2 Φλεβάρη 1943: Οι ναζιστικές ορδές παραδίνονται στο Στάλινγκραντ! Οι αλαζόνες “άριοι” εγκληματίες ηττώνται κατά κράτος από τους Σοβιετικούς στρατιώτες, αυτούς που υποτίμησαν τόσο πολύ. Η αφρόκρεμα του ναζιστικού στρατού, η 6η Στρατιά του Στρατάρχη Φον Πάουλους είναι πια ένα άθλιο τσούρμο δεκάδων χιλιάδων αιχμαλώτων, που περιμένει λίγο φαΐ και έλεος από κείνους που προσπάθησε να σκλαβώσει, να καταστρέψει, να σβήσει από προσώπου Γης!

Στην αρχή της μάχης, 17 Ιουλίου 1942, οι απάνθρωποι εισβολείς έχουν πλήρη υλική υπεροχή. 270.000 στρατιώτες έναντι 187.000 Σοβιετικών,
500 Γερμανικά άρματα έναντι 400 του Κόκκινου Στρατού,
υπεροχή σε πυροβολικό και τριπλάσια αεροπορία (1.216 αεροπλάνα έναντι μόλις 454)!

Όμως οι Ρώσοι αμύνονται σθεναρά. Οι ήρωες κερδίζουν χρόνο. Πέφτουν ζωσμένοι με εκρηκτικά πάνω στα εχθρικά άρματα, κάνουν οχυρό κάθε δρόμο, κτήριο, ακόμα και κάθε δωμάτιο! Οι μάχες είναι σκληρές.
Από την πόλη δεν μένει τίποτα, παρά μόνο ερείπια και οι ηρωικοί υπερασπιστές της. Τα εργοστάσια όμως λειτουργούν και ανεφοδιάζουν άμεσα τους αμυνόμενους, με πυροβόλα και πυρομαχικά, τα οποία δεν προλαβαίνουν καν να βάψουν!

Είναι σίγουρα μάχη με το χρόνο. Αλλά και της θέλησης! Της θέλησης για Ελευθερία απέναντι στην υποταγή, το φόβο και το μίσος.
“Σύντροφοι! Δεν υπάρχει για μας Γη πίσω από το Βόλγα!” Η κρίσιμη ώρα έφτασε.

Το “εσωτερικό μέτωπο” δίνει τελικά το θρίαμβο σε όλα τα μέτωπα. Οι Σοβιετικοί μέρα με τη μέρα γίνονται πιο ισχυροί, ενώ οι ναζί αποδυναμώνονται συνέχεια. Οι συσχετισμοί αλλάζουν σιγά σιγά, έτσι ο Κόκκινος Στρατός έχοντας πια και υλική υπεροχή εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο τρόπο το λάθος του Χίτλερ να εισβάλλει στην ΕΣΣΔ.

Στις 19 Νοεμβρίου 1942, οι Κομμουνιστές εκδηλώνουν σφοδρή αντεπίθεση με την κωδική ονομασία “Ουρανός”. Οι Σοβιετικοί διαλύουν τα πλευρά της 6ης Στρατιάς και την κυκλώνουν στο Στάλινγκραντ! Οι φονιάδες ναζί από πολιορκητές γίνονται πολιορκημένοι!

Μια προσπάθεια του πιο πονηρού στρατηγού τους, του εγκληματία πολέμου Μάνσταϊν, να σπάσει τον κλοιό αποτυχαίνει. Η “χειμερινή θύελλα”, όπως βαφτίστηκε η επιχείρηση που εξαπέλυσαν οι ναζί στις 12 Δεκέμβρη του 1942, για να απεγκλωβίσουν την 6η Στρατιά, ήταν καταστροφή για τη Βέρμαχτ και το Χίτλερ.

Ο Πάουλους όλο αυτό τον καιρό εκλιπαρούσε για υποχώρηση. Ο Χίτλερ αρνείται, σφραγίζοντας τη μοίρα του Στρατάρχη και εκατοντάδων χιλιάδων Γερμανών αξιωματικών και φαντάρων. Οι ναζί συνολικά θα χάσουν πάνω από 800.000 άντρες, ενώ οι αιχμάλωτοι ξεπέρασαν τις 91.000!

Κάποιοι από αυτούς μεταφέρονται στη Μόσχα και “παρελαύνουν” υπό το βλέμμα του Σοβιετικού πλήθους, το οποίο τους αποδοκιμάζει. Το ηθικό των Γερμανών είναι πλέον στα τάρταρα.
Επίσης η τακτική κατάσταση που διαμορφώθηκε την επομένη ήταν πολύ κρίσιμη για τον Άξονα.

Οι ναζί αναγκάστηκαν σε πλήρη υποχώρηση όσον αφορά τις δυνάμεις που βρίσκονταν Νότια του Στάλινγκραντ και κινδύνευαν με νέα περικύκλωση κι αφανισμό. Ο Καύκασος εγκαταλείπεται λίγο μετά και μαζί η τελευταία ευκαιρία του Χίτλερ για παράταση του πολέμου.

Οι Γερμανοί έχουν χάσει ουσιαστικά τον πόλεμο. Η Μάχη του Στάλινγκραντ, λαμπρό αποτέλεσμα της οξύνοιας της ηγεσίας, της επιμονής των εργατών και του ηρωισμού των στρατιωτών της Σοβιετικής Ένωσης τελείωσε επίσημα στις 2 Φλεβάρη του 1943.

Ουσιαστικά όμως τελειώνει με την αυτοκτονία του παράφρονα εγκληματία Αδόλφου Χίτλερ, την ύψωση της Κόκκινης Σημαίας με το Σφυροδρέπανο στο Ράιχσταγκ, την κατάληψη του Βερολίνου και την παράδοση του εχθρού άνευ όρων.

Κάθε φορά που ένα ναζιστικό παράσιτο θα ονειρεύεται επιστροφή για να “τρέμει η Γη”, θα του θυμίζουμε πως έτρεμαν από το κρύο και την πείνα οι στρατιώτες του Πάουλους και του Χίτλερ…

Γράφει ο mitsos175