

Της Τ.Γ.
Προσκυνώ τη χάρη σου Μάνα-Παναγιά μου. Μάνα των ανήλιαγων παγωμένων σπιτιών, με το λιγοστό φαΐ και τις περίσσιες έννοιες, μάνα του μόχθου και της βιοπάλης, που την αγωνία κάνεις χαμόγελο και την πίκρα στοργή για τα σπλάγχνα σου…
Προσκυνώ τη χάρη σου Μάνα Παναγιά μου. Μάνα των “διαφορετικών” Χριστούληδων, μάνα του αγώνα για την αποδοχή και την ενσωμάτωση τους, σ΄ ένα κόσμο εχθρικών και απάνθρωπων πολιτικών…
Προσκυνώ τη χάρη σου Μάνα – Παναγιά του πολέμου, της προσφυγιάς, μάνα της Παλαιστίνης. Μάνα του φόβου, του τρόμου, των ερειπίων, μάνα των τραυματισμένων παιδιών και των νεκρών βρεφών, μάνα- κουράγιο…
Προσκυνώ τη χάρη σου Μάνα-Παναγιά μου. Μάνα του Παύλου, του Σαχζάτ, του Νίκου, της Ελένης, της Γαρυφαλλιάς, της Ερατώς, μάνα των νεκρών των Τεμπών. Μάνα των δολοφονημένων παιδιών από το χέρι του φασισμού, από το χέρι της πατριαρχίας, από το χέρι της κυβερνητικής αναλγησίας.
Προσκυνώ τη χάρη σας Μάνες- Παναγιές μου. “Σκύβω το κεφάλι στα μαρτύρια σας, και θαυμάζω τα έργα σας”.

0 Comments