Των Γ.Γ και mitsos175

Η ίδια η εισαγγελέας της έδρας, στην αγόρευσή της στη δίκη του Νίκου Ρωμανού, ήταν ξεκάθαρη: «Εγείρονται πολύ σοβαρές αμφιβολίες», ζητώντας την απαλλαγή του ίδιου και δύο ακόμη κατηγορουμένων. (Υποθέτουμε ότι αυτή θα είναι και η δικαστική ετυμηγορία της έδρας γιατί τέτοιο κατηγορητήριο μόνο σε έκτακτο στρατοδικείο θα μπορούσε να σταθεί)

Με αυτή τη φράση, κατέρρευσε στην πράξη το βασικό «αποδεικτικό» στοιχείο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε μια ολόκληρη κατηγορία και μια πολύμηνη προφυλάκιση.

Και εδώ προκύπτει ένα κρίσιμο –και αποκαλυπτικό– ζήτημα:

Για 18 ολόκληρους μήνες άνθρωποι κρατήθηκαν προφυλακισμένοι με βάση ένα σαθρό στοιχείο.
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών απέρριπτε επανειλημμένα τις αιτήσεις αποφυλάκισης – ακόμη και όταν εισαγγελικές προτάσεις έδειχναν προς ηπιότερα μέτρα, όπως περιοριστικούς όρους ή κατ’ οίκον περιορισμό με ηλεκτρονική επιτήρηση.

Ποιοι δικαστές όμως πήραν αυτές τις αποφάσεις;

Τυπικά, τα δικαστικά συμβούλια συγκροτούνται από τρεις δικαστές (πρόεδρο και δύο μέλη) και έναν εισαγγελέα, σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Τα ονόματά τους περιλαμβάνονται στο ίδιο το βούλευμα.

Στην πράξη όμως; Τα βουλεύματα αυτά δεν δημοσιοποιούνται στο σύνολό τους και δεν υπάρχει ουσιαστική δημόσια πρόσβαση στη σύνθεσή τους. Στον δημόσιο λόγο εμφανίζονται απλώς ως αποφάσεις ενός ανώνυμου «Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών».

Έτσι διαμορφώνεται μια θεσμική ανωνυμία.

Όχι τυχαία – αλλά ως μηχανισμός διάχυσης της ευθύνης κάποιων εγκληματικών δικαστικών αποφάσεων.

Οι δικαστές που υπογράφουν δεν είναι ορατοί.
Δεν εκτίθενται σε δημόσια κριτική.
Δεν λογοδοτούν για αποφάσεις που καθορίζουν ζωές.

Και έτσι προκύπτει το εξής:

👉 Ο κατηγορούμενος έχει όνομα, πρόσωπο και υφίσταται τις συνέπειες.
👉 Η απόφαση που τον κρατά 18 μήνες στη φυλακή είναι… ανώνυμη.

Για 18 μήνες: άδικη κράτηση, οικονομική εξάντληση, ψυχική φθορά, διαλυμένες ζωές.

Και στο τέλος; Το κατηγορητήριο καταρρέει ακόμη και στο επίπεδο της εισαγγελικής πρότασης.  

Αλλά:

• κανένας δικαστής δεν κατονομάζεται
• κανένας δεν ελέγχεται
• καμία ευθύνη δεν αποδίδεται

Ούτε για την προφυλάκιση που αποδείχθηκε αβάσιμη.
Ούτε για τις αποφάσεις που την επέβαλαν και την παρέτειναν.

Με άλλα λόγια: η “δικαιοσύνη” έχει πρόσωπο όταν τιμωρεί, αλλά γίνεται απρόσωπη όταν πρέπει να λογοδοτήσει.

Και έτσι, για μια ακόμη φορά, δεν υπάρχουν ένοχοι για το έγκλημα της αστυνομικοδικαστικής σκευωρίας σε βάρος νέων ανθρώπων.

____________________________________

Είναι αθώος γι αυτό τον δικάζουν.

Γράφει ο mitsos175

Ως και η εισαγγελέας ζήτησε την απαλλαγή του Νίκου Ρωμανού για την υπόθεση της έκρηξης στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων, «λόγω σοβαρότατων αμφιβολιών».

«Καμία από τις “ενδείξεις” που είχαν εμφανιστεί από την Αστυνομία δεν έγιναν αποδείξεις, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας».

Το ξέρουμε πως είναι αθώος ο Νίκος, γι’ αυτό ακριβώς δεν είμαστε αισιόδοξοι. Ο Ιησούς ήταν κι αυτός αθώος, αλλά σταυρώθηκε, ενώ ο Βαραββάς τη γλύτωσε.
Έχουμε πει τόσα για την αστική δικαστική εξουσία, για τους μπάτσους κλπ.

Στην προηγούμενη χούντα τι έκαναν νομίζετε; Κατηγορούσαν ανθρώπους που δεν πείραζαν κανένα κι άφηναν τους δικούς τους, που ήταν οι μεγαλύτεροι εγκληματίες να αλωνίζουν.
Σάπια κρέατα, δήθεν θαύματα, εγκλήματα κάθε είδους από τους χουντικούς και ξύλο φυλάκιση εξορία σε όσους… άκουγαν Θεοδωράκη!

Μη νομίσετε πως και τότε δεν υπήρχαν άνθρωποι με συνείδηση, αν και αστοί. Έβρισκαν όμως το μπελά τους, όπως πχ τον βρήκε η Τυχεροπούλου. Που αν δεν ήταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, θα την είχαν κλείσει μέσα ή ακόμα χειρότερα!

Οι αθώοι έχουν πρόβλημα. Ο Γεωργιανός που έφαγε το ξύλο να ομολογήσει ένα φόνο που δεν έκανε, ο Ινδιάνος, ο Ρωμανός, η Ηριάννα…

Το Νίκο δεν τον έπιασαν επειδή είχαν στοιχεία, αλλά επειδή έχουν κόμπλεξ. Τον έπιασαν γιατί το ήθελαν τα μπάσταρδα του Παπαδόπουλου, οι φασίστες ψηφοφόροι τους. Τον συνέλαβαν για επικοινωνιακούς λόγους.
Αν θα αθωωθεί; Κανονικά πρέπει, αλλά πολλά που δεν πρέπει γίνονται στη Μπανανία μας.

Όσο για τους ενόχους; Αυτοί κυβερνούν, την περνάνε ζωή και κότα. Από το Βορίδη ως το Μίχο, από τον Καραμανλή ως το Λιγνάδη! Κι αν ακόμη καταδικαστεί κανείς, θα πέσει στα μαλακά, ή λίγο μετά θα βγει έξω. Όπως βγήκαν οι χουντικοί, όπως βγήκε ο Καλαμπόκας…
Υπάρχει τουλάχιστον μια δικαστικός που είπε την αλήθεια. Τι να το κάνεις όμως;

Κυρία εισαγγελέα συγχαρητήρια για το θάρρος σας, μιας και για να πεις σήμερα την αλήθεια θέλει περισσότερο κουράγιο από το να πολεμάς, γιατί γίνεσαι αυτόματα στόχος των ομάδων αλητείας.

Πείτε μας όμως, οι μπάτσοι που είπαν ψέματα, που έσυραν αθώους στα δικαστήρια, που εξ αιτίας τους φυλακίστηκαν άνθρωποι, οι οποίοι δεν έκαναν κανένα κακό, αυτοί οι ψεύτες – μπάτσοι, θα τιμωρηθούν ή θα πάρουν προαγωγή;

Υπάρχουν έντιμοι, υπάρχουν θαρραλέοι, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν συνείδηση. Πολλοί, πάρα πολλοί. Είναι όμως το σύστημα που τους εμποδίζει, που βάζει πάνω τα καθάρματα, σαν το Λαζαρίδη, τον Άδωνι, το Μητσοτάκη.