Σε μια χώρα που κυβερνάται με σιδερένια χέρια και βλέπει τους πολίτες της ως απειλή όταν τολμούν να υψώσουν φωνή αλληλεγγύης, δεν προκαλεί εντύπωση ότι ακόμα και οι διαδηλώσεις πλέον ποινικοποιούνται προληπτικά.

Η πρόσφατη ανακοίνωση του Συλλόγου Υπαλλήλων του Δήμου Ρόδου σχετικά με τη διαμαρτυρία που προγραμματίζεται τη Δευτέρα 28 Ιουλίου 2025, ενόψει της άφιξης του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου «Rits Crown», δεν είναι απλώς μια δήλωση. Είναι μια κραυγή αντίστασης απέναντι σε μια πολιτική που ποινικοποιεί την ηθική στάση και φιμώνει τη φωνή του λαού.

Η κινητοποίηση έχει ξεκάθαρο αντιπολεμικό και φιλειρηνικό χαρακτήρα. Δεν είναι τίποτε άλλο από μια ειρηνική διαμαρτυρία ενάντια στις σφαγές στη Γάζα και στην παρουσία πλοίων που σχετίζονται με το κράτος του Ισραήλ, του οποίου η κυβέρνηση έχει αιματοκυλήσει τον παλαιστινιακό λαό. Και όμως, αυτή η πρωτοβουλία αντιμετωπίζεται ήδη με απειλές.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, σε τηλεοπτική του δήλωση στο κανάλι Action24, δεν δίστασε να απειλήσει ανοιχτά ότι «θα ασκηθούν διώξεις» σε περίπτωση που υπάρξουν «παρόμοιοι διαδηλωτές όπως στη Σύρο». Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι το δικαίωμα στη διαμαρτυρία υπόκειται πλέον σε κρατική έγκριση, και όσοι το ασκούν ενδέχεται να βρεθούν κατηγορούμενοι.

Δεν μας λέει ο κ. Χρυσοχοΐδης ποια ακριβώς είναι η κατηγορία: Μήπως η «απείθεια»; Η «πρόκληση ταραχών» με πανό και σιωπηλές συγκεντρώσεις; Ή μήπως η ίδια η έννοια της αλληλεγγύης θεωρείται πλέον ποινικά κολάσιμη;

Η ουσία είναι μία: Η κυβέρνηση, μπροστά στο κύμα διεθνούς κατακραυγής κατά των εγκλημάτων στην Παλαιστίνη, δεν διστάζει να φιμώσει ακόμα και την παραμικρή ένδειξη αντίδρασης μέσα στη χώρα. Φοβάται τη λαϊκή φωνή γιατί ξέρει ότι είναι δίκαιη. Και γι’ αυτό την καταστέλλει.

Από τη Σύρο στη Ρόδο και σε κάθε γωνιά της χώρας, η κυβέρνηση επιχειρεί να χτίσει ένα τείχος σιωπής. Αλλά ξεχνά ότι αυτός ο λαός έχει μνήμη, έχει ήθος και έχει φωνή. Και δεν θα σωπάσει απέναντι στη βαρβαρότητα, είτε αυτή έρχεται με στολή, είτε με γραβάτα.