνικής μελέτης. Τότε στο στόχαστρο τέθηκε το κτίριο Παπαδοπέτρου για να εκδιωχθούν, με τη συνδρομή βεβαίως της αστυνομίας, οι φοιτητές που αξιοποίησαν το χώρο ως πολιτιστικό στέκι. Δύο χρόνια μετά, το κτίριο Παπαδοπέτρου καταρρέει ανεκμετάλλευτο. Η πρυτανική αρχή μπορεί να επαίρεται ότι διοικεί ένα φορέα γνώσης. Γνώσης που οφείλει να έχει στο κέντρο της τον άνθρωπο και το σεβασμό της ζωής. Στις εξετάσεις αυτές όμως απέτυχε παταγωδώς σε πλήρη αντιδιαστολή με τους φοιτητές οι οποίοι στην ανακοίνωση που εξέδωσαν σημειώνουν: «Η πρυτανεία η οποία το προηγούμενο διάστημα συνειδητά δεν ήταν σε θέση να παρέχει αξιοπρεπείς όρους σπουδών για τους φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης έρχεται σήμερα να διώξει έναν άστεγο, επικυρώνοντας τη θέση της ως εκφραστή της αντιλαϊκής πολιτικής εντός και εκτός των ιδρυμάτων. Απέναντι στη συνολικότερη επίθεση που ασκείται καλούμαστε να δείξουμε αλληλεγγύη σε όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας».

Σε ό,τι αφορά δε τη δημοτική αρχή, ας την ενημερώσει κάποιος για το πρόβλημα των αστέγων στην πόλη, καθώς ουδείς ξενώνας έχει προβλεφθεί παρά το γεγονός ότι έχουν ήδη θρηνήσει την απώλεια ανθρώπινης ζωής για αυτό το λόγο. Θα συνεχίσει να απεκδύεται κάθε ευθύνης; Κι αν η δημιουργία καταλύματος για τους αστέγους δεν συνιστά προτεραιότητα για τη δημοτική αρχή, τότε τι συνιστά προτεραιότητα; Η νίκη, προφανώς, στις επικείμενες δημοτικές εκλογές.

Οι συλλογικότητες των Χανίων πάντως ετοιμάζουν την προσεχή Παρασκευή και νέα κινητοποίηση για το θέμα. «Με δύναμη, κουράγιο και αλληλεγγύη», όπως έκλεινε την επιστολή του ο Πάνος, ή, διαφορετικά, όσο υπάρχουν άνθρωποι…

Πηγή: Ντίνα Ιωακειμίδου- “Unfollow”