Ο Πέτρος Παππάς κατάφερε για άλλη μια φορά να επιβεβαιώσει τον τίτλο του πολιτικού γυρολόγου. Δεν το λέμε εμείς· το λέει ο πρώην σύντροφός του, Χρήστος Γιαννούλης, που τον αποκάλεσε ευθέως «τυχοδιώκτη, ανόητο, βλάκα και αχάριστο». Και κάπως έτσι μοιάζει να κλείνει ο κύκλος μιας «συντροφικής σχέσης», με τον Παππά να αρπάζει σωσίβιο και να πηδάει στο ΠΑΣΟΚ μόλις είδε τον ΣΥΡΙΖΑ να καταρρέει.
Η φιλοδοξία του; Να κατέβει στην Α’ Θεσσαλονίκης και να ψαρέψει ψήφους από την ίδια δεξαμενή με τον Γιαννούλη. Οι μεταγραφές δεν γίνονται μόνο στα ποδοσφαιρικά σκουπιδοτενεκέδια — φαίνεται πως γίνονται και στην κεντροαριστερή χοάνη που καταπίνει ό,τι περισσεύει από τον έναν ή τον άλλον πολιτικό χώρο.
Αλλά ο Παππάς δεν είναι απλώς οπορτουνιστής. Είναι και χυδαίος αντικομμουνιστής. Θυμόμαστε όλοι πως βάφτισε την ισραηλινή εισβολή στη Γάζα «σύρραξη Ισραήλ–Χαμάς», λες και ήταν καβγάς σε καφενείο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ζητούσε πειθαρχική ποινή για στρατιώτη που είχε το θράσος να μιλήσει… κατά του πολέμου. Έτσι αντιλαμβάνεται τη δημοκρατία του ο Παππάς: όσοι αντιστέκονται, να φιμώνονται.
Για εμάς, λοιπόν, ο συγκεκριμένος κύριος δεν είναι πολιτικός. Είναι πολιτικό υπόλειμμα, ένα προϊόν ευκαιριακής χρήσης που ανακυκλώνεται από κόμμα σε κόμμα μπας και βρει ρόλο.
Και για να μην κουράζουμε άλλο με λόγια, υπάρχει και η φωτογραφία που ανάρτησε σήμερα η γνωστή ομάδα αλητείας. Ένα μόνο καρέ που συμπυκνώνει όλο το ποιόν του. Μνημείο πολιτικής ξεφτίλας.
Αφήστε μια απάντηση