«Δε μας τρομάζουν τα ερείπια. Πάντοτε ζούσαμε μέσα σε τρώγλες και θα τα καταφέρουμε για λίγο καιρό ακόμα. Αλλά μην ξεχνάτε ότι εμείς οι εργάτες, ξέρουμε επίσης και να χτίζουμε. Εμείς χτίσαμε όλα αυτά τα παλάτια και τα μέγαρα, εδώ, στην Αμερική και παντού. Και θα τα χτίσουμε ακόμα πιο όμορφα, γιατί εμείς θα κληρονομήσουμε τη Γη και γι’ αυτό να μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία. Η αστική τάξη λοιπόν, ας γκρεμίσει τον κόσμο της πριν αποχωρήσει οριστικά από το προσκήνιο της ιστορίας. Εμείς κουβαλάμε έναν καινούριο κόσμο, εδώ, στις καρδιές μας. Κι ο κόσμος αυτός μεγαλώνει κάθε στιγμή. Μεγαλώνει και τώρα, αυτή τη στιγμή που σας μιλάω…».
Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι
Ο Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι γεννήθηκε σαν σήμερα στις 14 Ιούλη του 1896 στο Λεόν, μια ορεινή περιοχή στην κεντρική βόρεια Ισπανία. Υπήρξε ένας από τους κύριους ηγέτες των αναρχικών δυνάμεων στην Βαρκελώνη κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου και βοήθησε στην οικοδόμηση ενός επαναστατικού στρατού με τον οποίο πολέμησε σε διαφορετικά μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Βαρκελώνης, της Σαραγόσα, και της Μαδρίτης βοηθώντας να οπλιστούν οι χωρικοί, παίζοντας κομβικό ρόλο στον αγώνα απέναντι στον φασισμό.
Ισως το πιο ολοκληρωμένο αφιέρωμα που έχει υπάρξει στο ελληνικό διαδίκτυο, είναι αυτό που παραθέτουμε, ανασύροντας το από το αρχείο μας. Είχε δημοσιευτεί τον Οκτώβρη του 2004 στην πολύ αξιόλογη ιστοσελίδα του Πολιτικού Καφενείου “Ο Μεγάλος Ανατολικός”, την οποία διαχειριζόταν ο σ. Παναγιώτης Βήχος, και η οποία μετά τον θάνατο του αγωνιστή μουσικοσυνθέτη έχει πάψει να λειτουργεί. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ
Ἀταξία
ΆΜΑ ΓΟΝΑΤΙΣΕΙΣ καὶ ψηλαφίσεις τὴν ἄγραφη ταφόπλακα, θὰ νοιώσεις μὲ τ’ ἀκροδάχυλά σου τὰ παιδικὰ γράμματα ποὺ ἔχει χαράξει κάποιος ἄγνωστος μὲ τὸ σουγιᾶ του στὴν πέτρα: «Ντουρούτι».
Τὰ φέρανε ἔτσι οἱ Μοῖρες κι ἔγινε ὁ Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι ἕνας σημαντικὸς ἄνδρας τοῦ καιροῦ του. Κάποιοι εἴπανε ὅτι τὸν σκοτώσανε σὰν τὸ λυσσασμένο σκυλὶ οἱ ἴδιοι του οἱ σύντροφοι. Πολλὰ εἰπώθηκαν, σὲ καιροὺς δυστοπικούς. Τί σημασία ἔχει· εἶναι εἰκόνισμα γιὰ τοὺς ρομαντικοὺς ὅλου τοῦ κόσμου ποὺ πιστεύουν στὴν ὑπέροχη οὐτοπία τῆς ἀταξίας. Ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τα μέσα – κι ἡ Ἱστορία μπορεῖ νὰ μὴ δίνει συχωροχάρτια, μ’ αὐτὸς ἔχει πάρει τὸ δικό του ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τῶν ἁπανταχοῦ Ἀναρχικῶν. Ἕνας σπουδαῖος Ἅγιος.
Δὲν δαφνοστεφανώνεται ὁ ὑπομονετικὸς· εἶναι ὁ παράτολμος ποὺ μνημονεύουν οἱ τροβαδοῦροι.