Σαν σήμερα, 16 Δεκέμβρη 1821, οι πρόκριτοι και εφοπλιστές της Ύδρας οργανώνουν τη δολοφονία του Αντώνη Οικονόμου, ενός από τους πιο ριζοσπάστες και λαϊκούς ηγέτες της Επανάστασης του 1821.

Δεν ήταν τυχαίο θύμα πολεμικής συμπλοκής – ήταν στοχευμένη πολιτική δολοφονία από τους ισχυρούς του νησιού, που φοβόντουσαν περισσότερο τη λαϊκή επανάσταση παρά τον τουρκικό ζυγό.

Ο Αντώνης Οικονόμου, Υδραίος πλοίαρχος και μέλος της Φιλικής Εταιρείας, δεν περίμενε τις «εγγυήσεις» και τις δισταγμούς των πλουσίων προκρίτων. Όταν η Επανάσταση ξέσπασε στην Πελοπόννησο, οι καραβοκύρηδες και εφοπλιστές της Ύδρας κωλυσιεργούσαν: τα πλοία τους κέρδιζαν από το εμπόριο υπό οθωμανική προστασία, και ο ξεσηκωμός έθετε σε κίνδυνο τα πλούτη τους.

«Τα αδέλφια μας πήραν τα άρματα», έλεγε ο Οικονόμου, «και εμείς σαπίζουμε εδώ». Με μια τολμηρή λαϊκή εξέγερση, στις 30 Μάρτη 1821 κατέλαβε το λιμάνι, εκδίωξε τον οθωμανικό διοικητή και εγκαθίδρυσε λαϊκή εξουσία. Στις 16 Απρίλη κήρυξε επίσημα την Επανάσταση στην Ύδρα, παραδίδοντας τον στόλο στον Αγώνα.

Αλλά οι πρόκριτοι δεν συγχώρεσαν ποτέ αυτή την «απρέπεια». Παραγκωνισμένοι από έναν «απλό» πλοίαρχο που τόλμησε να βάλει το λαό μπροστά, συνωμότησαν εναντίον του. Τον συνέλαβαν, τον φυλάκισαν σε μοναστήρι, και όταν δραπέτευσε για να πάει στην Εθνοσυνέλευση και να υπερασπιστεί τη φωνή του λαού, έστειλαν μισθοφόρους – υπό τις εντολές του Ανδρέα Λόντου – να τον σκοτώσουν κοντά στο Άργος.

Ο Κολοκοτρώνης προσπάθησε να τον σώσει, αλλά δεν πρόλαβε. Αυτή η δολοφονία δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Ήταν η πρώτη εκδήλωση της ταξικής σύγκρουσης μέσα στην Επανάσταση: από τη μια οι λαϊκές μάζες, οι ναύτες, οι φτωχοί αγωνιστές που έδιναν το αίμα τους για ελευθερία· από την άλλη οι πρόκριτοι, οι κοτζαμπάσηδες και οι εφοπλιστές που ήθελαν μια «ελεγχόμενη» επανάσταση, που να μην αγγίξει τα προνόμιά τους και τα πλούτη τους.

Και σήμερα; Οι απόγονοι αυτών των προεστών – οι σύγχρονοι ολιγάρχες, οι εφοπλιστές που δεν πληρώνουν φόρους, οι μεγαλοεπιχειρηματίες που λεηλατούν τον δημόσιο πλούτο – συνεχίζουν να προτιμούν τα πλούτη από την ελευθερία του λαού. Φοβούνται την πραγματική επανάσταση, αυτή που θα ανατρέψει την εκμετάλλευση, που θα δώσει τη γη στους αγρότες, τα εργοστάσια στους εργάτες, την εξουσία στο λαό.

Ο Αντώνης Οικονόμου μας διδάσκει ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται από τους ισχυρούς – κατακτιέται από τα κάτω, με λαϊκή εξέγερση, χωρίς συμβιβασμούς. Ότι η ταξική φωνή, ακόμα και όταν δολοφονείται, μένει ζωντανή και εμπνέει τους επόμενους αγώνες.

Τιμή και δόξα στον Αντώνη Οικονόμου και σε όλους τους λαϊκούς αγωνιστές του ’21 που θυσιάστηκαν όχι για μια «εθνική ενότητα» με τους εκμεταλλευτές, αλλά για πραγματική λευτεριά!