Οι αποκαλύψεις της ιστοσελίδας dikastiko.gr φέρνουν στο φως ένα βούλευμα-καταπέλτη που τινάζει στον αέρα το αφήγημα της ΕΛ.ΑΣ. για τη δολοφονία του Νίκου Σαμπάνη στο Πέραμα. Το σκεπτικό του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιά αποδομεί πλήρως τον ισχυρισμό περί «νόμιμης άμυνας» και αποκαλύπτει ότι ο Σαμπάνης δεν οδηγούσε το όχημα, καταρρίπτοντας τον πυρήνα της αστυνομικής εκδοχής.

Η παραπομπή επτά αστυνομικών στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο για ανθρωποκτονία με δόλο συνιστά σοβαρό ρήγμα στην καθεστωτική ατιμωρησία και επιβεβαιώνει ότι στο Πέραμα δεν υπήρξε «επιχείρηση», αλλά εκτέλεση και απόπειρα συγκάλυψης.

Η υπόθεση αυτή δείχνει πως μόνο η κοινωνική πίεση, η επιμονή στη μνήμη και η σύγκρουση με το επίσημο ψέμα μπορούν να αναγκάσουν τη Δικαιοσύνη να μιλήσει — και υπενθυμίζει ότι ο αγώνας ενάντια στην κρατική βία και τον ρατσισμό δεν τελειώνει στα δικαστήρια.

Στην ίδια κατεύθυνση και πιο αναλυτικά κινείται και το ρεπορτάζ του Λουκά Σταμέλλου στην ιστοσελίδα https://omniatv.com

Κατέρρευσε ο ισχυρισμός περί «άμυνας» των αστυνομικών για τη δολοφονία Σαμπάνη

Το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιά παραπέμπει τους 7 αστυνομικούς για ανθρωποκτονία και απόπειρες ανθρωποκτονίας με δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Απορρίπτοντας τον ισχυρισμό περί «άμυνας» και διαπιστώνοντας το προφανές, ότι ο Νίκος Σαμπάνης δεν οδηγούσε το αυτοκίνητο, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά, με το υπ’ αριθμόν 30/2026 βούλευμά του, παραπέμπει τους επτά αστυνομικούς να δικαστούν από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο του Πειραιά τόσο για τετελεσμένη ανθρωποκτονία, στην περίπτωση του Ν. Σαμπάνη, όσο και για απόπειρες ανθρωποκτονίας κατά των ανηλίκων Ε.Ζ. (οδηγού) και Ε.Μ. (επιβάτη στο πίσω κάθισμα) με δόλο, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Οι 7 άνδρες της ΔΙ.ΑΣ. κατηγορούνται επίσης και για την παράνομη οπλοχρησία.

Οι αστυνομικοί ήθελαν να τους δολοφονήσουν όλους

Το βούλευμα του τριμελούς Συμβουλίου καταρρίπτει μια σειρά από ψέματα που έχουν ειπωθεί με σκοπό να συσκοτίσουν την αστυνομική δολοφονική επίθεση.

Αφ’ ενός, αναγνωρίζει – επιτέλους – πως ο Νίκος Σαμπάνης δολοφονήθηκε ευρισκόμενος στη θέση του συνοδηγού και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν ο οδηγός του οχήματος.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει λαμβάνοντας υπόψη ότι η βαλλιστική έκθεση της ίδιας της ΕΛ.ΑΣ. έχει καταγράψει μία από τις σφαίρες των αστυνομικών να έχει καρφωθεί εσωτερικά, στην πόρτα του οδηγού, καθώς αυτή ήταν ανοιχτή, αντίθετα με τον ισχυρισμό των ΔΙ.ΑΣ. στις καταθέσεις τους ότι ήταν κλειστή. Το στοιχείο αυτό είχαν σημειώσει με υπόμνημά τους οι συνήγοροι της οικογένειας Σαμπάνη.

Αφ’ ετέρου, αποστασιοποιείται από την άποψη της Αντεισαγγελέα Πλημμελειοδικών, Δήμητρας Μερκούρη, ότι οι αστυνομικοί έδρασαν «καθ’ υπέρβαση άμυνας».

Συγκεκριμένα, τονίζει ρητά ότι δεν υφίσταται κατάσταση άμυνας όταν η (όποια) επίθεση μπορεί να αντιμετωπιστεί με άλλα μέσα, ακόμη και με αποφυγή της. Δέχεται επίσης ότι κατά την καταδίωξη είχαν δοθεί σαφείς εντολές να σταματήσει, επειδή είχε καταστεί επικίνδυνη. Έστω κι αν οι αστυνομικοί (κατά τους ίδιους) «δεν άκουσαν τον ασύρματο», το Συμβούλιο σημειώνει πως όφειλαν να γνωρίζουν από την εκπαίδευσή τους ότι έπρεπε να διακόψουν προσωρινά, συνεχίζοντας με επιτήρηση.

Το συμβούλιο επίσης διαπιστώνει ότι το αυτοκίνητο είχε ακινητοποιηθεί επί της οδού Ελπίδος, ότι οι αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. είχαν τη δυνατότητα και όφειλαν να κρατήσουν απόσταση ασφαλείας, καθώς και ότι, λόγω του χρόνου που διήρκεσε η καταδίωξη, μπορούσαν και όφειλαν να έχουν ζητήσει συνδρομή περιπολικών οχημάτων. Ρητά σημειώνει ότι οι τρεις καταδιωκόμενοι ήταν άοπλοι, άρα δεν «δικαιολογείται» από τις περιστάσεις η χρήση υπηρεσιακών όπλων.

Ιδιαίτερα όμως, το συμβούλιο στηρίζει την απόρριψη του ισχυρισμού «άμυνας» στο γεγονός ότι οι βολές, τόσο από τον αριθμό τους (37 διαπιστωμένες), όσο και, κυρίως, από τα σημεία πλήξης (πορτ-μπαγκάζ, οπίσθιο παρμπρίζ, δεξιές θύρες), δεν μπορούν να θεωρηθούν «βολές ακινητοποίησης», αλλά δείχνουν ότι οι επτά αστυνομικοί στόχευαν να πλήξουν ζωτικά σημεία των τριών επιβαινόντων στο αυτοκίνητο.

Έτσι, το βούλευμα καταλήγει συμπεραίνοντας ότι οι επτά αστυνομικοί πρέπει να δικαστούν για την ανθρωποκτονία του 18χρονου Νίκου Σαμπάνη και τις απόπειρες ανθρωποκτονίας των ανήλικων Ε.Ζ. και Ε.Μ., τις οποίες τέλεσαν κατά συναυτουργία και κατά συρροή, με δόλο κι ευρισκόμενοι σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Αγνοώντας το ρατσιστικό κίνητρο

Όμως το βούλευμα δεν ξεπερνάει όλα τα σοβαρά λογικά σφάλματα της εισαγγελικής πρότασης και τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί εξαρχής στην ανάκριση.

Ένα βασικό τέτοιο σημείο είναι ότι αποτυγχάνει να αποδώσει το προφανές κίνητρο στη δολοφονία: οι αστυνομικοί γνώριζαν εξαρχής ότι οι καταδιωκόμενοι ήταν Ρομά. Συνάδελφός τους από την πρώτη φάση της καταδίωξης, στη λεωφόρο Θηβών, χρησιμοποίησε μάλιστα τον χαρακτηρισμό «αθίγγανοι» στις διαβιβάσεις του.

Άλλωστε, πώς αλλιώς εξηγείται το γεγονός ότι οι αστυνομικοί αποφάσισαν να ολοκληρώσουν μια καταδίωξη πυροβολώντας 37 (διαπιστωμένες) φορές, έχοντας αναμφίβολα σκοπό να κάνουν σουρωτήρια τους ανθρώπους που είχαν μπροστά τους; Η κατάσταση που είχαν να «αντιμετωπίσουν» δεν ήταν κάτι άλλο παρά μια πιθανή (εκείνη τη στιγμή, απ’ όσα ήξεραν) κλοπή αυτοκινήτου. Ήξεραν επίσης ότι οι τρεις επιβάτες του αυτοκινήτου δεν ήταν οπλισμένοι, δεν ισχυρίστηκαν ποτέ το αντίθετο στις καταθέσεις τους, παρ’ όλο που σ’ αυτές υπάρχουν περιγραφές επιστημονικής φαντασίας.

Με δεδομένο ότι αποκλείεται και το ενδεχόμενο να είχαν προσωπικές διαφορές με τους τρεις νεαρούς, το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται για το ρατσιστικό κίνητρο, όπως περιγράφεται στο άρθρο 82Α του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα: «[…] έγκλημα κατά παθόντος, η επιλογή του οποίου έγινε λόγω των χαρακτηριστικών φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, […]».

Είναι πρόσφατο το συμβάν με τον νεαρό γιο του προβεβλημένου πολιτικού Ανδρέα Λοβέρδου, ο οποίος επίσης δεν σταμάτησε σε παρόμοιο σήμα αστυνομικών για έλεγχο και τον καταδίωξαν. Στην περίπτωσή του, όμως, αν και «είχε απασχολήσει στο παρελθόν τις αρχές», δεν ένιωσε κανείς από τους εκεί εμπλεκόμενους αστυνομικούς την ανάγκη να αδειάσει γεμιστήρες πάνω στο καταδιωκόμενο όχημα – και σωστά.

Επομένως, στην υπόθεση της δολοφονίας του Νίκου Σαμπάνη τη νύχτα της 22 προς 23 Οκτωβρίου 2021, έχουμε το ίδιο κίνητρο με άλλα δύο απανωτά εγκλήματα, τη δολοφονία του Κώστα Φραγκούλη τον Οκτώβριο του 2022 και του Χρήστου Μιχαλόπουλου τον Δεκέμβριο του 2023. Και δεν είναι άλλο από τη διαχρονική στοχοποίηση των Ελλήνων Ρομά από κρατικές αρχές και μεγάλη μερίδα δημοσιογράφων και δημοσιολογούντων.

Τα στοιχεία του βίντεο εξακολουθούν να παραβλέπονται

Όπως έχουμε ξαναγράψει, η οργανωμένη επιχείρηση συγκάλυψης από πυρήνες της ΕΛ.ΑΣ., ιδίως εντός της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών, είχε φανεί από την αρχή. Με δεδομένο ότι ο τότε αρμόδιος υπουργός, Τάκης Θεοδωρικάκος, επισκέφτηκε τους υφισταμένους του αστυνομικούς στα κρατητήρια ώστε να τους εμψυχώσει, ενεργοποιήθηκε εξαρχής ένας μηχανισμός άνωθεν και ένδοθεν υποστήριξης.

Κατά τη διάρκεια της συμπληρωματικής ανάκρισης, παρ’ όλο που εκείνο το βούλευμα είχε διατάξει ρητά την εξέταση του βίντεο της δολοφονίας από τη ΔΕΕ με σκοπό την περαιτέρω επαλήθευση στοιχείων που αντλήθηκαν και από την ανάλυση του OmniaTV, η ΔΕΕ απάντησε ότι… δεν κατάλαβε «τι ακριβώς αμφισβητείται στα προς εξέταση αρχεία».

Από εκεί, τη σκυτάλη της συγκάλυψης παρέλαβε η ανακρίτρια που έφερε εις πέρας τη συμπληρωματική ανάκριση, δεχόμενη αυτή την αγνόηση της διαταγής του βουλεύματος από τη ΔΕΕ. Η εισαγγελέας, που επίσης θεώρησε ότι αυτό είναι εντάξει, προχώρησε επαναλαμβάνοντας τον ισχυρισμό ότι δεν διακρίνεται τίποτε στο βίντεο.

Η στάση αυτή καρποφόρησε τώρα, στο περιεχόμενο του παραπεμπτικού βουλεύματος, στο οποίο δε λαμβάνονται υπόψη τα στοιχεία που έχουν προκύψει από το βίντεο.

Ένα χτυπητό παράδειγμα είναι ότι το συμβούλιο καταλήγει στο συμπέρασμα για τη θέση του Νίκου Σαμπάνη και το ποιος ήταν οδηγός, όχι από το γεγονός ότι διακρίνεται στο βίντεο το άνοιγμα της πόρτας του οδηγού και η διαφυγή του Ε.Ζ. εν μέσω των πυροβολισμών από τους αστυνομικούς, αλλά μόνο από τον συνδυασμό στοιχείων της βαλλιστικής εξέτασης, δηλαδή τη σφαίρα που καρφώθηκε στη μέσα πλευρά της ανοικτής πόρτας του οδηγού και από τις θέσεις των ιχνών DNA του Ε.Ζ. και του Νίκου Σαμπάνη.

Η υποτίμηση των στοιχείων που προκύπτουν από την ανάλυση του βίντεο έχει επίσης ως αποτέλεσμα να μη καταγράφεται με σαφήνεια ούτε η πορεία του αυτοκινήτου, ούτε και οι θέσεις των περισσότερων από τους αστυνομικούς στον χώρο, οι οποίες διακρίνονται σαφώς και δεν συνάδουν με το αφήγημα ότι «κινήθηκε εναντίον τους».

Παραπομπή και των δύο επιζώντων της αστυνομικής δολοφονικής επίθεσης

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, σε μια απόπειρα ισορροπιών ανάμεσα στα πραγματικά στοιχεία και την εισαγγελική πρόταση που υιοθετούσε τους ισχυρισμούς των αστυνομικών, με ισχυρότερο χαρτί την υποβάθμιση του βίντεο, παρόλο που απορρίπτει, όπως είδαμε, τα περί περί «άμυνας», δέχεται το γνωστό και τυποποιημένο (σε όλα τα παρόμοια περιστατικά) αφήγημα των ανδρών της ΕΛ.ΑΣ. ότι τάχα οι τρεις νεαροί κινήθηκαν με το αυτοκίνητο εναντίον τους. Έτσι, με το ίδιο βούλευμα παραπέμπονται στο Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων Πειραιά ο Ε.Ζ. για απόπειρα ανθρωποκτονίας και ο Ε.Μ. ως συνεργός του.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το βούλευμα δέχεται τους ισχυρισμούς ενός αστυνομικού, ο οποίος περιγράφει ότι «χτυπήθηκε» από το αυτοκίνητο που κινούνταν, λέει ο ίδιος, «με μεγάλη ταχύτητα και ορμή» και έτσι τον έκανε να «κατρακυλήσει» στην κατηφόρα.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική: ο εν λόγω αστυνομικός διακρίνεται στο βίντεο να κάνει μόνος του «βουτιά» στην άσφαλτο σαν κασκαντέρ, στο πλάι του αυτοκινήτου, καθώς εκείνο στρίβει προς την κατηφόρα. Φωτίζεται μάλιστα από τους προβολείς του αυτοκινήτου, πράγμα που μας δίνει και καθαρή εικόνα της θέσης του. Μόλις το αυτοκίνητο τον περνάει, εκείνος σηκώνεται όρθιος, περπατάει και πυροβολεί μαζί με τους συναδέλφους του το αυτοκίνητο που απομακρύνεται.

Σύμφωνα μάλιστα με τα στοιχεία που επικαλείται το βούλευμα, ο συγκεκριμένος αστυνομικός, αφού έκανε την κινηματογραφική «βουτιά», έριξε τους περισσότερους πυροβολισμούς απ’ όλους: 11 σφαίρες.

Ίσως να ήθελε να αναπαραστήσει κάποια σκηνή από ταινία δράσης. Αλλά με πραγματικούς νεκρούς.

***

Πλήγμα στην απόπειρα συγκάλυψης

Δήλωση του Θανάση Καμπαγιάννη στην ΕφΣυν

“Αυτό που η οικογένεια Σαμπάνη φώναζε από την πρώτη στιγμή, ότι δηλαδή ο 18χρονος Νίκος Σαμπάνης δολοφονήθηκε από σφαίρες αστυνομικών χωρίς καν να είναι οδηγός στην καταδίωξη στο Πέραμα τον Οκτώβριο του 2021, είναι πλέον η επίσημη θέση των δικαστικών αρχών, όπως αποτυπώνεται στο Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιά.

Είναι νωρίς να μιλήσουμε για δικαίωση, όμως μπορούμε να μιλήσουμε για ένα σημαντικό πλήγμα στην απόπειρα συγκάλυψης μιας ακόμα ρατσιστικής αστυνομικής δολοφονίας.

Ο πρώην Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος, που είχε σπεύσει να επισκεφθεί τους συλληφθέντες αστυνομικούς παρεμβαίνοντας ανοιχτά στο έργο της δικαστικής διερεύνησης, είναι υπόλογος για την ανεπιτυχή συγκάλυψη.

Περιμένουμε τις άμεσες ενέργειες του Υπουργού Μ. Χρυσοχοϊδη και του Αρχηγού της ΕΛΑΣ Δ. Μάλλιου για τη διαθεσιμότητα των επτά κατηγορούμενων για ανθρωποκτονία αστυνομικών.

Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος της οικογένειας του Νίκου Σαμπάνη.”