Θυμάστε τον Θόδωρο Πάγκαλο που διακήρυσσε ότι τα μνημόνια ήταν «ευλογία για τον τόπο»; Σήμερα, μέσα από το ίδιο το αστικό Τύπο, βλέπουμε μια ακόμη πλευρά αυτής της «ευλογίας».

Σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο της Καθημερινής (20/8/2025), τα ΑΕΙ «αδειάζουν από φοιτητές». Οι δημογραφικές πληγές της χώρας, σε συνδυασμό με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ), αφήνουν πίσω τους χιλιάδες κενές θέσεις. Δεν πρόκειται για φυσικό φαινόμενο. Είναι το άμεσο αποτέλεσμα δεκαετιών πολιτικών λιτότητας, μνημονίων, διάλυσης του κοινωνικού ιστού, μετανάστευσης της νεολαίας και επιβολής ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση.

Όταν έλεγαν ότι «οι θυσίες θα πιάσουν τόπο», δεν μας είπαν ότι ο τόπος θα είναι άδειες αίθουσες, ερήμωση της περιφέρειας και πανεπιστήμια-φαντάσματα. Δεν μας είπαν ότι χιλιάδες νέοι θα αναγκαστούν να δουλεύουν για 500 ευρώ, να ξενιτευτούν ή να αποκλειστούν από τη μόρφωση επειδή το εκπαιδευτικό σύστημα μετατράπηκε σε κόσκινο για λίγους και εκλεκτούς.

Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής δεν είναι εκπαιδευτική «μεταρρύθμιση». Είναι εργαλείο ταξικής εκκαθάρισης. Συνδυασμένη με τη δημογραφική καταστροφή που έφερε η δεκαετία των μνημονίων και η διαρκής κρίση, κλείνει βίαια την πόρτα της ανώτατης εκπαίδευσης σε χιλιάδες παιδιά εργατικών και λαϊκών οικογενειών.

Αυτή είναι η αλήθεια πίσω από τα ωραία λόγια για «εκσυγχρονισμό» και «αναβάθμιση». Η ευλογία των μνημονίων ήταν για τις τράπεζες, τους βιομήχανους και τους δανειστές. Για τον λαό ήταν ερείπια∙ και σήμερα τα βλέπουμε μπροστά μας: πανεπιστήμια που αδειάζουν, νέους που φεύγουν, κοινωνία που γερνάει.

Η μόρφωση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα. Και ο αγώνας για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους παραμένει ανοιχτός.