Γράφει ο mitsos175
Ο Λένιν στο έργο του «Ο ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού», που γράφτηκε το 1916, αποκάλυψε ότι πηγή του ιμπεριαλισμού είναι η καπιταλιστική οικονομία. Σύμφωνα με το Λένιν ο ιμπεριαλισμός έχει πολύ ευρύτερη έννοια από αυτή που εννοούν πολλοί σήμερα.
Στο βιβλίο του ο Λένιν καταδικάζει τις απόψεις των οπορτουνιστών που αντιμετώπιζαν τον ιμπεριαλισμό ως πολιτική της άρχουσας τάξης και όχι ως βαθμίδα ανάπτυξης του καπιταλισμού, η οποία συνδέεται με την κυριαρχία του μονοπωλίου στην παραγωγή και τον ανταγωνισμό για το μοίρασμα των αγορών.
Επομένως – όπως το καταλαβαίνω εγώ – οποιοσδήποτε είναι καπιταλιστής, στηρίζει και τον ιμπεριαλισμό. Η διαφορά φυσικά είναι στον πλούτο, δηλαδή στη δύναμη του καθενός, είτε είναι άνθρωπος, είτε κράτος.
Έτσι οι ΗΠΑ θέλουν να κατακτήσουν όλο τον κόσμο, με την έννοια της οικονομικής εξάρτησης και εκμετάλλευσης, ενώ κράτη σαν την Μπανανία μας έχουν πολύ μικρότερους στόχους. Αν ήταν η Ελλάδα στη θέση των ΗΠΑ, θα είχε σκοπό το παγκόσμιο μονοπώλιο.
Να το πω με ένα παράδειγμα: Τα λιοντάρια τσακώνονται για τα πολλά, ενώ τα κοράκια για τα αποφάγια τους. Προσωπικά λοιπόν δε βλέπω οπορτουνισμό στο ΚΚΕ.
Γιατί στείλαμε στρατό στην Κορέα; Προφανώς γιατί είμαστε δούλοι και κάνουμε ό,τι μας λένε οι ΗΠΑ – Ευρωπαίοι. Αυτοί όμως, που στέλνουν στρατό, όπλα κλπ, από το 1919 έως σήμερα, το κάνουν γιατί είναι και ιμπεριαλιστές. Το λένε. «Με αυτά που κάνουμε ενισχύουμε τη θέση της χώρας!» Απατεώνες σίγουρα ή αδίστακτοι ηλίθιοι, όπως ο Βενιζέλος, αλλά κάποιοι από αυτούς παίζει να το πιστεύουν. Σίγουρα τους πιστεύουν οι ηλίθιοι που τους ψηφίζουν. Αυτοί είναι ιμπεριαλιστές. Ο Λένιν χαρακτηρίζει τα μικρότερα κράτη «μισοιμπεριαλιστικά» με την έννοια πως θέλουν κι αυτά επέκταση, αλλά δεν μπορούν.
Δες πχ τι γίνεται σήμερα με την ΑΟΖ. «Παράνομες» οι συμφωνίες της Τουρκίας με τη Λιβύη τη Συρία κλπ! Ρε μαλάκες δεξιοί, εσείς δεν αναγνωρίζετε τόσο την κυβέρνηση της Λιβύης, που υπέγραψε το μνημόνιο με την Τουρκία, όσο και τους τρομοκράτες της Συρίας; Τι μας λέτε λοιπόν; Αυτό το τραγελαφικό όμως είναι το αποτέλεσμα από τη μια μεριά του Ελληνικού ιμπεριαλισμού, που θέλει να κυριαρχήσει στην Α. Μεσόγειο εκμεταλλευόμενος το φυσικό πλούτο, από την άλλη της δουλοπρέπειας στους Αμερικάνους και Ευρωπαίους νταβάδες.
Σε ρωτάω, αν πεις στους ψηφοφόρους των αστικών συμμοριών «Ρε είστε κορόιδα, δεν πρόκειται να πάρετε εσείς τίποτα από την ΑΟΖ, αντίθετα θα πληρώνετε συνέχεια περισσότερα», τι θα σου πουν; Ηλίθιοι σίγουρα, αλλά και ιμπεριαλιστές με την έννοια πως ψηφίσουν, να κάνουμε τσαμπουκά για τα κέρδη ελαχίστων. Γι αυτό εύχομαι μη βρεθεί ποτέ τίποτα, γιατί οι μαλάκες είναι πάρα πολλοί.
Νίκο, να είσαι πάντα καλά, εκτιμώ πάρα πολύ τα όσα λες. Έχε υπόψη σου πως στα τόσα που λέω και γράφω μπορεί να μην εκφράζω πάντα αυτό ακριβώς που θέλω να πω. Φαντάσου λοιπόν ένα Κόμμα με πάνω από 100 χρόνια ιστορία. Μάλιστα ένα Κόμμα που πέρασε τόσα, που άντεξε σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Ας μην πιανόμαστε από μια φράση. Οι αγώνες του ΚΚΕ κατά του ιμπεριαλισμού είναι συνεχείς. Μακάρι οι επικριτές του να τα καταφέρουν καλύτερα.
Χρόνια πολλά και πάλι σε όλους τους συντρόφους, όπου κι αν βρίσκονται.
Σου στέλνω αγαπητέ Μήτσο, στον παρακάτω σύνδεσμο τη σχετική ανάλυση του Βασίλη του Λιόση, ενός από τους καλύτερους τους πιο έντιμους και τους πιο διεισδυτικούς μαρξιστές διανοουμένους της σημερινής Ελλάδας, για το θέμα του ιμπεριαλισμού και για τη θέση της Ελλάδας στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα:
https://www.kordatos.org/ellinikos-kapitalismos-imperialistikos-exartimenos/.
Μπορείς να αναζητήσεις και να διαβάσεις επίσης όλα τα σχετικά βιβλία που έγραψε ως τώρα ο συναγωνιστής Βασίλης Λιόσης για το ίδιο ζήτημα και την ιστορική πορεία του κομμουνιστικού κινήματος σε σχέση με τον ιμπεριαλισμό, το φασισμό και τα λαϊκά μέτωπα. Κυκλοφορούν απ’τις εκδόσεις ΚΨΜ. Αν σου γράφω στα σχόλια ότι το σημερινό “ΚΚΕ” δεν σώζεται πλέον με τίποτα εκ των ένδον, ένας πολύ βασικός λόγος γι’αυτό που ισχυρίζομαι είναι και
το ότι, ήδη από το 2012-13, έχουν φύγει από αυτό το κόμμα, εξαιτίας της κυρίαρχης γραμμής των Παπαρήγα-Μπέλλου-Μαΐλη-Γόντικα-Κουτσούμπα, όσοι πραγματικά αξιόλογοι άνθρωποι σαν το Βασίλη το Λιόση είχαν απομείνει ως τότε στις γραμμές του ως ηγετικά και προβεβλημένα στελέχη. Αποχωρώντας από κει μέσα σύντροφοι όπως αυτοί που συγκρότησαν τις συλλογικότητες της Νέας Σποράς, του Εργατικού Αγώνα και του Συλλόγου Κορδάτος, σύντροφοι της ποιότητας και της αξίας πχ. του Βασίλη του Λιόση, της Δώρας της Μόσχου, του Γεράσιμου του Αραβανή, του Δημήτρη του Καλτσώνη και πολλών άλλων, ο ηγετικός μηχανισμός του Περισσού έμεινε πλέον ασύδοτος , να αλωνίζει χωρίς πολιτικό αντίβαρο, να κάνει κυριολεκτικά το παιχνίδι του δίχως εσωκομματικές αντιρρήσεις, και φυσικά έδωσε έτσι στο εναπομείναν κόμμα τη φυσιογνωμία αυτή που κυριάρχησε εδώ και 12-13 χρόνια. Έφτιαξε και τα κομματικά συνέδρια και όλες τις πολιτικές πλατφόρμες στα μέτρα του με καταθλιπτικές πλέον ομοφωνίες των εναπομεινάντων. Και το δόγμα αυτού: όσο λιγότεροι, τόσο καλύτερα, γιατί ελέγχονται πλήρως! Εγώ προσωπικά, παρόλο που την ίδια περίπου εποχή και γθαωτιτς ίδιους περίπου λόγους, διέκοψα οριστικά κάθε επαφή με αυτή την ηγεσία και με τον κομματικό μηχανισμό της, δεν πέρασα ωστόσο στον Εργατικό Αγώνα ή στον “Σύλλογο Κορδάτος”, αλλά από τότε βρίσκομαι τοποθετημένος σε θέσεις που σαφώς διαφέρουν σε κάποια σημεία από τις απόψεις των παραπάνω συντρόφων – συναγωνιστών και των συλλογικοτήτων που σου ανέφερα. Εγώ δηλαδή έκτοτε πέρασα οριστικά στο χώρο των Μ-Λ. Στη γραμμή Λένιν – Στάλιν -Μάο. Τότε, στα 2012, γινόταν ήδη μια ελπιδοφόρα προσπάθεια σύγκλισης επιτέλους των υπαρχουσών οργανώσεων των κομμουνιστών μαρξιστών – λενινιστών, μια προσπάθεια που δυστυχώς διακόπηκε απότομα και χωρίς επαρκή αιτιολόγηση στα 2016, με βασική την ευθύνη του ΚΚΕμ-λ. Εγώ λοιπόν παρόλα αυτά εξακολουθώ να παλεύω έκτοτε για την ενοποίηση όλου αυτού του χώρου και για την ανασύσταση του πραγματικού ΚΚΕ πάνω στις βάσεις που σου έχω αναφέρει και σε αυτό και στα προηγούμενα σχόλια. Όλα τα γεαπτά μου, επιτυχημένα ή όχι ως κείμενα, εκεί αποβλέπουν. Στις τελευταίες διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις ευθέως κι ανοιχτά, μέσω του ηλεκτρονικού Τύπου, εγώ στήριξα -και στηρίζω και σήμερα- το Μ-Λ ΚΚΕ, που εξακολουθεί να αγωνίζεται στο δρόμο της μ-λ ενότητας. Ωστόσο,σε μένα προσωπικά και παρ’ όλες τις διαφορές, παραμένει πάντα πολύ μεγάλη η εκτίμησή μου στην αξία παλιών συντρόφων σαν το Βασίλη και σαν τη Δώρα που σου προανέφερα. Πέρα από τις όποιες διάφορες εκτιμήσεων, η κατάρτιση, το ήθος και η καθάρια σκέψη που διακρίνει τα έργα τους, εμένα μου δίνουν βάσιμες ελπίδες ότι σε μία πορεία θα “τα βρούμε” και θα μπορέσουμε να βαδίσουμε, ξανά αντάμα, στο σωστό δρόμο. Δυστυχώς δεν μπορώ να πω πλέον το ίδιο για κανένα απολύτως από τα γνωστά ηγετικά ή άλλα στελέχη που τώρα υποστηρίζουν τη γραμμή του Περισσού. Ούτε για τον Παφίλη, που κάποτε τον πρόβαλαν ως την εναλλακτική λύση στο χάλι που επικράτησε με τους Παπαρήγα και Σία (γιατί κι ο Παφίλης εξαρχής ταυτίστηκε απόλυτα μαζί τους) ούτε και για τον Μπογιόπουλο, που ενώ το 2013 φάνηκε να ανοίγει ένα ιδεολογικό μέτωπο στον Παιαρηγισμό-Κουτσουμπισμό, τελικά κι αυτός συμβιβάστηκε απολύτως μαζί του και έκτοτε αντιγράφει άκριτα όλα τα θέσφατά του, προφανώς φοβούμενος μη χάσει τη σιγουριά της στήριξης από μέρους του ακροατηρίου του οργανωμένου αυτού κομματικού μηχανισμού. Και ενώ το ξέρει πολύ καλά ο Μπογιόπουλος ότι αυτοί που έχουν “το λύειν και το δεσμείν” στον Περισσό, τον κρατάνε, διαρκώς και σκοπίμως, μακριά κι αλάργα από όλα τα κέντρα λήψης των αποφάσεων αυτού του κόμματος. Έτσι έχει η κατάσταση, ο καθένας μας τράβηξε πλέον το δρόμο που θεωρεί σωστότερο και τελικά η ίδια η ζωή θα μας κρίνει όλους. Ίσως οι εξελίξεις που έρχονται και τα διλήμματα που θα θέσουν οι πολύ άγριοι καιροί (οι οποίοι οσονούπω μάς ξημερώνουν) στο κομμουνιστικό κίνημα, στην εργατική τάξη και σε όλο το λαό, να βοηθήσουν ώστε να ξεκαθαρίσει έμπρακτα και με σιδερένια αναγκαιότητα “η ήρα από το σιτάρι”.
Κι ακόμα ένας σύνδεσμος για το ίδιο θέμα του ιμπεριαλισμού. Πρόσφατο σχετικά άρθρο της συναγωνίστριας Δώρας Μόσχου από την ιστοσελίδα του Εργατικού Αγώνα, απάντηση στον καθηγητή Μαργαρίτη: https://ergatikosagwnas.gr/2024/10/31/einai-i-ellada-imperialistiki-chora-ena-scholio-me-aformi-anartisi-tou-kathigiti-g-margariti/