19-20 Φεβρουαρίου  λαμβάνει χώρα η τελευταία πράξη του πραξικοπήματος στην Ουκρανία όπου ανατρέπεται από ακροδεξιούς ο πρώην πρωθυπουργός της Γιανουκόβιτς ο οποίος για τους πραξικοπηματίες στεκόταν εμπόδιο στις προοπτική ένταξης της Ουκρανίας στην Ε.Ε. Ελεύθεροι σκοπευτές (άγνωστο για λογαριασμό ποιου) πυροβολούν στο πλήθος καθώς και προς την πλευρά της αστυνομίας με απολογισμό πάνω από 100 νεκρούς.

26 Φεβρουαρίου σχηματίζεται με την έγκριση των ηγετών του πραξικοπήματος η φασιστική μεταβατική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Γιάτσενιουκ. Στην κορυφή της πολιτικής του ατζέντας βρίσκεται η πάταξη με κάθε τρόπο του «Αντι-Μειντάν» κινήματος που ξεσπάει κυρίως στην Ανατολική Ουκρανία (κυρίως από Ρώσους) αλλά και σε άλλα μέρη της χώρας με την πριμοδότηση μεταξύ άλλων του Δεξιού Τομέα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο πραξικόπημα.

Μάρτης-Απρίλης πογκρόμ κατά των Ρώσων και των αντιφασιστών λαμβάνουν χώρα σχεδόν καθημερινά σε πόλεις την Ανατολικής Ουκρανίας όπου οι Ουκρανοί είναι πλειοψηφία. Σε πόλεις όπου είναι πλειοψηφία οι Ρώσοι τα δημόσια κτήρια έχουν περάσει υπό τον έλεγχό τους και ζητάνε δημοψήφισμα ώστε να αποσχιστούν από την Ουκρανία μη αναγνωρίζοντας την νέα φασιστική κυβέρνηση η οποία κατάργησε την Ρώσικη γλώσσα και ουσιαστικά όλος ο ρωσόφωνος πληθυσμός τελεί υπό διωγμό.

2 Μάη 2014 Στην Οδησσό στην πλατεία Κουλίκοβο λαμβάνει μέρος αντιφασιστική συγκέντρωση. Κάποια χιλιόμετρα πιο μακριά λαμβάνει μέρος συγκέντρωση υποστηρικτών του Μειντάν η οποία πλαισιώνεται κάποια στιγμή από 200 παρακρατικούς του Δεξιού Τομέα από το Κίεβο και όλοι μαζί αποφασίζουν να κινηθούν προς το Σπίτι των Συνδικάτων όπου πραγματοποιούνταν η αντιφασιστική συγκέντρωση. Έπειτα από την επίθεση που πραγματοποιήθηκε από τους παρακρατικούς φασίστες έχασαν τη ζωή τους 48 πολίτες.

Μέχρι και σήμερα έχουμε γίνει θεατές της ωμής επέμβασης του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού στην Ουκρανία και τον εξοπλισμό νεοναζιστικών ταγμάτων εφόδου τα οποία αποτελούν παραστρατιωτικό παρακλάδι της ακροδεξιάς κυβέρνησης της Δυτικής Ουκρανίας. Μιας επέμβασης που στην δεδομένη συγκυρία λαμβάνει χαρακτήρα, ξανά, ολοκληρωτικής περικύκλωσης του λαού της Ανατολικής Ουκρανίας από τις δυνάμεις του ευρωατλανικού Ιμπεριαλισμού και των κρατικών και παρακρατικών ταγμάτων εφόδου της Δυτικής Ουκρανίας. 

Η οργή για κάθε αγωνιζόμενο, προοδευτικό και αντιφασίστα μεγάλωσε και μεγαλώνει με τις δολοφονίες στο Σπίτι των Συνδικάτων, με τις δολοφονίες των αγωνιστών του αντιφασιστικού αγώνα του λαού της Ανατολικής Ουκρανίας που αντικατέστησαν την κριτική στα όπλα με την κριτική των όπλων αγωνιζόμενοι ενάντια στην ολιγαρχία, τον ιμπεριαλισμό και τον φασισμό.

 Αναλύοντας την ένοπλη λαϊκή μετωπική αντιφασιστική εποποιία του λαού της Ανατολικής Ουκρανίας πριμοδοτούμε την αντίληψη αυτή που βρίσκεται πιο κοντά στην δικιά μας, των οργανώσεων που χέρι-χέρι με τον αντιφασιστικό και αντι ιμπεριαλιστικό αγώνα πριμοδοτούν τις αντι ολιγαρχικές και αντικαπιταλιστικές διεκδικήσεις αποσυνδεδεμένες από τον ξένο παράγοντα, στον άξονα της πραγματικής ανεξαρτησίας του αγώνα τους. Αυτή η θέση μας δεν δημιουργεί, ωστόσο, άλλες αποστάσεις απέναντι σε οποιονδήποτε αντιπαρατίθεται έμπρακτα και υλικά απέναντι στον ιμπεριαλισμό και την φασιστική κυβέρνηση της Δυτικής Ουκρανίας.

ΝΑ ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ
ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ
ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ-ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ – ΟΙ ΛΑΟΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ

Πηγή: Από την σπίθα στην φλόγα