Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Ολόκληρος ο λεγόμενος «εθνικός κορμός» αδυνατεί να χωνέψει ένα απλό γεγονός: ότι η λαϊκή αντίδραση τρομοκράτησε τους τρομοκράτες και δεν έδωσε βήμα στον πωρωμένο αντικομμουνιστή Σάκη Μουμτζή, τον εκφραστή του νεοφασισμού και του ιστορικού αναθεωρητισμού, να εκτοξεύσει τα εμέσματά του ασελγώντας πάνω στη σύγχρονη ιστορία μας.
Μετά τους γνωστούς Πρετεντέρηδες, Αδώνηδες και όλο το δεξιό συναπάντημα, εμφανίστηκε σήμερα και ο εργοδότης του Μουμτζή, ο «νονός του νέου Μωυσή», Θανάσης Μαυρίδης. Από το site που διαχειρίζεται, το liberal, φερέφωνο των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων απόψεων της ΝΔ, έσπευσε να υπερασπιστεί τον υπάλληλό του.
Η τοποθέτησή του, πάντως, από το βήμα αυτής της καθεστωτικής δημοσιογραφικής σαπίλας έχει τόση αξιοπιστία όση και τότε που έφτασε στο σημείο να «δικαιώνει» το νεοδημοκρατικό στέλεχος και παιδεραστή Νίκο Γεωργιάδη.
Να θυμίσουμε ότι ο Μαυρίδης είχε χαρακτηρίσει τη δικαστική περιπέτεια του πρώην νεοδημοκράτη βουλευτή και προσωπικού φίλου του Μητσοτάκη ως μεθόδευση «δολοφονίας χαρακτήρα».
Κι αυτό ενώ στη δικογραφία που οδήγησε στην πρωτόδικη καταδίκη του υπήρχε βιντεοσκοπημένο υλικό που καταδείκνυε σεξουαλικές συνευρέσεις με ανήλικα και νεαρά αγόρια.
Δεν επρόκειτο απλώς για διαστροφικό σεξ. Υπήρχε βιασμός – μάλιστα σε παιδί που κοιμόταν – καθώς και ερωτική επαφή με 15χρονο ανήλικο που έπασχε από επιληπτικό σύνδρομο.
Κι όμως, διαβάζουμε στον ηλεκτρονικό αυτόν βόθρο ότι «η απόφαση του Εφετείου να παύσει τη δίωξη σε βάρος του Νίκου Γεωργιάδη τον δικαιώνει, μετά από τετραετή περιπέτεια, επιβεβαιώνοντας πως επρόκειτο για πολιτική δίωξη».
Πουθενά, βέβαια, δεν αναφέρεται ότι η παύση της ποινικής δίωξης έγινε λόγω παραγραφής. Ως εκ τούτου, ο Ν. Γεωργιάδης παραμένει ένοχος. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τη «δημοσιογραφία» τους.
«Κόκκινη τρομοκρατία» και λοιπές χουντικές φαντασιώσεις
Ο Μαυρίδης, σχολιάζοντας τις αντιδράσεις και το κάζο που υπέστη στον Βόλο ο θαυμαστής του Νετανιάχου και θιασώτης της γενοκτονίας των Παλαιστινίων, Σάκης Μουμτζής, γράφει:
«Όποιος αναφέρεται, λοιπόν, στην κόκκινη τρομοκρατία στην περίοδο που προηγήθηκε του Εμφυλίου, δεν θα έχει δικαίωμα να κυκλοφορεί. Κυριολεκτικώς! (…) Σκεφτείτε τι θα τραβάγαμε αν η Αριστερά είχε κερδίσει τον Εμφύλιο. Εδώ τρομοκρατούν όντας ηττημένοι…»
Ποια «κόκκινη τρομοκρατία» προηγήθηκε, ρε μπαγλαμά, του Εμφυλίου Πολέμου;
Ακόμα στα εγχειρίδια του Κώστα Πλεύρη, της εποχής της Απριλιανής δικτατορίας, είσαι κολλημένος;Να σου πούμε πάντως, ότι αν δεν είχαν καταφέρει τα δολάρια του Σχεδίου Μάρσαλ και οι βόμβες ναπάλμ του Τρούμαν να δαμάσουν το ατσάλινο φρόνημα των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, δεν θα απολάμβανε σήμερα το συγκρότημα ΜΜΕ σου τέτοια προνομιακή μεταχείριση.
Πώς «ταΐζεται» η καθεστωτική προπαγάνδα
Η αλήστου μνήμης φυλλάδα «Φιλελεύθερος» και το site liberal.gr αποτέλεσαν κλασικό παράδειγμα προνομιακής μεταχείρισης.
Με χαμηλή κυκλοφορία και περιορισμένη απήχηση, αλλά με ξεκάθαρη φιλοκυβερνητική στάση – γεμάτη αντικομμουνισμό, ιστορικό αναθεωρητισμό και υμνολογία προς τη ΝΔ – ο Μαυρίδης εισέπραξε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από κρατικά και τραπεζικά κονδύλια, ενώ οι αρθρογράφοι του βολεύτηκαν σε κυβερνητικά πόστα.
Το «Πακέτο Πέτσα»
➤ «Φιλελεύθερος» (εβδομαδιαία, ~2.000 φύλλα): 60.000 € καθαρά / 74.400 € με ΦΠΑ
➤ liberal.gr (χαμηλή επισκεψιμότητα): 120.000 € καθαρά / 148.800 € με ΦΠΑ
Σύνολο: 180.000 € – και η εφημερίδα έκλεισε λίγο μετά (Οκτώβρης 2020).
Σύγκριση:
Η «Εφημερίδα των Συντακτών» (10–15.000 φύλλα ημερησίως) πήρε μόλις 30.000 €, το flash.gr 0 €, και το efsyn.gr 10.000 €.
Χρήμα από τις τράπεζες
Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες «τάισαν» τον Μαυρίδη:
➤ 2018: 364.695 €
➤ 2019: 310.966 €
Ποσά δυσανάλογα σε σχέση με την απήχηση των ΜΜΕ του, αποδεικνύοντας πώς ακόμη και ιδιωτικές τράπεζες, υπό κρατικό έλεγχο, στηρίζουν «φιλικά» μέσα. (Αναφερόμαστε στο χρονικό διάστημα που κυκλοφορούσε ο “Φιλελεύθερος”)
Ρουσφέτια και διορισμοί
Οι αρθρογράφοι του liberal/«Φιλελεύθερου» ανταμείφθηκαν με κυβερνητικά πόστα:
⏩ Κωνσταντίνος Μαριόλης: μετακλητός στο Υπουργείο Οικονομικών
⏩ Αντώνης Πανούσος: ειδικός σύμβουλος στην ΕΡΤ
⏩ Ανδρέας Ζαμπούκας: συνεργάτης στο γραφείο αντιπροέδρου της κυβέρνησης
Κλασική ρουσφετολογία για την επιβράβευση της προπαγάνδας.
Συμπέρασμα
Ο Μαυρίδης εισέπραξε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από κράτος και τράπεζες, ενώ οι άνθρωποί του βολεύτηκαν σε καίριες θέσεις.
Αυτό δεν λέγεται δημοσιογραφία. Λέγεται προπαγάνδα, επ’ αμοιβή.
Υ.Γ: Παρά τα εκατομμύρια που τσέπωσε, δεν υπάρχει ούτε ένα δημόσιο στοιχείο για τους ισολογισμούς, τα κέρδη ή τις ζημιές της εταιρείας του.
Χαμηλή διαφάνεια, μηδενική λογοδοσία. Παίρνουν λεφτά με το τσουβάλι, δίνουν λογαριασμό μόνο στους δικούς τους.
Όταν τα «φιλικά» ΜΜΕ ευημερούν με δημόσιο χρήμα και κρύβουν τα βιβλία τους, η «ενημέρωση» δεν είναι ενημέρωση.
Είναι ξέπλυμα.
Υ.Γ2 : Το ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ θα προσπαθήσει να συγκεντρώσει κάποια λεφτά για να κάνουμε επανασχεδιασμό της ιστοσελίδας μας. Αν υπάρχει κάποιος σύντροφος/ισα που εργάζεται σε σχετική εταιρεία ας μας ενημερώσει..





Αφήστε μια απάντηση