Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης γίνεται πρωταγωνιστής της επικαιρότητας. Αυτή τη φορά, ήταν οι κάτοικοι της Σύρου που «ερέθισαν» την κατασταλτική του ορμή, σαν μελανοχίτωνας του Κυριάκου Μητσοτάκη, που έχει αναλάβει.

Κι αυτό γιατί οι κάτοικοι του νησιού τόλμησαν να διαδηλώσουν ειρηνικά, διαμαρτυρόμενοι για την άφιξη ισραηλινών τουριστών, εν μέσω της γενοκτονίας στη Γάζα. Ο υπουργός προστασίας μπάτσων και καταστολής, δήλωσε χωρίς περιστροφές – σε συνέντευξη στο κανάλι Action24- ότι «έπρεπε να ασκηθούν διώξεις» εναντίον τους, γιατί σύμφωνα με τον ίδιο, κάθε μορφή λαϊκής διαμαρτυρίας αποτελεί εν δυνάμει απειλή.

Δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς σε θεωρίες συνωμοσίας για να καταλάβει το βαθύτερο υπόβαθρο του κυβερνητικού αξιωματούχου. Τα ίδια τα έγγραφα του Wikileaks, που ήρθαν στο φως το 2011, αποκάλυψαν ότι ο υπουργός δεν ήταν απλώς συνομιλητής των Αμερικανών. Ήταν «βαθύ λαρύγγι»: ενημέρωνε την πρεσβεία των ΗΠΑ για την ΕΛ.ΑΣ., την ΕΥΠ, ακόμη και για τις εσωκομματικές ζυμώσεις στο ΠΑΣΟΚ. Ρουφιανιά υψηλής στρατηγικής· όχι για την πατρίδα, αλλά για τη διατήρηση της καριέρας του.

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι ίσως ο πιο χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της πολιτικής μετατροπής από κομματικός αξιωματούχος σε γενίτσαρο της εξουσίας. Από το «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ, στα υπουργεία της Δεξιάς. Υπηρέτης κάθε ηγεσίας, εφόσον εξυπηρετείται και ο ίδιος.

Ίσως η μόνη στιγμή ειλικρίνειας στην πολιτική του σταδιοδρομία ήταν όταν ο ίδιος είχε δηλώσει, (Οχι έτσι ακριβώς αλλά αυτή είναι η ουσία) με πλήρη επίγνωση:

«Το κόμμα μου αποτελείται από στελέχη που κατέστρεψαν τον τόπο, κατέκλεψαν τα δημόσια ταμεία και καταλήστεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία.»
Πράγματι. Και παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να τους υπηρετεί, με την ίδια πειθαρχία που χαρακτήριζε τους χαφιέδες της δεκαετίας του ’50.

Οι καιροί αλλάζουν. Οι μάσκες πέφτουν. Μα ο Χρυσοχοΐδης μένει ίδιος: πρόθυμος, κατασταλτικός, αμετανόητος, υπηρέτης κάθε αφέντη που του εξασφαλίζει την παραμονή του σαν εξουσιαστικό παχύδερμο.

Και κάτι τελευταίο. Η πολιτική του “Νόμου και της Τάξης” της κυβέρνησης και του καθ’ ύλην αρμοδίου εκλεκτού των ΗΠΑ κ. Χρυσοχοΐδη, έχει δώσει βάση και άλλοθι για να ξεσαλώνουν οι πραιτοριανοί της, έχει αφήσει σχεδόν στο απυρόβλητο την “βαριά” εγκληματικότητα (μαφίες, drugs, trafficking), έχει πλημμελικοποίησε τα οικονομικά εγκλήματα και έχει αναδείξει ως κύριο πρόβλημα το “πολιτικό έγκλημα”, τις κοινωνικές αντιδράσεις και αντιστάσεις.