Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Εμείς σαν ιστότοπος έχουμε επιλέξει -από τον καιρό ακόμα που είμαστε blog- να μην δημοσιεύουμε φήμες και πληροφορίες που δεν μπορούσαμε να διασταυρώσουμε και το μόνο που έχουμε αρκεστεί να κάνουμε κάποιες φορές είναι να αναπαράγουμε σχετικά δημοσιεύματα αναφέροντας πάντοτε την πηγή.

Με αυτό το δεδομένο, ειλικρινά μας εντυπωσιάζει που μια μεγάλη -από άποψη αναγνωσιμότητας- ιστοσελίδα, το in.gr παραθέτει κύριο ενυπόγραφο άρθρο του που θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει εγκεφαλικό κατασκεύασμα αφού ο συντάκτης του, ο Βασίλης Ρίζος επικαλείται ένα περίεργο δημοσιογραφικό απόρρητο για να μας εμφανίσει έναν δημοσκοπικά παρουσιάζόμενο συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων.

“Οι δημοσκόποι κάνουν μετρήσεις για τα νέα κόμματα. αλλά δεν τις δημοσιεύουν” μας γράφει και συμπληρώνει: “Το in εξασφάλισε πρόσβαση σε μια τέτοια δημοσκόπηση, που στηρίζεται σε στοιχεία που συλλέχθηκαν τις τελευταίες ημέρες και διεξήγαγε γνωστή και αναγνωρισμένη εταιρεία. Τα στοιχεία της εταιρείας και η ταυτότητα της έρευνας είναι στη διάθεση του in και για ευνόητους λόγους δεν δημοσιοποιούνται”.

Και αναφέρει στην συνέχεια το άρθρο που υπογράφει ο Β. Ρίζος:

“Τα ευρήματα είναι αποκαλυπτικά για την κατάσταση που επικρατεί στο πολιτικό σκηνικό αυτή τη στιγμή, εξηγώντας σε ένα βαθμό και την αμηχανία και τον πανικό της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που ως γνωστόν διεξάγει πολλές τέτοιες δημοσκοπήσεις.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα στοιχεία της έρευνας η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό αρκετά μικρότερο του 30%, περίπου στο 27%, με υπαρκτό ενδεχόμενο περαιτέρω μείωσής του μέσα από τις συνεχιζόμενες αποκαλύψεις για σκάνδαλα. Αυτό με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο συνεπάγεται στην καλύτερη περίπτωση 111 έδρες.

Δεύτερο κόμμα αυτή τη στιγμή δημοσκοπικά είναι αυτό της Μαρίας Καρυστιανού που κινείται περίπου στο 15%, ποσοστό που δείχνει ότι η επιρροή του στην πραγματικότητα είναι σε υποχώρηση σε σχέση με ποσοστά που είχε καταγράψει τους περασμένους μήνες.

Ως τρίτη πολιτική δύναμη καταγράφεται το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, με ποσοστό 13,5%. Χωρίς ακόμη να έχει ανακοινωθεί βρίσκεται σχεδόν 5% πάνω από το ΠΑΣΟΚ που υποχωρεί στο 8,6%.

Η Πλεύση Ελευθερίας κινείται λίγο πάνω από το 7%, το ΚΚΕ στο 6%, η Ελληνική Λύση κάτω από το 6%, οι υπόλοιποι σχηματισμοί της Ακροδεξιάς δεν φτάνουν το 3%, και – άλλη μια έκπληξη – ένα ενδεχόμενο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά θα μπορούσε να περάσει το 3% και να πάρει 10 βουλευτές”.

Και φτάνει στο δια ταύτα το κείμενο στο in.gr:

Κοινώς το πραγματικό πολιτικό τοπίο απέχει παρασάγγας από αυτό που η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο φιλοκυβερνητικός Τύπος προσπαθούν να παρουσιάσουν. Με την εισαγωγή των νέων κομμάτων στην εξίσωση οι συσχετισμοί δυνάμεων είναι εντελώς διαφορετικοί.

Η ΝΔ παραμένει μεν πρώτη και «συμπαγής», αλλά με ποσοστό πολύ κάτω από το 30%, αδύναμο να τις εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να εμφανίζεται στη δεύτερη θέση, αλλά δεν είναι καθόλου εξασφαλισμένο ότι θα τη διατηρήσει. Η εκλογική της βάση είναι ετερόκλητη, ενώ η ιδιαίτερη απήχησή της σε τμήματα ακροδεξιάς προέλευσης έχει ως τίμημα μια περιορισμένη δυνατότητα να απευθυνθεί σε περισσότερο δημοκρατικά και προοδευτικά τμήματα του εκλογικού σώματος.

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι στην πραγματικότητα το δεύτερο κόμμα αυτή τη στιγμή και είναι σαφές ότι ένα μέρος της «τυπικής» δημοσκοπικής του δυναμικής θα πάει σε άλλα κόμματα την ώρα της κάλπης.

Τα «εντυπωσιακά» ποσοστά της Πλεύσης Ελευθερίας υποχωρούν σημαντικά όταν μπαίνουν στο παιχνίδι άλλα κόμματα και άρα χάνει τα «πρωτεία» στην ψήφο διαμαρτυρίας. Ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει αυτή τη στιγμή να εκπροσωπεί ένα ρεύμα με δυνητική εκλογική εκπροσώπηση.

Την ίδια στιγμή η ορμή που εμφανίζει το κόμμα Τσίπρα, μετά και τη συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού που έδωσε χρονοδιάγραμμα για την ανακοίνωση του κόμματος του, εμφανίζει πραγματικό ενδιαφέρον. Το γεγονός ότι ήδη το ποσοστό που συγκεντρώνει είναι αρκετά υψηλότερο από αυτό του ΠΑΣΟΚ, η δυναμική για σημαντική διεύρυνσή του με βάση τα ποιοτικά στοιχεία για την απήχηση του κόμματος Τσίπρα στους αναποφάσιστους, αλλά και στο ευρύτερο φάσμα της αριστερής και κεντροαριστερής ψήφου, σημαίνουν ότι αυτή τη στιγμή εκ των πραγμάτων κατοχυρώνει την ηγετική θέση εντός της ευρύτερης δημοκρατικής και προοδευτικής αντιπολίτευσης. Αναδεικνύεται στον βασικό αντίπαλο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μάλιστα, η μετατόπιση της συζήτησης από το ερώτημα της καταγραφής της δυσαρέσκειας, ή ακόμη και των «αντιπολιτικών» αντανακλαστικών, προς το ερώτημα «ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα την επόμενη μέρα», ένα ερώτημα που αντικειμενικά θα αποτελέσει το διακύβευμα των επόμενων εκλογών, του δίνει ένα συνολικότερο πολιτικό προβάδισμα μέσα στο τοπίο της αντιπολιτευτικής ψήφου.

Δηλαδή, όσο περισσότερο η συζήτηση δεν θα είναι πώς θα εκφραστεί μια αντίθεση στη σημερινή κατάσταση αλλά στο πώς η χώρα θα κυβερνηθεί από εδώ και πέρα για να αντιμετωπιστούν τα οξυμένα προβλήματα (και οι ανοιχτές πληγές που θα αφήσει στην κοινωνία και τους θεσμούς η τρέχουσα κυβέρνηση) τόσο η απήχηση της κ. Καρυστιανού θα συναντά όρια και η απήχηση του Α. Τσίπρα, ως υπαρκτής εναλλακτικής θα ανεβαίνει”.

Δεν θεωρούμε κατ’ ανάγκη περίεργα τα υποτιθέμενα ευρήματα μιας τέτοιας δημοσκόπησης. Εκείνο που μας φαίνεται ακατανόητο —και προβληματικό— είναι η μυστικοπάθεια που τη συνοδεύει. Όταν δεν δημοσιοποιούνται ούτε η εταιρεία, ούτε η μεθοδολογία, ούτε τα πλήρη στοιχεία της έρευνας, τότε δεν μιλάμε για δημοσιογραφία, αλλά για αναπαραγωγή ισχυρισμών χωρίς δυνατότητα ελέγχου.

Και αυτό, ανεξαρτήτως πολιτικού περιεχομένου, είναι ένα ζήτημα που αφορά την ίδια την αξιοπιστία της ενημέρωσης.