Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Η αστική δικαστική εξουσία -επιτρέψτε μου τον όρο δικαιοσύνη να μην τον χρησιμοποιώ διότι αποδίδει μια ηθική και ιδεαλιστική έννοια σε μια εξουσία που είναι η πιο σκληρή και η πιο αυταρχική από όλες και κανείς δεν την ψηφίζει και κανείς δεν μπορεί να την ανακαλέσει- δεν είναι τυφλή. Βλέπει πάρα πολύ καλά με το οπτικό πεδίο στραμμένο στην εξυπηρέτηση των ταξικών συμφερόντων της καθεστηκυίας τάξης της οποίας αποτελεί μέρος της, στην οποία είναι εντεταλμένη για να υπηρετεί τα συμφέροντα.

Κώστας Παπαδάκης – δικηγόρος

Διαβάζοντας το κείμενο του Κώστα Παπαδάκη, το οποίο έχει σχέση με την πρόσφατη δικαστική ετυμηγορία για την υπόθεση των Αμπελοκήπων που δημιουργήθηκαν κάποιες σκέψεις και είπα να τις μοιραστώ μαζί σας.

Θα ξεφύγω από την συγκεκριμένη δικαστική απόφαση και θα κάνω γενικότερες τηλεγραφικές αναφορές σ’ αυτό που ονομάζουμε απόδοση αστικής δικαιοσύνης.

“Ποινικοποιήθηκαν και τιμωρήθηκαν αυστηρά αυτά που δεν έπρεπε, δηλαδή προθέσεις, φρονήματα και προσωπικές σχέσεις, η πολιτική ευθύνη υποκατέστησε την ποινική και οι ενδείξεις υποκατέστησαν τις αποδείξεις“, υπογραμμίζει .ο σύντροφος νομικός και αναφέρεται στο ότι η δικαστική έδρα τιμώρησε με 19 χρόνια στην Μαριάννα Μανουρά για μια έκρηξη που τα μοναδικά θύματα ήταν ο νεκρός σύντροφός της Κυριάκος Ξυμητήρης και η ίδια ως τραυματίας, καθώς και ότι το ίδιο δικαστήριο έριξε 8 χρόνια στη Δήμητρα Ζαραφέτα με ένα νεφελώδεις σκεπτικό ότι είχε ενεργό ρόλο στην προετοιμασία και υποστήριξη της δραστηριότητας που οδήγησε στην έκρηξη.

Οι ίδιοι οι λειρουργοί της Θέμιδας που μοιράζουν σαν τα στραγάλια τα χρόνια φυλάκισης σε άτομα που θεωρούν ότι αμφισβητούν ένοπλα το καθεστώς είαι τα ίδιαάτομα που απάλλαξαν τον Γιάννο Παπαντωνίου από την κατηγορία του μιζαδόρου αποδεχόμενη ότι τα 2,5 εκατ που είχαν βρεθεί στην κατοχή του δεν ήταν από μίζα αλλά του τα έστειλε κάποια θεία του απ’ την Νιγηρία!!! Είναι τα ίδια πρόσωπα που έδειξαν την ίδια κατανόηση στοςυ ισχυρισμούς πρωτοκλασάτων “παιδιών” του συσήματος που βρέθηκαν υπόδικα για λαμογιές.

Είναι τα ίδια αξιοσέβαστα άτομα που συνέβαλαν ώστε ο “κ” “αδιευκρίνιστα ποσά“, να ξεμπερδέψει με τις δικαστικές του περιπέτειες, με ένα σκεπτικό πρωτοφανές για τα δικαστικά χρονικά, -το οποίο πιθανολογεί ότι “είναι άτομο χαρακτηριστικής κουφότητας και δεν αντιλαμβάνεται τι πράττει και γιατί το πράττει”, για την εμπλοκή του στο σκάνδαλο της Novartis.

Ανήκουν στην ίδια κάστα με τους δικαστικούς λειτουργούς που δικάζουν σε αδιανόητες πονές κάποιους νεολαίους γιατί τοποθέτησαν μερικές στρακαστρούκες. Είναι αυτοί που απονένουν “δικαιοσύνη” αθωώνοντας τους  μπάτσους βασανιστές της οικογένειας Ινδαρέ, και οδηγούν να δικαστούν τα ίδια τα θύματα της αστυνομικής βίας.  Που με την «βούλα» τους να επικυρώνει κάθε πράξη για την καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας προς το συμφέρον μιας δράκας ντόπιων και ξένων πλουτοκρατών.

Που το “καθήκον” τους, τους  επιβάλλει πάντα να δείχνουν  “κατανόηση”  στους εγκληματίες με τα “λευκά κολάρα”, σε δολοφόνους μπάτσους και σε εγκληματίες χρυσαυγίτες;

Και φυσικά να ρίχνουν στα πούπουλα ή να αποδίδουν εντελώς πεντακαθαρίδηδες  τους στυλοβάτες του συστήματος αν βρεθούν μπερδεμένοι σε λαμογιές. Τι να πρωτοθημυθούμε τα τελευταία χρόνια; Χρηματιστήριο, Βατοπέδι,  Ζήμενς, “ιερή” Μ.Κ.Ο «Αλληλεγγύη», σκάνδαλο του “κομιστή” Θέμου Αναστασιάδη, υπόθεση «Ερρίκος Ντυνάν» -Ανδρέας Μαρτίνης κλπ.

Κι αν δεν αρκούν αυτά τα παραδείγματα, να προσθέσουμε και τις περιπτώσεις των πρώην υπουργών  Παπακωνσταντίνου, Παπαντωνίου,  Μαντέλη, την ιστορία του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης, Β. Παπαγεωργίου. Ο τύπος καταδικάστηκε πρωτόδικα σε ισόβια την υπεξαίρεση – μαμούθ που είχε γίνει απ’ τα ταμεία του δήμου ύψους 51,4 εκατ. ευρώ. Μετά από μόλις 2,5 χρόνια φυλακή, παρουσιάζοντας μια ιατρική πιστοποίηση σύμφωνα με την οποία έχει αναπηρία μεγαλύτερη του 67% βρέθηκε σπίτι.
Τελικά μετά από αλλεπάλληλες δίκες, τον Απρίλη του 2019, καταδικάστηκε αμετάκλητα σε φυλάκιση τριών ετών, για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, εξαγόρασε την ποινή του προς τρία ευρώ την μέρα και όλα “μέλι γάλα” γι’ αυτό το νεοδημοκρατικό στέλεχος.

Και φυσικά η “συνείδησή” των δικαστών τους επιβάλλει, όταν δεν μπορούν να αποδώσουν  πεντακαθαρήδηδες στην κοινωνία άτομα της “καλής κοινωνίας“, λόγω του ότι είναι  καραμπινάτες  οι λαμογιές που έχουν κάνει, να “καθαρίζουν” τα “δικά τους παιδιά” με το κόλπο της “αναστολής”.

Μεγάλη φάμπρικα αυτή και απόλυτα αποτελεσματική. Κάνεις την  μεγαλύτερη απατεωνιά και δεν κάθεσαι ούτε μέρα στην στενή.

Τι να πρωτοθυμηθούμε απ’ τα αποτελέσματα αυτής της “μηχανής“;

Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Ανθόπουλος  τοκογλύφος κατά επάγγελμα δικάζεται 15 χρόνια φυλακή, με αναστολή.

Θωμάς Λιακουνάκος και Ηλίας Αρκουμανέας, για το σκάνδαλο προμήθειας του ηλεκτρονικού συστήματος Sonak στο στρατό ξηράς εισπράττουν ποινή κάθειρξης 16 ετών με αναστολή.

Ο πρώην βουλευτής Πέτρος Μαντούβαλος για τη συμμετοχή του στο παραδικαστικό κύκλωμα δικάζεται 13 χρόνια φυλακή κι αυτός με  αναστολή και ο κατάλογος αυτός δεν έχει τελειωμό.

Εδώ να μην παραλείψουμε να τονίσουμε ότι η “συνείδηση” των  δικαστών τους επιβάλλει να δείχνουν απέραντη “κατανόηση” στους συναδέλφους τους, ακόμα και όταν αυτοί είναι απεχθείς εγκληματίες.

Δεν θα κάνουμε αναφορές στο που κατέληγαν οι αποκαλύψεις που έγιναν για τα παραδικαστικά κυκλώματα. (Και σημειωτέον, όσα σχετικά περιστατικά έρχονται στην δημοσιότητα δεν είναι παρά  σταγόνα  στον ωκεανό).

Δυο επισημάνσεις μόνο. Αποκαλύπτονται περιπτώσεις που δεν αφήνουν σε κανέναν αμφιβολία για το μέγεθος διαφθοράς που υπάρχει στους  δικαστικούς κύκλους. 

Οι δικαστές όμως, που υποτίθεται ότι τις ελέγχουν, βγάζουν προκλητικότατες αποφάσεις και  απαλλάσσουν εκ των προτέρων τους συναδέλφους τους. (Κάτι ανάλογο που συμβαίνει και με το τμήμα “Εσωτερικών Υποθέσεων” της ΕΛΑΣ. Οπως λέει και η λαϊκή ρήση: “κόρακας, κοράκου μάτι δεν βγάζει”).