Μπορεί κάποιος να υποθέσει, αν δώσει βάση στον τίτλο και στο περιεχόμενο της ανάρτησης, με την οποία ο Γιάννης Δραγασάκης δηλώνει την αποχώρησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι ένα καινούργιο πολιτικό μόρφωμα βρίσκεται στα σκαριά από άτομα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που διαφωνούν με τις επιλογές του Κασσελάκη.
Σύμφωνα με την εκτίμηση του Δραγασάκη “Ο κ. Κασσελάκης παρέλαβε ένα αριστερό κόμμα με προβλήματα & «παραδίδει» πολύ περισσότερα προβλήματα χωρίς αριστερό κόμμα, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπει σε διαδικασία από-αριστεροποίησης”. Αυτό το δεδομένο, σύμφωνα πάντα με το οπτικό πεδίο του ιστορικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ “κάνουν αναγκαίο ένα νέο μαζικό, λαϊκό κόμμα της Αριστεράς”.
Θεωρεί ο ίδιος ότι πρέπει “να αγωνιστούμε για να υπάρξει ένα νέο μαζικό, λαϊκό κόμμα της Αριστεράς, από τη ριζοσπαστική αριστερά ως την αριστερή σοσιαλδημοκρατία” και κάνει ξεκάθαρο ότι δεν αποστρατεύεται όπως δηλώνει ο επίλογος του κειμένου του:
“Η ιστορία, πάντως, δείχνει ότι η συσπείρωση & ανασύνθεση της Αριστεράς έχει μεγαλύτερες δυνατότητες να πετύχει αν γίνει υπόθεση της κοινωνίας, των νέων, του ανένταχτου κόσμου της Αριστεράς & της οικολογίας, μέσα από συλλογικές πρωτοβουλίες & κινήσεις, που πρέπει να υπάρξουν παντού, με κάθε πρόσφορη μορφή.
Καλή αντάμωση, λοιπόν, στους γνωστούς χώρους, για τους γνωστούς λόγους“.
Το μεγάλο πρόβλημα της σοσιαλδημοκρατίας σε όλες τις μορφές της έγκειται ακριβώς στο ότι αδυνατεί όλο και περισσότερο να ενσωματώσει λαϊκά στρώματα με τις παπάτζες της. Είναι τόσο βρώμικη και φθαρμένη στις συνειδήσεις του κόσμου , ακόμη και σε εκείνους που επιλέγουν την αποχή , που δυσκολεύει αφάνταστα τις πάσης φύσεως κολεγιές και διεργασίες. Μακάρι να καταλήξει σύντομα στα αζήτητα.