Ιστορική στιγμή για το εργατικό κίνημα και ταυτόχρονα ηχηρό χαστούκι στον κυβερνητικό – εργοδοτικό συνδικαλισμό αποτέλεσε το αποτέλεσμα του 39ου Συνεδρίου της ΑΔΕΔΥ. Για πρώτη φορά στα 100 χρόνια ζωής της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης, η ΔΑΣ αναδείχθηκε πρώτη δύναμη, γκρεμίζοντας από την κορυφή τη ΔΑΚΕ και ανατρέποντας παγιωμένους συσχετισμούς δεκαετιών.
Η παράταξη του ΚΚΕ κατέγραψε θεαματική άνοδο σε ψήφους, ποσοστά και έδρες, εκφράζοντας την αγανάκτηση, την οργή αλλά και την ανάγκη χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων για έναν συνδικαλισμό που δεν θα λειτουργεί ως προέκταση της εκάστοτε κυβέρνησης. Η ΔΑΚΕ, βασικός πυλώνας της συναίνεσης, της υποταγής και της νομιμοποίησης αντιλαϊκών πολιτικών, πλήρωσε τον ρόλο της.
Η εξέλιξη αυτή δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι το αποτέλεσμα της συστηματικής υπονόμευσης των εργατικών δικαιωμάτων, των μισθών πείνας, της ακρίβειας που τσακίζει τα λαϊκά νοικοκυριά, της διάλυσης της Υγείας και της Παιδείας, αλλά και της στάσης των κυρίαρχων συνδικαλιστικών παρατάξεων που επί χρόνια μετέτρεπαν την ΑΔΕΔΥ σε μηχανισμό εκτόνωσης και όχι οργάνωσης των αγώνων.
Οι εργαζόμενοι γύρισαν την πλάτη στον συνδικαλισμό των «κοινωνικών διαλόγων», των κλειστών γραφείων και των άσφαιρων ανακοινώσεων. Απάντησαν πολιτικά, ενισχύοντας τη μόνη δύναμη που μιλά καθαρά για σύγκρουση με την πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ, για ταξικό προσανατολισμό, για αγώνες με στόχο και συνέχεια.
Η πρωτιά της ΔΑΣ αποτελεί ρήγμα στο μπλοκ της συναίνεσης και ταυτόχρονα ελπιδοφόρο μήνυμα για όλο το εργατικό κίνημα. Δείχνει ότι οι συσχετισμοί δεν είναι αιώνιοι και ότι μπορούν να αλλάξουν όταν οι εργαζόμενοι εμπιστεύονται τη δική τους δύναμη και όχι τους «σωτήρες» των υπουργικών γραφείων.
Ταυτόχρονα, το αποτέλεσμα φορτώνει με μεγάλες ευθύνες. Η ενίσχυση της ΔΑΣ πρέπει να μεταφραστεί σε πραγματική αναζωογόνηση της δράσης της ΑΔΕΔΥ, σε στήριξη των πρωτοβάθμιων σωματείων, σε οργάνωση μαχητικών αγώνων, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς αυταπάτες. Ο πήχης μπήκε ψηλά – και θα κριθεί στην πράξη.
Σε μια περίοδο που το σύστημα αναζητά σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς, το 39ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα:
Ο φόβος αλλάζει στρατόπεδο. Και ο εργατικός συνδικαλισμός μπορεί να ξαναγίνει επικίνδυνος.
Αναλυτικό ρεπορτάζ στην ιστοσελίδα 902
Γράφεται «Σε μια περίοδο που το σύστημα αναζητά σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς, το 39ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα:
Ο φόβος αλλάζει στρατόπεδο. Και ο εργατικός συνδικαλισμός μπορεί να ξαναγίνει επικίνδυνος.»
Είμαι σίγουρος πως αν είχατε παρακολουθήσει τις εργασίες του συνεδρίου της ΑΔΕΔΥ δεν θα γράφατε τίποτα από τα παραπάνω.
Μακάρι να ίσχυε το 1 στο εκατομμύριο από όσα αφήνεται να εννοηθεί για τις εξελίξεις στην ΑΔΕΔΥ.
Αλώστε χρόνια τώρα το ΠΑΜΕ είναι πρώτη δύναμη και πλειοψηφία στους οικοδόμους.
Είναι πρώτη δύναμη στην ΔΟΕ ομοσπονδία των δασκάλων.
Πρώτη δύναμη στους γιατρούς.
Μήπως είδατε εσείς κάτι διαφορετικό σε αυτούς τους κλάδους.
Η ζωή είναι μπροστά μας και θα δείξει…
Μακάρι ξαναλέω, να διαψευστώ εγώ, πάρα πολύ θα το ήθελα.
Καιρός ήταν, και σε ανώτερα, καλή συνέχεια …