Ο νόμος του μητροπολίτη Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιου κυριάρχησε έναντι του κράτους δικαίου χτες στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου.

Η έδρα, χωρίς ενδοιασμό, σαν έτοιμη από καιρό, κήρυξε αθώο τον μητροπολίτη από την κατηγορία της δημόσιας υποκίνησης σε βία ή μίσος με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο για ομοφοβικό του κείμενο, στο οποίο αποκαλούσε «αποβράσματα» τους ομοφυλόφιλους, ισχυριζόταν ότι δεν είναι άνθρωποι, και παρακινούσε τους πιστούς να τους απομονώσουν και να τους φτύσουν.

Το χειρότερο όμως ήταν ότι ανέχτηκε, αν δεν επιδοκίμασε, την τακτική του μητροπολίτη και των συνηγόρων υπεράσπισης να μετατρέψουν το ίδιο το δικαστήριο σε θέατρο ακραίας και προκλητικής ρητορικής μίσους, όπου δικάστηκε ξανά όχι ο ρατσισμός και η βία, αλλά η ομοφυλοφιλία, και όπου καταδικάστηκε όχι ο φορέας ρατσιστικών και εμπρηστικών θέσεων, αλλά οι ενάγοντες, οκτώ εκπρόσωποι της ΛΟΑΤ κοινότητας.

Στην απολογία του, ο μητροπολίτης προσπάθησε να πείσει το δικαστήριο, και προφανώς το κατάφερε, πως οι επίμαχες εμπρηστικές φράσεις του κειμένου του αφορούσαν όχι τους ομοφυλόφιλους αλλά τους πολιτικούς που υποστήριξαν το σύμφωνο συμβίωσης, παρόλο που μόλις λίγες μέρες πριν είχε υποστηρίξει σε άλλο κείμενό του το ακριβώς αντίθετο, ότι οι προτροπές του αφορούσαν ακριβώς τους ομοφυλόφιλους.

Με αυτό το τέχνασμα, αισθάνθηκε στη συνέχεια ελεύθερος να ξεσπαθώσει κατά της Ιεραρχίας της Εκκλησίας, χαρακτηρίζοντας «προδότες της Ορθοδοξίας» άλλους ιεράρχες που εμφανίζονται με λόγο αγάπης προς τους ομοφυλόφιλους, όπως και κατά των κομμάτων και των πολιτικών που ψήφισαν το σύμφωνο συμβίωσης και φυσικά κατά της κυβέρνησης και των άθεων διοικούντων.

Και κορύφωσε τη δηλητηριώδη ρητορική του κατά της ομοφυλοφιλίας και κατά των αμετανόητων ομοφυλόφιλων, σημειώνοντας: «Το ‘‘φτύστε τους’’ είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε».

Εκλεισε μάλιστα το μάτι στο πολιτικό ακροατήριό του: «Αν παρόμοια φρασεολογία χρησιμοποιούσαν οι ναζί, τότε μπράβο».

Αλλωστε, από το έδρανο των συνηγόρων υπεράσπισης, παρακολουθούσε τη διαδικασία ο πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Μιχάλης Αρβανίτης.

Προκλητικοί συνήγοροι

«Το λεξιλόγιο του Αμβρόσιου είναι το λεξιλόγιο του Χίτλερ. Το συναντάμε σε καθεστώτα Αγιατολάχ», είχε προειδοποιήσει το δικαστήριο ο μάρτυρας της πολιτικής αγωγής καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος.

Σημείωσε πως η βία του κειμένου προέρχεται από τον τόνο του και από το γεγονός πως στερεί από τους ομοφυλόφιλους την ανθρώπινη ιδιότητα και πως, σύμφωνα με τη νομολογία, το δικαστήριο οφείλει να μην απομονώσει φράσεις αλλά να εξετάσει το κείμενο ως όλον.

«Στα διεθνή φόρα ντρέπονται για την Ελλάδα κάθε φορά που ακούγονται θέσεις ενός θρησκευτικού λειτουργού, όπως του μητροπολίτη Αμβρόσιου, ότι για παράδειγμα ο πολιτικός γάμος συνιστά πορνεία», υπογράμμισε ο διαπρεπής νομικός.

«Μόνο γι’ αυτά ντρέπονται», τον ρώτησε προκλητικά ο συνήγορος υπεράσπισης Βασίλης Οπλαντζάκης (συνήγορος υπεράσπισης στη δίκη της Χρυσής Αυγής).

«Ντρέπονται και για τους άλλους πελάτες σας», του απάντησε αποστομωτικά ο κ. Αλιβιζάτος.

Τη στρατηγική της πρόκλησης ακολούθησε ο άλλος συνήγορος υπεράσπισης Γιώργος Παπαϊωάννου, που απευθυνόταν στους ενάγοντες με αγοραίες εκφράσεις: «Αν σας πω ‘‘δεσποινίς μου’’, θα θιχτείτε;», «Δεν ξέρω αν είναι κύριοι ή κυρίες οι ενάγοντες», «Δεν συμβαδίζει με την αξιοπρέπεια η ομοφυλοφιλία», «Η φράση ‘‘αφήστε αυτά τα πούστικα’’ δεν λέγεται στην κοινωνία;».

Καινοφανείς για λειτουργό της δικαιοσύνης απόψεις ανέπτυξε στο δικαστήριο ο Γιώργος Μπέσκος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου.

«Aυτές είναι οι θέσεις της Εκκλησίας. Δεν δικαιούται να τις διατυπώνει ο δεσπότης;Γιατί δεν κάνετε μήνυση και στους ιερείς και τους ψάλτες;» ρωτούσε τους ενάγοντες. «Είναι νόμος της φύσης η ομοφυλοφιλία; Δεν είναι ψυχική διαταραχή; Είτε αρέσουν είτε δεν αρέσουν, αυτοί είναι οι ιεροί κανόνες. Είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι», σημείωσε στην αγόρευσή του.

Μάταια επιχείρησε να προειδοποιήσει την έδρα η συνήγορος της πολιτικής αγωγής Κλειώ Παπαπαντολέων. «Θα μετατραπείτε σε ιεροδικείο;», ρώτησε και υπογράμμισε ότι, αν είναι δικαίωμα του μητροπολίτη να έχει τις δικές του απόψεις με βάση τη δική του ερμηνεία της εκκλησιαστικής διδασκαλίας, είναι μονόδρομος για το δικαστήριο να τον καταδικάσει, όταν κηρύσσει τον κοινωνικό αποκλεισμό και εκθέτει τους ομοφυλόφιλους σε κίνδυνο για τη ζωή τους, τη σωματική τους ακεραιότητα και την ελευθερία τους.

Η τοπική κοινωνία

Ο ένας μετά τον άλλο, οι οκτώ από τους εννιά ενάγοντες που ήταν παρόντες στο δικαστήριο (ένας απουσίαζε στο εξωτερικό), προσπαθούσαν να απαντήσουν στις ερωτήσεις της έδρας και των συνηγόρων υπεράσπισης για τον φόβο και την κοινωνική απαξίωση που ένιωσαν ύστερα από το κείμενο του μητροπολίτη, όπως και για τις διακρίσεις και τον φόβο που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι στην εργασία τους, στον κοινωνικό τους περίγυρο ή στην οικογένειά τους.

Δεν εισακούστηκαν από την εισαγγελέα κ. Αργυροπούλου, που πρότεινε την απαλλαγή του κατηγορουμένου, και την πρόεδρο κ. Σταμάτη, που τον κήρυξε αθώο γύρω στις 8.30 το βράδυ, ύστερα από οκτώ ώρες ακροαματική διαδικασία.

Είναι πάντως παρήγορο ότι η μήνυση των εναγόντων συγκέντρωσε δεκάδες υποστηρικτές από την τοπική κοινωνία, που είχαν συγκεντρωθεί από το πρωί έξω από το δικαστήριο, φωνάζοντας με δυναμισμό συνθήματα κατά του ρατσισμού, του φασισμού και της ομοφοβίας.

Κι ήταν αρκετοί οι περαστικοί και οι πολίτες που παρακολουθούσαν από μικρή απόσταση, οι οποίοι αποδοκίμαζαν την εμπρηστική ρητορική του μητροπολίτη.

Ακόμη και μέσα από το πλήθος των ρασοφόρων και πιστών, που είχαν γεμίσει ασφυκτικά την αίθουσα, υπήρξαν κάποιοι που εξομολογούνταν κατ’ ιδίαν στους δημοσιογράφους ότι είναι απαράδεκτο το ύφος και το περιεχόμενο των λόγων του μητροπολίτη και ότι ήταν συγκινητικές οι καταθέσεις των εναγόντων, παρόλο που σημείωναν την ατολμία τους να εκφράσουν ανοιχτά κι επώνυμα αυτά που πιστεύουν.

Πηγή: Δημήτρης Αγγελίδης – “Efhmer;ida tvn Syntakt;vn”