Μετά από 5 χρόνια βαθιάς κρίσης, με μια κυβέρνηση που συνεχίζει τις επιθέσεις της ενάντια στον, ήδη, χειμαζόμενο λαό, αυτές οι αυτοδιοικητικές εκλογές μπορούν να αποτελέσουν ένα σημείο καμπής για τους αγώνες της κοινωνίας. Οι  εξελίξεις σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο κάνουν επιτακτική την ανάγκη δημιουργίας των πολιτικών προϋποθέσεων για να ανατραπεί εκ βάθρων ο σχεδιασμός του κεφαλαίου προς όφελος της εργατικής τάξης, των εργατοϋπαλλήλων, ανέργων, συνταξιούχων, εργαζόμενων αγροτών αλλά και μικροεπιχειρηματιών και αυτοαπασχολούμενων που συνθλίβονται κοινωνικά. Όταν, με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, εντείνεται η οικονομική και βιολογική εξαθλίωση όλης της εργαζόμενης κοινωνίας, επανέρχεται επιτακτικά το ζήτημα συγκρότησης ενός πλατιού κοινωνικού και πολιτικού μετώπου ως του μόνου ικανού να ανατρέψει τις πολιτικές επιλογές, Κυβέρνησης, Τρόϊκας και κεφαλαίου, δίνοντας διέξοδο, υπέρ των συμφερόντων του λαού και της χώρας, από την κρίση. Ενός Μετώπου που θα ενεργοποιήσει την κοινωνία, θα αντισταθεί σε καθημερινή βάση στις εφαρμοζόμενες πολιτικές και παράλληλα θα παίρνει πρωτοβουλίες σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, ώστε να εξασφαλιστεί η διατροφή, η ενέργεια και η προστασία της υγείας όλων των νοικοκυριών.

Ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2014, εκτιμούμε, ως ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ των 1000, ότι η απόρριψη των εφαρμοζόμενων πολιτικών και των Μνημονίων, αλλά  και η αντιπαράθεση με τον Καλλικράτη και τις εξελίξεις που έχει φέρει στη λειτουργία του κράτους –σε όλα του τα επίπεδα-είναι το βασικό ζήτημα που πρέπει να αναδειχθεί. Πρέπει κατά συνέπεια να αναδειχθεί η απόλυτη αναγκαιότητα αλλαγής των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών, η επικράτηση των πολιτικών δυνάμεων που προωθούν τα αιτήματα των δυνάμεων της εργασίας σε αντιπαράθεση με τις πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν απροκάλυπτα τις επιλογές του κεφαλαίου.

Σε αυτό το τοπίο η πολιτική σημασία των αυτοδιοικητικών εκλογών βρίσκεται ακριβώς στην ενεργοποίηση του Λαϊκού παράγοντα και στην απόπειρα δημιουργίας ενός υποκειμένου αντίστασης στην ιδιωτικοποίηση και την αποπολιτικοποίηση της τοπικής Αυτοδιοίκησης, βρίσκεται στην αναγκαιότητα για κοινό αγώνα πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων των εργαζομένων των μικρομεσαίων επαγγελματιών, των ανθρώπων της διανόησης και της τέχνης, των νέων, όλων των θυμάτων της εφαρμοζόμενης πολιτικής ενάντια στην επιλογή του δήθεν καλύτερου διαχειριστή της κυρίαρχης πολιτικής, που τους θέλει απλούς θεατές και τελικά συνεργούς στην ίδια τους την υποβάθμιση. Γιατί οποιαδήποτε επιλογή διαχειριστή της σημερινής κατάστασης είναι επιλογή διαχείρισης της φτώχειας του λαού και της πολιτικής ομηρίας των νέων από τους τοπικούς Άρχοντες και τα μεγάλα κομματικά στελέχη και επιλογή υπερφορολόγησης σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο. Τώρα χρειάζεται μετωπική απάντηση που για να είναι αποτελεσματική πρέπει όχι μόνο να είναι οργανωμένη, μαζική και διαρκής, αλλά και να έχει συγκεκριμένα αιτήματα και προοπτική. Ο Καλλικράτης φτιάχτηκε από το αστικό κράτος για να χαλιναγωγήσει ολοκληρωτικά το λαό και χρησιμοποιείται για να περάσουν οι πιο αντιλαϊκές πολιτικές Είναι αναγκαίο να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, όχι μόνο με διαρκή πάλη πριν και μετά από τις εκλογές, αλλά και με τις ίδιες τις εκλογές.

Δυστυχώς, η εικόνα που παρουσιάζει, ακόμη και σήμερα, μετά τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, η Αριστερά, είναι αντιστρόφως ανάλογη της αναγκαιότητας και του ιστορικού ρόλου που καλείται να παίξει.

Το σύστημα από τη μεριά του, προσπαθεί να κυριαρχήσει με όλους τους δυνατούς τρόπους. Καταφέρνει να ενεργοποιεί ακόμη τον κοινωνικό αυτοματισμό, να προωθεί τον κατακερματισμό των εργαζόμενων τάξεων, να υπόσχεται ατομικές λύσεις σε ζητήματα που μόνο με συνολικές-συλλογικές λύσεις ανατροπής μπορούν να λυθούν, να αποπροσανατολίζει τη νέα γενιά. Στην πραγματικότητα, κυβέρνηση και τοπική αυτοδιοίκηση, προωθούν εκείνους τους εκπροσώπους, που θα διαχειριστούν, σε όφελος του κεφαλαίου τα «δις» του ΕΣΠΑ, που φορτώνονται ετεροχρονισμένα στις πλάτες των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.

Η Αριστερά οφείλει να αντιπαρατεθεί δημιουργικά,  να εμφανίσει ένα όραμα για τους θεσμούς και της πολιτικές-οικονομικές- κοινωνικές λειτουργίες του κεντρικού και του τοπικού κράτους, τη σχέση τους με τους σημερινούς θεσμούς και τις διαδικασίες μετάβασης σε μια σοσιαλιστική κοινωνία. Τέτοιους θεσμούς και λειτουργίες πρέπει να επεξεργαστούμε θεωρητικά και να τους αντιπαραβάλλουμε πειστικά με την εφιαλτική πραγματικότητα, να εμπνεύσουμε τους εργαζόμενους, την κοινωνία και τη νέα γενιά, να γίνουμε δύναμη ανατροπής.

Η Πρωτοβουλία των 1000 παλεύει για την οικοδόμηση ενός συνεκτικού, σύγχρονου και πραγματικά μαρξιστικού διαλεκτικού οράματος για το Σοσιαλισμό, που θα συσπειρώνει ευρύτερες μάζες, θα παράγει πολιτικά γεγονότα, θα βοηθήσει να διαλυθεί η απαισιοδοξία και οι ενδοταξικοί εμφύλιοι. Πιστεύουμε ότι ένα τέτοιο όραμα απαιτεί τη συγκρότηση αριστερών ψηφοδελτίων, που θα γίνουν το εφαλτήριο για την ανάκτηση της λαϊκής αυτοπεποίθησης, την αλλαγή συσχετισμών, την αποτροπή φασιστικών εκτροπών. 

Ως Πρωτοβουλία των 1000 δεν θα εμπλακούμε σε διαδικασίες ενδοταξικής αντιπαράθεσης και σύγκρουσης. Τονίζουμε ότι είναι πλέον επιτακτικά αναγκαίο, όλες οι αριστερές παρατάξεις που προτίθενται να διεκδικήσουν την ψήφο του λαού στις επερχόμενες εκλογές, να συγκροτήσουν μετωπικά κοινά αριστερά ψηφοδέλτια, στη βάση ενός ριζοσπαστικού, ανατρεπτικού πλαισίου,  που θα έρχεται σε ρήξη με της επιταγές του ΔΝΤ και της ΕΕ, με τις επιταγές των μνημονίων και του Καλλικράτη. Σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές η Αριστερά οφείλει, χωρίς μικρομεγαλισμούς, ηγεμονισμούς και περιχαρακώσεις, να επιδιώξει την ανάδειξη δημοτικών αρχών, που θα δεσμευτούν ότι με κάθε κόστος θα συγκρουστούν κατά μέτωπο με την κυβέρνηση με προοπτική να ανατρέψουν την πολιτική της. Αυτός, άλλωστε, είναι ο τρόπος να χάσει η κυβέρνηση ένα βασικό εργαλείο που έχει στα χέρια της για να εφαρμόζει τις πολιτικές των μνημονίων, αυτός είναι ο τρόπος να μπει ένα πρώτο φρένο στο κοινωνικό ολοκαύτωμα που βρίσκεται μπροστά μας, αυτός είναι ο τρόπος για να κάνει η εργαζόμενη κοινωνία ένα αποφασιστικό βήμα στην κατεύθυνση της λαϊκής κυριαρχίας.

Θεωρούμε ότι βασικές κατευθύνσεις δημοτικών παρατάξεων της Αριστεράς με τέτοια μετωπικά χαρακτηριστικά πρέπει να είναι:

• Οι Δήμοι να αποτελέσουν  εργαλεία και «όπλα» στα χέρια των εργαζομένων και του λαού στο αγώνα τους ενάντια στα μνημόνια, την τρόικα και την δικομματική κυβέρνηση, για την ανατροπή της πολιτικής της λιτότητας που φορτώνει την κρίση του καπιταλισμού στις πλάτες των εργαζόμενων και του λαού.

• Να βάλουν φρένο στην ανθρωπιστική κρίση δημιουργώντας δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, που θα εγγυηθούν ότι κανένα σπίτι δεν θα μείνει χωρίς νερό, ηλεκτρικό, θέρμανση. Δήμους που θα μπουν μπροστά στον αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας και θα εμποδίσουν τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, γης και περιουσίας.
• Να δημιουργήσουν ένα Δίκτυο Αριστερών Δήμων με στόχο τη διαμόρφωση ενός κοινού αγωνιστικού μετώπου Δήμων που θα έχει στόχο να ανατρέψει στην πράξη τον Καλλικράτη και να συμβάλει στην ανατροπή των εφαρμοζόμενων πολιτικών.
• Χρειαζόμαστε Δήμους μπροστάρηδες στην οργάνωση του αγώνα ενάντια σε κάθε τοπική έκφραση των μνημονιακών πολιτικών. Αυτό σημαίνει ότι θα συγκρουστούν για τα Διόδια, για την ιδιωτικοποίηση των δημοτικών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας (Εταιρείες Υδρευσης), το ξεπούλημα των Λιμανιών, Αεροδρομίων και των Δημοτικών εκτάσεων γης, και την περιβαλλοντολογική καταστροφή μέσω των σχεδίων για τη «διαχείριση» των απορριμμάτων και την «αξιοποίηση» του ορυκτού πλούτου της χώρας.
• Χρειαζόμαστε Δήμους που θα κινηθούν ενάντια στη λογική των ΣΔΙΤ, που το μόνο όφελος είναι στις τσέπες των μεγαλοεργολάβων.
• Χρειαζόμαστε Δήμους ενεργούς και δραστήριους στον αντιφασιστικό αγώνα.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους είναι αναγκαίο οι Δήμοι να κερδηθούν από την Αριστερά. Αυτό είναι εφικτό με βάση τα ισοζύγια δύναμης, στις περισσότερες των περιπτώσεων, φτάνει να υπάρχει πολιτική βούληση από τα κόμματα και τις οργανώσεις της Αριστεράς.

Ως Πρωτοβουλία των 1000 θα συμβάλουμε στη δημιουργία μετωπικών ψηφοδελτίων που θα κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση. Δεν υπάρχει καιρός ούτε για μικροκομματικά κατεβάσματα, ούτε για ψηφοδέλτια που κινούνται στην κατεύθυνση της καταρρέουσας Σοσιαλδημοκρατίας, τα οποία μόνο κοντόθωρος νους θα μπορούσε να σκεφτεί.

Πρωτοβουλία των 1000

Μάρτης 2014