Γράφει ο Νίκος από Βόλο
Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, την είδηση για τις διαλέξεις του νέου ειδήμονος στις αίθουσες του Χάρβαρντ Γιουνιβέρσιτι τη διαβάσαμε στον Τύπο πριν από λίγες μέρες (βλ. π χ. στην εφημερίδα “των Συντακτών“), νομίζω όμως ότι δεν σχολιάστηκε δεόντως! Κι όμως, αν τη διαβάσει κάποιος με προσοχή είναι από εκείνες τις ειδήσεις που φτάνουν και περισσεύουν για να γελάσει επιτέλους το φυλλοκάρδι κάθε πικραμένου τίμιου ανθρώπου της Δουλειάς και του Αγώνα.
Νομίζω λοιπόν ότι δεν πρέπει να χάσουμε μια τέτοια ευκαιρία με ένα τέτοιο …κελεπούρι! Όλο δικό σας λοιπόν το παρακάτω σχόλιο σχετικά με το νέο… Δόκτορα “Πολιτικών Επιστημών” του Χάρβαρντ. Με πολλούς χαιρετισμούς κι ευχές για Ανάσταση κι Επανάσταση των Λαών, όλης της Γης!:
Έμαθε τώρα τ’ αγγλικά,/απέκτησε και… προφορά/ κι αφού δεν έχει άλλη δουλειά/-κι αντί να … πλένει πιατικά/ στης Μπέτυς την κουζίνα-,/ ξεκίνησε για Αμερική,/ όπου οι αστοί πολιτικοί/ μια ολάκερη …ντουζίνα,/ όταν “ξεμείνουν” τελικά/ και πια δεν έχει …”άλλη φορά “/ κουτάλα ή… ευκαιρία,/ζητούν να βρουν καμιά …αρπαχτή,/έστω κι αν είν’ προσωρινή/μέσα στη συγκυρία!/ Έτσι και τούτος ο… λειψός,/ αφού ούτε πια πρωθυπουργός , /μα ουδέ και κομματαρχηγός,/ απόμεινε στο ράφι,/ είπε να ψάξει και να βρει/ τρύπα καμιά για να χωθεί/ -κι αφού τα οικονομήσει/κι αφού διαβούνε πια οι καιροί,/ το … παρελθόν σαν ξεχασθεί/ ξωπίσω να γυρίσει,/ κραδαίνοντας “περγαμηνές”/ προπάντων δ’… “Ακαδημεικές”/ κι έτσι να ορθοποδήσει…/ Έμαθε πως ζητούν… βοηθούς/ επίκουρους- περαστικούς/ στο… Χάρβαρντ για διαλέξεις/κι έσπευσε τότε αυτός εκεί/ με …. πείρα πρωθυπουργική/ να ξεφουρνίσει… λέξεις!/ Λόγια μεγάλα και τρανά/ -όλα τους κούφια, απατηλά/ που όμως θε’ να χαϊδέψουν/κι αφτιά, μα κι ένστικτα πολλά/νιών … μπουρζουάδων κι …ικανά/ για να τους “συμβουλέψουν”/ πώς τους λαούς να ξεγελούν,/ πώς τους φτωχούς να εξαπατούν,/ προτού να τους… αρμέξουν!/ Κι οι διαλέξεις του αυτές/ άρεσαν τόσο,τελικά,/ στο διεθνές …σινάφι/όλων των εκμεταλλευτών,/ των μαύρων των λαογδαρτών, / που ετούτο το… πιλάφι/ εγράφη -και τα …”πρακτικά”/ κυκλοφορήσαν “ειδικά”/ σ’ όλα της γης τα πλάτη!/ Προπάντων δε στου “Ελλαδιστάν”/ στα Μού-Μού-Έ τα …τραγικά/ βρήκαν μια κάποια … θέση,/ προτού να γίνουν όλ’ αυτά/ το υπόδειγμα π’ αρέσει /ακόμη και στου … Πακιστάν/ τον κάθε αστό ή μαχαραγιά…/ πολιτικό μπαμπέση!…/ Ο “σκώρος” τούτος δηλαδή, /ο απατεώνας με …ολκή/βγήκε απ’ τη … ναφθαλίνη/ και βγάζει γέλιο πια επειδή,/ κει που ‘χε χάσει ως και … βρακί,/ γυρεύει… βαζελίνη!!!/ Άιντε, βρε Τσίπρα, να χαρείς,/ άιντε να πας ξανά να βρεις/ στο Χάρβαρντ… διαλέξεις/- κει που σου λέν’: “Εσύ ό,τι πεις,/ό,τι δηλώσεις, μη ντραπείς!”/ (φιγούρα, ψέμα οι λέξεις…)./ Μη μας σκοτίζεις άλλο πια/-εμείς σε μάθαμε καλά,/ σε ξέρουμε κι εσένα…/ Γιατί αν σε πουν.. “αριστερό” / – που ήσουν στον άνεμο φτερό -/ ‘μένα ας με πουν… “Κανένα”!!!…
Αφήστε μια απάντηση