Οι Ρώσοι βάζουν και τους Γερμανούς στο παιχνίδι του αγωγού South Stream, ενώ την ίδια ώρα στις Βρυξέλλες ξεκινά γύρος επαφών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με Ελλάδα και Βουλγαρία για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.

Χθες η ρωσική Gazprom ανακοίνωσε ότι υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με την εταιρεία BASF, το οποίο προβλέπει ότι η θυγατρική του γερμανικού ομίλου, Wintershall, θα αποκτήσει μερίδιο 15% στην εταιρεία South Stream AG. Παρών στην υπογραφή ήταν και ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν, με τις ευλογίες του οποίου οι Γερμανοί θα συμμετάσχουν στην κατασκευή και λειτουργία του παράκτιου τμήματος του αγωγού που θα διατρέχει τη Μαύρη Θάλασσα. Με τη συμμετοχή και των Γερμανών στην επένδυση αυξάνονται οι πιθανότητες να χαρακτηριστεί «έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος» και να διευκολυνθεί η χρηματοδότησή του.

Η συμφωνία με την BASF ανακοινώθηκε στον απόηχο της αρνητικής στάσης της Τουρκίας, που δεν επιτρέπει την κατασκευή υποθαλάσσιου τμήματος του αγωγού εντός της ΑΟΖ της στη Μαύρη Θάλασσα. Γερμανοί και Ρώσοι συνεργάζονται ήδη μέσω κοινοπρακτικού σχήματος στην εμπορία φυσικού αερίου σε χώρες της ΝΑ Ευρώπης, αλλά και στον υποθαλάσσιο αγωγό Nord Stream στη Βαλτική

Δυσφορία προκάλεσε στους δυτικούς εταίρους της Γερμανίας η στάση της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ όπου, την περασμένη Πέμπτη, ο πρέσβης της ψήφισε λευκό στην απόφαση η οποία άνοιξε το δρόμο για τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς στη Λιβύη. Πέντε μέρες αργότερα, την Τρίτη, οι σύμμαχοι του Βερολίνου στο ΝΑΤΟ έμειναν άναυδοι όταν η Α. Μέρκελ ανακοίνωσε ότι αποσύρονται από τη Μεσόγειο όλα τα γερμανικά πολεμικά πλοία, αλλά και το προσωπικό που επανδρώνει τα ιπτάμενα ραντάρ Awacs.

Ομως, η στάση της καγκελαρίου προκαλεί αντιδράσεις και στο εσωτερικό. «Είναι επιτακτική η ανάγκη για την κυβέρνηση να δώσει εξηγήσεις όχι μόνο προς τους συμμάχους, αλλά και στην κοινή γνώμη, για την πυξίδα η οποία καθορίζει την πορεία της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής», έγραφε την Τετάρτη η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Die Zeit, στην ιστοσελίδα της. «Το γεγονός ότι, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, η Γερμανία απομακρύνθηκε από τις θεμελιώδεις αρχές μισού αιώνα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας έχει, από πολιτική άποψη, πολύ μεγαλύτερη διάσταση από την -αναμφίβολα σημαντική- ταλάντευση της κυβέρνησης στο θέμα της πυρηνικής ενέργειας», σημείωνε από την πλευρά του το Der Spiegel.

Δύο σενάρια

Πώς ερμηνεύεται, άραγε, αυτή η στροφή; Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι τα βασικά σενάρια είναι δύο: Πρώτον, το Βερολίνο δεν έχει κανένα λόγο να εκχωρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων στους Γάλλους, δίνοντάς τους λευκή επιταγή για να διεξάγουν πολεμικές επιχειρήσεις, τη στιγμή που τους έχει βάλει κυριολεκτικά τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι στο ζήτημα της «οικονομικής διακυβέρνησης» της Ε.Ε. Δεύτερον, η Γερμανία θέλησε με τη στάση της να στείλει ένα μήνυμα προς τις νέες δυνάμεις που αναδύονται παγκοσμίως: Οτι αναγνωρίζει τα νέα δεδομένα και δεν θα διστάσει να αναθεωρήσει ακόμη και τις παραδοσιακές της συμμαχίες προκειμένου να συμπορεύεται μαζί τους -φυσικά, με το αζημίωτο.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι εκτός της Γερμανίας, λευκό στο Συμβούλιο Ασφαλείας ψήφισαν οι εκπρόσωποι της Κίνας, της Ρωσίας, της Ινδίας και της Βραζιλίας. Δηλαδή, των τεσσάρων χωρών που συγκροτούν την περίφημη ομάδα BRIC…